Halk Partili üç mebus, Bülent Ecevit, Ali İhsan Göğüş ve Coşkun Kırca, Millet Meclisi Başkanlığına bir kanun teklifi sunarak “Bakanlar Kurulunun yabancı memleketlerde basılmış eserlerden sakıncalı bulduklarını yurda sokmama yetkisi”nin kaldırılmasını istemişler. Bu yetki anayasada kabul edilen hürriyetlerle bağdaşmıyormuş.

Adalet Partili mebus Gökhan Evliyaoğlu da kendi partisinin Meclis Grubu Başkanlığına verdiği önergede Halk Partililerin bu teklifini “olumlu” diye vasıflandırdı.

Bu dört mebusdaki mantık mekanizması ibretle tahlile değer niteliktedir. Demek ki Türkiye aleyhinde de olsa Bakanlar Kurulu hiçbir eserin memlekete girmemesi için karar veremeyecektir. Mesela Kıbrıs davasında Yunanlıların haklı bulunduğunuö Hatay’ın Suriye’ye verilmesi gerektiğini, Atatürk’ün ahlaksız bir sarhoş ve Türk Milleti’nin soysuzlaşmış bir sürü olduğunu savunsa o eser Türkiye’ye girecektir. Bakanlar Kurulu “giremez” dedi mi, anayasaya aykırı davranmış olacaktır.

İşte, hürriyet ve yobazlığın insanları nereye kadar düşürdüğüne ait şaheser örnekler….

Acaba dünyanın herhangi bir yerinde bu kadar sınırsız bir hürriyet var mı? Din uğruna bazen bilim gerçeklerini bile yasaklayan medeni ülkeler yok mu? Bu türlü eserlerin Türkiye’ye sokulmasıyla kaybımız ve sokulmasıyla kazancımız ne olur?

Türkiye’de bir Atatürk Kanunu, bir Tedbirler Kanunu varken ve kimse bunlara ses çıkarmazken sen tut, dışarda basılan eserler yurda girsin diye teklif yap.İşte laf kıtlığında asma budamak buna derler.

27 Mayıs 1960’dan beri bir “anayasaya aykırı” tekerlemesi çıktı. O zaman bir ortaokulun haylazları kendilerini döndüren öğretmenin bu hareketini anayasa ya aykırı bulmuşlardı ya, bu her iki anlamı ile bay mebusların önergeleri de zihniyet bakımından bundan pek farklı değil.

Bakanlar Kurulu bir bekçiler kurulu mudur? Bu kurul, Türkiye’ye zararlı yayınların girmesini önleyemeyecek olduktan sonra neye yarar? Özgürlük, mözgürlük, hepsini anladık… Fakat bunun sınırı yok mu? Elbette var. Var ama o sınırı kanunlar değil, insanların beyni, düşüncesi, vicdanı ve ahlakı çizer. Özgürlük diye Türkiye’de ne komünist propagandası yapılabilir, ne poliandri derneği kurulabilir, ne de sokaklarda çıplak olarak gezilebilir.

Türkiye’de Atatürk’ün aleyhine yazılamadığı gibi İsrail’de Filistin’in Araplar’a geri verilmesinden, hürriyetçi Amerika’da da İsa’nın gayrimeşru bir çocuk ve Meryem’in zaniye olduğundan bahsedilmez. Çünkü hürriyetlerin şartı, zemini, zamanı ve toplumun çıkarlarına uygunluğu ilkesi vardır. Onu aştın mı hürriyet yobazı olursun.

Hürriyet, güneş ışınları gibidir. Çoğu insanı çarpar, hatta öldürür.

Şu mebuslar ne şahane sosyal demokratlar!… Vitamin eksikliğinden zayıf düşmüş bulunan Türkiye’ye bütün vitaminleri birden yutturarak onu bir anda diriltmek istiyorlar. Bunu yaparken zavallı zayıf Türkiye’yi ölümün kucağına atacaklarını hesaplayamıyorlar.

Herhalde beyinleri anayasaya aykırı da ondan.

Ötüken, 6 Mayıs 1965

Kaynak: Nihal-Atsız.Com

|» H. Nihal ATSIZ Sayfasına Dön! « |