Bir ses gelir uzaktan, o yâr mı geldi dile,
Bir haber mi yolladı bu yaralı bülbüle?!.
Bülbül, yolun düşerse benim doğduğum ile,
Bu yanık iniltimi dağlarına sal da gel.
Kalbime sokmak için qadasnı al da gel!..

Ben gelirken o yurdun mevsimi sonbahardı,
Gülşende gül yerine kızıl dikenler vardı..
Durma bülbül, bu hicran dertli bağrımı yardı,
Git, bir an olsa da, git, sinesinde kal da gel,
Gönlüme salmak için dertlerini al da gel!.

Durma bülbül, var da kon karlı dağlar başına
Türkümü sal o yurdun toprağına taşına,
Al bu göz yaşımı kat o yârin göz yaşına..
Dönerken saçlarından bir iki tel çal da gel,
Solgun dudaklarından gizli bir söz al da gel!..

|» “Almas Yıldırım” Sayfasına Dön! « |