YGS‘deki Şifre ve Hatalı Sınavlar

Bugünün gençleri, yarının geleceğidir. Bizim en değerli varlığımız, yarına bırakacağımız asil Türk gençliğidir. Bunun farkında olmak ve ciddi bir eğitim sistemiyle gençlerimizi bilgi – beceriyle donatmak, devletimizin başlıca görevlerinden biri olmalıdır. Çünkü devletin “carpe diem” misali bir ülküsü olamaz, olmamalıdır. Bu anlamda bugün yapılanlar, her zaman geleceğe yatırım olarak algılanmalıdır. Peki ülkemizde geleceğimiz olan gençlere, öğrencilere ne kadar değer veriliyor dersiniz?

ÖSYM‘nin yapmış olduğu son sınavların neredeyse tamamında bir yanlışlık, şifre veya haksızlığa yol açacak benzer bir hata bulundu. Bunlara rağmen yüzlerce kişinin denetiminde ve gözetiminde olan büyük bir kurum, hâlâ hata yapmaya devam ediyor. Polislik sınav sorularının cemaat dershanelerinde sınavdan önce dağıtılmasının medyada yer alması ile başlayan soruşturmaların ardı arkası gelmedi. Önce KPSS’de büyük bir kopya skandalı yaşandı ve bu olay başkanı koltuğundan edecek kadar büyüdü. Kopyanın ne kadar sistemli olduğu tüm çıplaklığıyla, belgelerle ortaya konuldu. Aradan çok zaman geçmeden YGS’de bir şifreleme yapıldığına dair iddialar tartışılmaya başlandı ve ÖSYM ne kadar inkâr ettiyse de ciddi anlamda bir şifre olduğu belgelerle ispat edildi.

Bunun üzerine ÖSYM’de büyük bir operasyon başlatıldı ve olayın içinde adı geçen kişiler tasfiye edildi. Kitapçıklar yeni bir sistemle basılmaya başlandı, her adaya farklı bir sınav kitapçığı gelecek şekilde bir dağıtım yapılmak istenildi. Fakat her kitapçık için ayrı yanıt anahtarı yaratmak, milyonlarca kişinin değerlendirildiği sınavlarda bilgisayarların – optik okuyucuların bile kafasını karıştırdı. ALES’te kitapçık krizi yaşandı, YGS’de binlerce kişi kağıdının yanlış okunduğu için mahkemeye başvurdu, binlerce kişinin cevap kağıdı yeniden değerlendirildi, LYS’ye girmeye hak kazanamayacak kadar düşük puan alan birçok kişi ikinci değerlendirmede tıp veya hukuk bölümlerine girebilecek puanı elde ettiler. Şaka gibi; ama ülkenin geleceği olan Türk gençlerinin gelecekleri, umutları ve mesleki gelişimleri oyuncak oldu, dalga konusu hâline geldi.

Yeni Eğitim - Öğretim Yılı Kutlu Olsun!

Bir yaz tatili daha bitti ve bugün 2010 – 2011 eğitim – öğretim yılı resmen başladı. Bu başlangıç hem heyecanlı bir bekleyişin sonu olduğu için, açılan yeni sayfa gibi bir mutluluk vermenin yanında, okul koşturmacasının başlaması yönüyle bir stres de yaratıyor. Özellikle tatilin bitmesini hiç istemeyen öğrenciler için bu başlangıç, bir cezaevi mahkumiyetine (*) yeniden alınmaktan farksız görünüyor.

Okulun ilk günü olmasına rağmen, çevremde gördüğüm küçüğünden büyüğüne öğrencilerin çoğunda tatsızlık, huzursuzluk ve durgunluk göze çarpıyor. Bu durum öğretmenlerin de psikolojilerini etkiliyor ve bir ayar tutturulamadan yeni yıla başlanmış oluyor.

Türk Eğitimine Vurulan Kilit

Kurtuluş savaşının sona ermesiyle ülkenin tüm eksik yönlerini gören ve bunları yenilemek, değiştirmek için işe koyulan Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk, eğitime verdiği önemi birçok yerde dile getirmiştir. Bunlardan birkaçını paylaşmak istiyorum.

“Yetişecek çocuklarımıza ve gençlerimize, görecekleri öğrenimin sınırları ne olursa olsun, ilk önce ve her şeyden önce Türkiye’nin bağımsızlığına, kendi benliğine, milli geleneklerine düşman olan bütün unsurlarla mücadele etmek gereği öğretilmelidir. Dünyada uluslararası duruma göre böyle bir mücadelenin gerektirdiği manevi unsurlara sahip olmayan kişiler ve bu nitelikte kişilerden oluşan toplumlara yaşam ve bağımsızlık hakkı yoktur.”(1)

Yabancı Dil ve Yabancı Dilde Öğretim

Dil bir milletin özelliklerinin sadık aynasıdır. Ulusal benliğini, ulusal özelliklerini biliçle kavrayabilecek duruma erişmedikçe, hiçbir millet siyasi ya da manevi yönden kendisinden üstün olan yabancı milletlerin kültürel etkisine ve bu kültürün taşıyıcısı olan yabana sözcüklerin anadiline girmesine engel olmak gerektiğini tam olarak kavrayamaz.

Piaget’ ye göre, çocuğun bilişsel gelişmesi (çevresini, doğayı tanıması) ile dilsel gelişmesi, dil yetisini kullanarak kavramlarla sözcükler ve dil arasındaki bağlantıyı kurarak konuşmayı öğrenmesi, koşut olarak gelişen süreçlerdir.

Çocuğun bilişsel gelişmesini gerçekleştirdiği dile anadili denmesinin nedeni, çocuğun bu süreci genellikle ‘anasının kucağında’ onunla birlikte yaşamasındandır. Çocuk bunu babasının ya da bir dadının, bir yabancının ‘kucağında’ yaşarsa, onun anadili kuşkusuz babanın ya da bu yabancının olur. Bu, genetik değil, ekinsel bir olgudur.

İdeal Öğretmen Nasıl Olmalıdır?

Eğitim bilimleri alanında yapılan araştırmalar neticesinde, en iyi öğretme / öğrenme etkinliklerinin nasıl gerçekleştirilmesi gerektiği ortaya koyulmuştur. Ülkemizde son yıllarda büyük önem kazanan “yapılandırmacı yaklaşım“, bu temelde ortaya çıkmıştır. Yapılandırmacı yaklaşım, eğitim / öğretim faaliyetlerinin düzenlenmesinin yanında, “ideal öğretmen“in belirlenmesinde de önem taşımaktadır.

İdeal öğretmen, yapılandırmacı yaklaşımın gerektirdiği biçimde, öğrenme / öğretme etkinliklerini iyi planlamak; eski “geleneksel” tutumlardan vazgeçip, “öğrenci merkezli” öğretmeye doğru yol almak; düşünen, sorgulayan, araştıran, eleştiren, çok yönlü okuyan bireyler yetiştirebilmek için öğrencileri etkin kılmalıdır. Ürün kadar öğrenme sürecine de önem vermek gerekir. Öğrenme / öğretme ortamlarını iyi düzenleyebilmek, öğrencilerin beş duyu organını etkileyerek ve onlara zengin öğrenmeler yaşatacak ortamları yaratabilmek, bireysel farklılıkları göz önüne alıp, bilgi teknolojilerini düzenle ve etkili bir biçimde kullanabilmek de ideal öğretmenin özellikleri arasında yer almalıdır.

Aslında herkesin “ideal öğretmeni” farklı olabilir. Ve hatta bu idealin sınırı yoktur. Fakat genel doğrular ve araştırmalar çerçevesinde düşünüldüğünde, ideal öğretmen için bazı özellikler sıralanabilir. Bu özellikler, olması istenen ve olduğunda bizi verimli / etkili bir eğitime kavuşturacak öğretmenlerin özellikleridir.