Hatırlar mısın ki, orda bir zaman
Seninle dileğe erdim, güzelim!…
Sen, benden yâdigâr bir şey istedin,
Koparıp kalbimi verdim, güzelim!…

Beni kabre kadar götürsün, diye,
Zehir mi katmıştın sunduğun meye?
Ben lânet okudum sensiz her şeye,
Ben her şeyde seni gördüm, güzelim!..

Muğan yaylasında, Gök Mil düzünde,
Aktı kanım damla damla izinde,
Gel vefa kıl sen de bir dur sözünde,
Ben sözüm üstünde durdum, güzelim!..

Kâbem oldun, mihrabına diz koydum,
Hızrım oldun, dergâhına göz koydum,
Garip düştüm, toprağına yüz koydum,
Bir sormadın, nedir derdim, güzelim?

Nere gitsem arkanda bir ahım var,
Varıp baş koymaya bir dergâhım var,
Elbetki benim de bir Allahım var…
Gün gelir hür olur yurdum, güzelim!

|» “Almas Yıldırım” Sayfasına Dön! « |