Kim dedi sana ki çıkıp yoluma,
Genç yaşımda gönderesen ölüme,
Adını kim kazdı bilmem gönlüme,
Gel ki, sensiz ömrüm harap oldu hey!

Sen gittin, ardınca boynum büküldü,
Aktı, aktı göz yaşların döküldü,
Eşler, dostlar, birer birer çekildi,
Hemdemim bir kadeh şarap oldu hey!

Doğmuşken Süleyman tahtına güneş,
Ne bir Müşfik hemdem, ne Rahim bir eş,
Nedir bu İçimde sönmeyen ateş?
Gönlümde ümitler serap oldu, hey!

Ben bezginem sensiz her bir günümden,
Gönül asi, bahta olan kinimden,
Geçtim uğrunda Tanrımdan, dinimden,
Bastığın yer bana mihrap oldu hey!…

|» “Almas Yıldırım” Sayfasına Dön! « |