Benim de derdim var hakim dinle sen
Ömrüm kitabını karalanmış yaz.
Geçti otuzsekiz yılım hiç oldu,
Kalbimi yüz yerden paralanmış yaz.

Yaz, dostları sağır, devranı sarhoş,
Yaz, gönlümde çarpan emelleri boş,
Sorma nerden gelmiş, nerde vurulmuş,
Dağdan dağa çarpmış, yaralanmış yaz.

Fuzuli’yi öz aşkımla üzdümse,
Bir ferman ile Nesimi’yi yüzdümse
Kerem’i deftere nasıl yazdımsa,
Beni de öz yurdundan aralanmış yaz.

Burda bahar-kış bir, dikenle bir gül,
Uğursuz baykuştan farksızdır bülbül,
Bir zaman dağlara hükmeden gönül,
şimdi bir ekmeğe kiralanmış yaz.

Yaz hakim! Ne yazsan bence boş gayrı,
Kırık bir kanadın yok bana hayrı,
Yaz! Bir şahin düşmüş Kaf’ından ayrı,
Nerde doğmuş, şimdi nerelenmiş yaz.

|» “Almas Yıldırım” Sayfasına Dön! « |