İpek, ipek böceği larvalarında koza için salgılanan, ince ve parlak tele benzer bir yapıdadır. Bu tellerin buluşmasıyla ipek iplikleri oluşur. İpek basit bir şekilde boyanabilenbir yapıya sahiptir, yumuşak olmasına rağmen sağlamdır. Uzun yıllardır çok değerli bir malzeme olarak kullanılmaktadır.

Üretim Basamakları;

• Dut ağacını yetiştirmek
• İpek böceği tohum ve yaş kozasını üretimi
• Kozada bulunan iplikleri çekmek

Ülkemizde ipek böceği yetiştiriciliği bazı alanların diğer tarım işlerine uygun olmadığı bölgelerde, maddi şartları çok iyi olmayan aileler tarafından, küçük yapıda, az sermaye gerektiren, iç bölgelerde işsizliği ortadan kaldırma ve geliri düzenli bir şekilde dağıtmada oldukça etkili bir tarım faaliyetidir.

İpek böcekçiliği, en başta bu böceklerin beslendiği dut yaprağı elde edebilmekle başlar ve ipliğine kadar devam eder. Yaş kozaları daha çok yaşlılar ve kadınlar yetiştirmektedirler.

Ülkemizde üretilmiş olan ipeklerin çoğu halı dokumasında kullanılmaktadır, bir bölümü de konfeksiyon, ev eşyaları ve dikiş-nakış üretiminin yapılmasında önemlidir. Yaş kozadan ipekten halılara kadar üretim basamaklarında tahmini olarak 500.000 insana iş imkanı verilmektedir. Kozanın halıya geçişi sonucunda yaklaşık olarak 15 katı katma değer elde edilmektedir.

35-40 günlük faaliyet sonucunda ortalama kutu başına 26 – 30 kg. yaş koza düşmektedir. Ülkemizde ipek böceği yetiştirmekte olan bir çok aile senede 5 – 6 kutu kadar yetiştirerek hayatlarını sürdürmektedirler.

29 şehrimizde ipek üretimi yapılmakta, üretilmiş olan kozaların %80’lik bir bölümü Ankara, Antalya, Bilecik, Bursa, Eskişehir, Diyarbakır, Hatay, İzmir, Sakarya ve Muğla’da bulunmaktadır.

İpek böceği dut yaprağı olan yerlerde yetiştirilebilir ve ülkemizin büyük bölümünün dut yetiştirilebilir iklimi sahip olmasıda tarım alanında ülke ekonomimiz açısından büyük avantaj olmaktadır. Fakat malesef şehirleşmeyle birlikte kalabalıklaşan bölgelerde uygulanan ilaçlamalar yüzünden böcekler açısından toplu ölümler yaşanmaktadır.