Boğazın iki yakasının birbirine en yaklaştığı yer Anadolu Hisarı ile Rumeli Hisarı arasındaki 698 metrelik bölgedir. Ortalama su derinliğinin 60 metreyi bulduğu İstanbul Boğazının en derin yeri 110 metreyle Bebek ve Kandilli semtleri arasındadır. Girintili çıkıntılı yapısıyla bilinen İstanbul Boğazı‘nın Kandilli açıklarında 45 derece, Yeniköy açıklarındaysa 80 dereceyi bulan toplam 12 keskin kıvrımı bulunmaktadır.

Eskiden sadece kayıklarla geçilebilen iki yaka 1973’de yapımı tamamlanan Boğaz Köprüsüyle kara taşıtlarına da açıldı. Tarihte iki kıta arasında geçişler ilginç şekillerde de oldu. Bir kıtadan diğerine yüzerek geçenler olduğu gibi 1454 yılında boğaz sularının donmasıyla bir kıtadan diğerine yürüyerek geçenler oldu. Peki, iki kıta arasını uçarak ilk kez kim geçti?

Tarihler 1632 yılını gösterdiğinde henüz uçak bile icat olmamışken yani göklerde uçan tek canlı türü sadece kuşlarken Hezarfen Ahmet Çelebi adındaki Türk uzun uğraşlar sonucu kendi elleriyle yaptığı kanatları takarak bir kıtadan diğerine uçtu. 1609 yılında İstanbul’da doğan Hezarfen Ahmet Çelebi 10. yüzyıl Müslüman Türk alimlerinden İsmail Cevheri’nin çalışmalarını bir süre inceledi. Ömrünü uçmaya adasa da başarılı olamayan Cevheri’nin bulgularını iyice inceleyen ve öğrenen Çelebi esas ilhamınıysa kuşlardan aldı.

Uzun yıllar kuşların uçuş prensipleri üzerinde çalışan Hezarfen, sonunda kuşlarınkine çok benzeyen kanatlar yaptı. Bu kanatlarla Ok Meydanı civarında kısa uçuş denemeleri gerçekleştiren bilgin, 1632 yılında lodoslu bir havada Galata Kulesi‘nden havalanarak rivayete göre rüzgarında yardımıyla karşı kıyıda Üsküdar Doğancılara indi.

Bin Fenli anlamına gelen lakabıyla önemli Türk bilginlerinden olan Çelebi, bu uçuşuyla gerek Osmanlı tarihinde gerekse Avrupa’da o dönem büyük yankı uyandırdı. Türk havacılık tarihinin ve Planörcü’lüğünün öncüsü olarak adını tarihe yazdıran bilgin, 1640 tarihinde Cezayir’de hayatını gözlerini yumdu.

Saray erkanı yabancı misafirler ve kadınlar için özel bölmeler yapılır, buradan şenlikleri izlemeleri sağlanırdı. Şenlikler sırasında verilen şölenlerle halka sürekli olarak yemek sunulurdu. Borular ve davullarla yemeğe başlanacağı haber verilir, tulumbacılar tarafından sıraya sokulan halka yemek dağıtılırdı. Başlıca yemekler; Pirinç pilavı, kızarmış koyun eti ve muhallebiydi. Sıcakta susayanlara şerbet dağıtılırdı.

Sultan III. Ahmed’de 1719 yılında şehzadelerin sünneti için çok büyük bir şenlik düzenledi. Başlangıçta her şey diğer şenlikler gibiydi. Ama şenliğin birinci gününün bitmesine yakın öyle bir olay oldu ki, o gün diğer bütün günlerden ayrıldı. İnsanlar önce denizin üstünde önce suların köpürdüğünü, daha sonraysa suyun içinden timsah görünümünde yaklaşık 15 m uzunluğunda bir cismin çıktığını gördüler.

15 metrelik devasah timsah suya dalıyor çıkıyor ve görenleri büyük bir hayrete düşürüyordu. Padişahın önüne geldiğindeyse, timsah ağzını açtı. Böyle bir şeyi hayal etmenin bile çok tuhaf olduğu yıllarda insanlar şaşkınlık içerisinde çığlıklar atıyordu. Halkın ilk kez gördüğü bu cismi Mimar İbrahim Efendi tasarlamıştı. Suya dalıp çıkabilen cismin içinde 4-5 kişi saatlerce kalabiliyordu.

1719 yılında yapılıp Tahtelbahir olarak adlandırılan cisim dünyanın ilk denizaltısı olarak tarihe geçiyordu. Ağız kısımlarından birleştirilmiş kayıklardan oluşan denizaltı, su geçirmemesi için katranla kaplanmıştı. Batıp tekrar su yüzüne çıkmasını sağlayan sistemse, halatlarla tekneye bağlanan ağırlıkların bırakılıp tekrar toplanmasıyla sağlanıyordu. Teknenin dış tarafındaysa yelpazeye benzer uçlar su altında içeridekilerin nefes almasını sağlamak amacıyla bir havalandırma sistemi oluşturuyordu.

Mimar İbrahim Efendi bu sistemin gövde üzerinde çirkin gözükmesini önlemek için dışarıdaki uçların gövdeye konan kuş görünümünü almasını sağlamıştı. Seyyid Vehbi’nin Sürname-i Hümayun’da anlattığı bu mucize buluş, bize Osmanlılar da  denizaltıların ilk denemelerinin başarıyla gerçekleştiğini göstermektedir. Dünyanın ilk denizaltısı olan Tahtelbahir, bilim ve medeniyet konusunda Türklerin batıdan çok zaman önce uzun yollar katettiğinin de bir resmidir.

Bu buluştan bir asır sonraysa dünya tarihi yine bir ilke sahne olacak ve Sultan II. Abdulhamid‘in direktifleriyle dünyanın torpil  atabilen ilk denizaltısı donanmamıza kazandırılacaktı. 6 Eylül 1886 yılında suya indirilen ve Abdulhamid adı verilen denizaltı, dünya tarihinin savaşçı özellikleri taşıyan ilk denizaltısıdır.