Ben gecen senelerde arkadaslarıma coook önem veriyordum. Ama gecen seneye kadar. Onlar benim hiç yanımda olmadılar. Beni kendilerinden soğuttular. Onlar beni hiçbir zaman takmadılar. Onları ne kadar cok sevdiğimi anlamadılar. Aileme gelince bu sene beni unuttular. hep bana kızıyorlar abim hata yapıyor, suc işliyor ailem bana kızıyor. Tabi onlar da böyle yaptıkça ben onlardan nefret ediyorum. Şu an hiç birini sevmiyorum. Eğer biraz daha büyük olsaydım daha farklı seyler yapardım… Kısacası artık beni arkadaslarım da ailem de ilgilendirmiyor. Böyle olmamı onlar istedi…. Yalnız bir doğada birtek bilgisayımla oluyorum, bana yeter. Diğerleri gibi tüm ailem gelsin bile demem banane onlardan.

NOT: SANA ULASABİLECEĞİM BİR MSN ADRESİN VAR MI?

Yazıdakiler “bilimsel” anlamda sınanmamış, günlük bilgilerdir. Fakat senin anlattıkların doğruysa, bu tuttuğun yol, hiç güzel bir yol değil bilesin. Bu yazıda anlattığım gibi, “bağımlılığın” olumsuz etkileri, yaşamında çok belirgin bir biçimde kendini gösteriyor.

Bilgisayara bağımlı olman, her şeyden önce seni “ailenden” koparmış. Baksana, yemeklerde bile yanlarına gitmiyormuşsun. Toplum içerisinde yaşayan bir varlık olarak, biz insanların toplumdan kopmaması gerekiyor. Yine bir insanın yapıp önümüze koyduğu şu alete, ailenden ve arkadaşlarından vazgeçecek kadar çok değer verirsen, tam da “sosyalleşme” dönemindeyken yaşamını alt üst edersin. Hele ki her zaman seninle birlikte olmuş, en yakınlarından bile uzaklaşman, senin “duygu” boyutunda belirgin bir yoksunluğa itilmene neden olabilir.

Sana “Bilgisayara hiç takılma.” demiyorum; fakat unutma ki bilgisayarda oynadığın oyunların hiçbiri, arkadaşlarınla parkta oynadığın bir oyunun tadını vermez. Hem gerçek yaşamdaki oyunlar, senin bedensel gelişimin için de oldukça önemlidir. Böyle saatlerce bilgisayarın başında oturup zamanla “yürümekten” bile uzak duran “tembel” bir insan hâline gelirsen, bir sürü kalıcı hastalığa da yakalanabilirsin.

Yazdıklarımı bir “abi tavsiyesi” olarak kabul etmeni ve şu ruhsuz aletin hiçbir zaman senin sosyal – fiziksel yaşantının tamamını kaplayacak biçime dönmemesi gerektiğini anlamanı, en azından bu konuda biraz düşünmeni diliyorum.

Esen kal…