Kurudu gözde pınarlar
Canım içre canın gitti
Devrildi iri çınarlar
Nice gül fidanım gitti

Bölünmesin diye millet
Baki kalsın devlet
Dağlar gibi kemikle et
Seller gibi kanım gitti

Paramparça idi ruhum
Ellerinde bir gûruhum
Tufanı bu mudur nûhun
Diye arşa ölüm gitti

Hey yakınlar uzaklar
Bekler pusular tuzaklar
Tayfuna dönsün Sazaklar
Göz ışığım gün’üm gitti

Bu bir nesildir sürekli
Gözü pek çatal yürekli
Zor günlerimde gerekli
Tuğ gibi beş binim gitti

Sakarya eski yiğitler
Bağrı kan süslü yiğitler
Zülfen gözlü yiğitler
Gittiyse benim gitti…

|» Niyazi Yıldırım G. Sayfasına Dön! « |