Ne olurdu kör doğsaydım, görmeseydim ezelden,
Görmeseydim o doğduğum dereleri, dağları,
Almasaydım ilhamımı o talihsiz güzelden,
Gözlerimde tütmeseydi gök “şivalan” bağları

Ne olurdu, göz açarken Kuzgun’umun dibinde,
Ben kendime yosunlanmış, dilsiz bir taş bulaydım..
Kavalıyla sürü güden bir çobanın önünde
Yâr yolunda kesilecek bir kurbanlık olaydım..

Ben ne bilem, bu gurbetin çekilmiyen nazı, var,
Gamlarımı yaza-yaza, ömür geçti, gün bitti,
Ben derdi yok edem derken, dertler beni eritti..

Vurma gönül, vurma, elbet bu kışın bir yazı var,
Bu kara gün geçicidir, bir gün biter inleme!..
Bahçemizde sarı bülbül gene öter, inleme!..

|» “Almas Yıldırım” Sayfasına Dön! « |