Bağımsız Sanatçılar
Mehmet Akif Ersoy (1873–1936)
İstiklâl Marşı’mızın şairi Mehmet Akif,Türk şiirinde realizmin önemli temsilcilerindendir.Toplum için sanat ilkesini benimseyerek eserlerinde uygulamıştır.Şiirin milli, dini bir inançla yazılıp halkı bilinçlendirmesi gerektiğini savunur.Akif’in bütün derdi Türk toplumudur.Şiirlerinde kendi üzüntüleri, aşkları görülmez.Tevfik Fikret’le birlikte nazmı nesre yaklaştıran önemil şairlerdendir.Şiirlerinde dini konuların yanı sıra toplum hayatındaki düzensizlikleri de anlatmıştır. Dini–ahlaki didaktik şiirler yazan sanatçı güçlü bir gözlemcidir.Toplumsal yaşamı canlı tablolar çizerek anlatır.Birçok şiirinde konularını günlük hayattan alır.Şiirlerinin çoğu manzum öykü biçimindedir.İslam dünyasının birliği düşüncesini savunun Akif, kendi görüşlerini yansıtan şiirler yazmış ve bu nedenle Tevfik Fikret’le sert tartışmalara girmiştir.
Eserleri
Safahat
Safahat yedi bölümden oluşur: Safahat, Hakkın Sesleri,Süleymaniye Kürsüsünde, Fatih Kürsüsünde, Hatıralar,Gölgeler, Asım

Yahya Kemal Beyatlı (1884–1958)
Üskûp doğumlu olan Yahya Kemal, Divan şiirinin şekil özellikleri ile Batı şiirinin anlatım özelliklerini başarıyla birleştirmiştir.Fransız tarihçisi Albert Sorel’in “Dünyada henüz keşfedilmemiş iki şey vardır: coğrafyada kutup ve tarihte Türklük”.sözü onu etkiler.Şiir sanatının üzerinde Fransız şairlerin büyük etkisi olmuştur.Hiçbir edebiyat akımına bağlı kalmamıştır.Şiirleri parnasist,sembolist, neoklasik, romantik özellikler gösterir.”Sözü az söyle güzel söyle” ilkesine bağlı olan Yahya Kemal, Türk’ün öz değerini, tarihini, kahramanlıklarını,zevkini, halkın diliyle anlatmaya çalışmıştır.Divan edebiyatı nazım şekillerini kullanmış;ancak bu nazım şekillerine yeni bir düzen getirerek, beyit anlayışını kaldırmış,şiire anlam bütünlüğünü getirmiştir.Türk aruzuna son şeklini vermiştir. Aruzla yazmasına rağmen hece ölçüsüyle yazan şairleri de beğenir. “Ok” adlı şiiri dışında bütün şiirlerini aruzla yazmıştır.Yahya Kemal, İstanbul şairidir.İstanbul’un bütün yönlerine onun şiirlerinde rastlamak mümkün. Türk tarihi, tabiat dekoru içinde insan ruhu, aşk ve son zamanlarında ölüm onun şiirlerinin konusu oluşturur.Tevfik Fikret ve Mehmet Akif’in yazdıklarını şiir olarak kabul etmeyen Yahya Kemal şiirin düzyazıyla yaklaştırılmasına karşı çıkar.”Şiirin nesirden başka bir kişilikte, musikiden başka bir musiki” olduğunu ileri sürerek Ahmet Haşim’in “Saf şiir” anlayışına çok benzeyen “halis şiir” adını verdiği bir anlayış geliştirir.
Eserleri
Şiir: Kendi Gök Kubbemiz, Eski Şiirin Rüzgârlarıyla, Rubailer
Nesir: Aziz istanbul, Eğil Dağlar, Edebi ve Siyasi Potreler,Edebiyata Dair

ÖRNEK:
Temel düşünceleri,yazı dilini konuşma diline yaklaştırmaktı.Bu amaçla,İstanbul ağzı örnek alındı.Tamlamalar sadeleştirildi;Türkçeleşmiş yabancı sözcüklere pek dokunulmadı.Bu yolla yepyeni, pırıl pırıl bir Türkçe doğdu.Böylece Osmanlıcadan ulusal dile bir geçiş sağlandı.Türk dilinde yukarıda sözü edilen yeniliği gerçekleştirenlere ne ad verilir?
A) Tanzimatçılar
B) Edebiyat-ı Cedideciler
C) Genç Kalemler
D) Garipçiler
E) İkinci Yeniciler
1996 ÖYS
ÇÖZÜM:
Türk dilini sadeleştirmek isteyen ve Yeni Lisan hareketini başlatan sanatçılar “Genç Kalemler” dergisini yayımlamışlardır.Yanıt C
ÖRNEK:
Yakup Kadri Karaosmanoğlu, toplumumuzun Tanzimattan günümüze değin geçirdiği aşamaları, çalkantıları romanlarında göstermeye çalışmıştır.Örneğin Hep O Şarkı’ da Abdülaziz dönemini, Bir Sürgün’de II. Abdülhamit dönemini ve Jön Türkleri,………. adlı romanında mütareke dönemi İstanbul’nun bozukluk ve çöküntülerini……………adlı romanında Kurtuluş savaşı yıllarında aydın–halk ilişkilerini işlemiştir.
Bu parçada boş bırakılan yerlere sırasıyla aşağıdakilerden hangisi getirilmelidir?
A) Panorama, Yaban
B) Nur Baba, Ankara
C) Hüküm Gecesi, Kiralık Konak
D) Sodom ve Gomore, Yaban
E) Panorama, Ankara
1996 ÖYS
ÇÖZÜM:
Parçada özellikleri verilen Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun eserlerinden Sodom ve Gomore, Yaban’dır.Yanıt D
ÖRNEK:
Aşağıdakilerden hangisi “Hecenin Beş Şairi”nden biri değildir?
A) Yusuf Ziya Ortaç
B) Faruk Nafiz Çamlıbel
C) Halit Fahri Ozansoy
D) Enis Behiç Koryürek
E) Kemaletttin Kamu
1996 ÖYS
Seçeneklerde Beş Hececiler’den dördü verilmiştir.Beşinci şair ise Orhan Seyfi Orhon’dur. Kemalettin Kamu, Cumhuriyet dönemi sanatçılarındandır.Yanıt E

ÖRNEK:
Edebiyatımızda, nazmı nesre yaklaştırma daki ustalığıyla tanınmış sanatçılarımız aşağıdakilerin hangisinde birlikte verilmiştir?
A) Tevfik Fikret–Yahya Kemal Beyatlı
B) Yahya Kemal Beyatlı–Ziya Paşa
C) Ahmet Haşim–Mehmet Akif Ersoy
D) Mehmet Akif Ersoy–Tevfik Fikret
E) Ziya Paşa–Ahmet Haşim
1991 ÖYS
ÇÖZÜM:
Edebiyatımızda şiiri düzyazıya yaklaştıran yani manzum öyküler yazan sanatçılarımız Mehmet Akif Ersoy ve Tevfik Fikret’tir.Yanıt D

ÖRNEK:
Aşağıdaki özelilklerden hangisi, Mehmet Akif ile Tevfik Fikret’te ortak değildir?
A) Dini lirizm
B) Milli heyecan ve yurt sevgisi
C) Manzum hikâyecilik
D) Sosyal konulara eğilme
E) Aruzu Türkçeye uygulamadaki ustalık
1974 ÖYS
ÇÖZÜM:
B,C, D,E’deki özellikler Mehmet Akif ile Tevfik Fikret’te ortaktır. Ancak A’daki özellik ortak değildir.Yanıt A

ÖRNEK:
Cumhuriyetin ilanından 1940’lara kadar şiirimizin dört yöneliminden biri olan Beş Hececiler,halk şiirinin dış yapısını,özelilkle ölçü ve uyak düzenini benimsediler.Böylelikle halk şiirinin dünyasına ulaşabileceklerini sandılar. Dil açısından arı, açık bir söyleyişe yöneldiler.Ürettikleri şiirler ise kalıplaşmış bir yapı içinde kaldı.
Aşağıdakilerden hangisi bu anlayışa bağlı kalarak şiir yazanlardan biri değildir?
A) Faruk Nafiz Çamlıbel
B) Orhan Seyfi Orhan
C) Ceyhun Atuf Kansu
D) Enis Behiç Koryürek
E) Yusuf Ziya Ortaç
2006 ÖSS
ÇÖZÜM:
Ceyhun Atuf Kansu, Beş Hececiler’den biri değildir. A, B, C, D, E’de dört sanatçı verilmiştir. Beşinci ise Halit Fahri
Ozansoy’dur.Yanıt C

ÖRNEK:
Çağdaş Batı şiiriyle eski Türk şiirinin bileşimini gerçekleştirerek aruz ölçüsünü, yaşayan Türkçeye uygulamış, geçmiş değerlere bağlı, kendine özgü bir şiir geliştirmiştir.Hece aruz tartışmalarının en güçlü dönemlerinde, hece ölçüsünü küçümseyip, şiir için ölçünün esas değil, sadece bir araç olduğuna inanarak – biri dışında – bütün şiirlerini aruzla yazmıştır.Bu şair aşağıdakilerden hangisidir?
A) Muallim Naci B) Yahya Kemal C) Ahmet Haşim D) Mehmet Akif E) Tevfik Fikret
1993 ÖYS
ÇÖZÜM:
Yahya Kemal, bütün şiirlerini aruz ölçüsüyle yazmıştır.Sadece “Ok“ isimli şiirini, hece ölçüsüyle kaleme almıştır.
Yanıt B

ÖRNEK:
Kurtuluş Savaşı döneminin havasını yansıtan romanlarımızdan üçü, aşağıdakilerden hangisinde bir araya getirilmiştir?
A) Vurun Kahpeye, Sinekli Bakkal, Kiralık Konak
B) Ateşten Gömlek, Ankara, Sinekli Bakkal
C) Yaban, Sodom ve Gomore, Akşam Güneşi
D) Vurun Kahpeye, Yaban, Ateşten Gömlek
E) Yaban, Çalıkuşu, Ankara
1978 ÖYS
ÇÖZÜM:
D’de verilen romanlardan “Vurun Kahpeye, Yaban, Ateşten Gömlek” adlı yapıtlar Kurtuluş Savaşı yıllarını konu olarak işlemişlerdir.Yanıt D

ÖRNEK:
Şiirlerinde sonsuzluğa ulaşma duygusu, ölüm duygu,aşk ve lirizm başlıca temaların olarak görülür. Eski şiiri günümüzde de yaşatmış bir şairdir. İstanbul’un doğa güzelliklerini yansıtan bir şair olarak tanınmıştır. Divan şiirini çağdaş bir yorumla veren şiirleri de vardır.
Yukarıda sözü edilen şair kimdir?
A) Yahya Kemal
B) Ahmet Haşim
C) Faruk Nafız
D) A. Hamdi Tanpınar
E) Cahit Sıtkı Tarancı
1988 ÖYS
ÇÖZÜM:
Yukarıda özellikleri verilen sanatçımız Yahya Kemal’dir.Yanıt A

ÖRNEK:
Dilde sadeleşme hareketi “Yeni Lisan” adıyla aşağıdaki edebiyat dönemlerinin hangisinde yer almıştır?
A) Tanzimat
B) Servet – i Fünun
C) Facri Âti
D) Milli Edebiyat
E) Cumhuriyet
1990 ÖYS
ÇÖZÜM:
Ömer Seyfettin “Yeni Lisan” makalesini Genç Kalemler dergisinde yayımlamıştır. Sanatçı Milli Edebiyat’a mensuptur.
Yanıt D

ÖRNEK:
Milli Edebiyat akımını başlatanlar, ………. çıkardıkları Genç Kalemler dergisiyle Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem
ve ………. . Bu akımın başlıca özellikleri, dilde yalınlık, halk edebiyatının şiir biçimlerinden yararlanma, hece
ölçüsünü kullanma, konu seçiminde yerlilik olarak özetlenebilir.
Bu parçada boş bırakılan yerlere aşağıdakilerden hangisi sırasıyla getirilmelidir?
A) Manastır’da – Yakup Kadri’dir.
B) İstanbul’da – Mehmet Âkitf’tir.
C) Selanik’te – Ziya Gökalp’tir
D) İzmir’de – Halide Edip’tir.
E) Ankara’da – Yahya Kemal’dir.
2008 ÖSS
ÇÖZÜM:
Genç Kalemler dergisi, Milli Edebiyat sanatçıları tarafından Selanik’te çıkarılmıştır. Bu edebiyatın önde gelen sanatçılarından biri de Ziya Gökalp’tir.Yanıt C

[edebiyat_lys]

MİLLİ MÜCADELE DÖNEMİ EDEBİYATI
1. Dünya Savaşı sonunda Osmanlı Devleti, en ağır şartları kabul ederek Mondros Mütarekesini imzaladı. Bu anlaşmanın kararları gereğince topraklarımız işgal edilmeye başlandı. Artık Türk milleti, tarihinin en zor ve acılı günlerini yaşamaya başladı.Mustafa Kemal Paşa’nın 19 Mayıs 1919’da Samsun’a çıkmasıyla başlayan Milli Mücadelemiz, üç yıl sürdü.
Türk milletini derinden etkileyen Kurtuluş Savaşı, 30 Ağustos 1922’de kazanılan kesin zaferle sonuçlandırıldı.İşte 1919–1922 yılları arasında verilen Kurtuluş Savaşı’ na halkımızın,ordumuzun yanı sıra edebiyatçılarımız da eserleriyle katılmıştır.Milli bilinci uyandırmak amacıyla çeşitli türde eserler oluşturulmuştur. Böylece yeni bir edebiyat dönemi başlatılmıştır.Bu döneme Milli Mücadele Dönemi Edebiyatı denir.
Bu dönemin özellikleri:

*Türklük bilincini uyandıracak Milli bir edebiyat oluşturmak temel amaçtır.

*Şekil ve içerik açısından Milli Edebiyat akımının bir devamı görümündedir.

*Vatan, millet, bağımsızlık, Türk kahramanlık tarihi,Atatürk bu dönem yapıtlarının başlıca konularıdır.

*Yapıtlarda, halk dili kullanılmıştır. Sade bir dil görülür.

*Şiirde heceye yönelinir. Ancak aruzla da yazılan şiirler vardır.

*Nesirde; aydın–halk faklılılaşması, yanlış batılaşma, bazı şehirlerin durumu, yapılan zulümler işlenmiştir.

*Roman olarak bu dönemin tek örneği Halide Edip Adıvarın “Ateşten Gömlek” adlı yapıtıdır.

Bu dönemin sanatçıları:
Halide Nusret Zorlutuna (1901–1984)
Dönemin modern anlayışına, moda ve yıkıcı akımlara kapılmadan milli değerleri savunmuştur. “Git Bahar” isimli şiiri onun tanınmasını sağlamıştır Milli Edebiyat hareketini destekleyen Zorlutuna, Türkçeyi ustalıkla kullanmış, sade bir dili, açık ve akıcı bir anlatımı benimsemiştir.Şiirinde insan yaşamını, acılarını anlatır. Hece vezinini kullanmıştır. Roman ve hatıra türünde eserleri de vardır.
Eserleri
Şiir: Yayla Türküsü, Yurdumun Dört Bucağı, Ellerim Bomboş.
Roman: Sisli Geceler, Beyaz Selvi, Aşk ve Zafer
Hatıra(Anı): Benim Küçük Dostlarım, Bir Devrin Romanı

Halide Edip Adıvar (1884–1964)
İstanbul’un işgali sırasında Sultan Ahmet Mitingi’nde yaptığı konuşmayla tanındı.Yazı hayatına “mader” çevirisiyle başladı.Roman, hikâye, anı türünde eserler verdi.O, daha çok romanlarıyla tanındı.Sanatının ilk yıllarında bireysel konulara yönelen Adıvar, daha sonraları toplumsal konuları işlemiştir. Seviye Talip, Handan, Kalp Ağrısı gibi romanlarında kadın ruhunun tahlillerine genişçe yer verdi. “Ateşten Gömlek, Vurun Kahpeye, Zeynonun Oğlu” gibi eserlerinde Kurtuluş Savaşı’ nın muhtelif bölümlerini, Anadolu hayatının türlü özelliklerini, işlemiştir.Sanatçı, okuyucunun ilgisini çekmek amacıyla yapıtlarına aşk ve sevda duygularını eklemiştir.Halide Edip, değişik dönemlerde sosyal içerikli toplumsal ve töresel romanlar da yazmıştır. “Tatarcık ve Sinekli Bakkal“ bu türdendir.Bu tarz yapıtlarında sosyal çevre tasvirlerine, köy hayatına yer vermiştir.Realist bir sanatçı olan Adıvar, eserlerinde ruh çözümlemelerine yer vermiştir. Ancak kısa cümleler kurar, dil ve anlatımı savruk ve özentisizdir. Süsten arınmış bir dili vardır.Yapıtlarının çoğunda kahraman, kadınlardır. Halide Edip, kültürü ve görgüsüyle Türk kadının temsilcisi olmuştur.Halide Edip, Kurtuluş Savaşı konulu ilk romanı yazmıştır.Ateşten Gömlek, isimli bu romanda İzmir’in işgalinde
eşini ve çocuğunu kaybeden Ayşe’nin İstanbul’a gelip Milli Mücadele’ye katılışı konu edilmiştir. Eser, Ayşe’ye aşık olan Peyami’nin notları biçiminde yazılmıştır.
Eserleri
Roman: Seviye Talip, Handan, Ateşten Gömlek, Kalp Ağrısı, Vurun Kahpeye, Zeyno’nun Oğlu, Sinekli Bakkal,Yol Palas Cinayeti, Tatarcık.
Öykü: Harap Mabetler, Dağa Çıkan Kurt
Anı: Mor Salkımlı Ev, Türk’ün Ateşle İmtihanı

Ateşten Gömlek
Peyami, dış işleri mesleğini seçen bir gençtir.Bacaklarını kaybetmiştir. Hatıralarını yazacak ve başından geçenleri
bir bir kaydedecektir. Peyamİ’nin uzak akrabası olan Ayşe, İzmir’den, onunla evlenmesi için İstanbul’a davet edilmiş, ama Peyami istememiştir.Bunun üzerine, onuruna çok düşkün olan Ayşe, Peyami ile asla yan yana gelmemeye karar vermiştir.Dolayısıyla bir başkasıyla evlenir. Ayşe’nin kardeşi Cemal bir subaydır. Harbiye Nezaretindeki Binbaşı İhsan ile Mütareke’nin ilk zamanlarından beri çok iyi anlaşmaktadır. O sırada hepsi İstanbul’da bulunmaktadır. Peyami’nin
annesi, o günlerin tanınmış ve sözü geçen bir kadınıdır. Kadınlar arasındaki propagandayı o idare eder.İstanbul’da durum karışıktır. Özellikle manda taraftarları, ülkeyi yabancı bir devletin boyunduruğu altına koymak isteyenlerle çalışmaktadırlar. Bir gün, İzmir’e Yunanlıların çıktığı haberi gelir. Ayşe’nın kocasını, küçük oğlunu, birçok suçsuz insanla birlikte süngülemişlerdir. Ayşe, bir süre sonra İstanbul’a, Peyamilere gelir.Günün birinde, Sultan Ahmet meydanında büyük bir miting yapılır. Mitinge kadın erkek, çoluk çocuk herkes katılmıştır. Asıl gelenler İstanbul’un arka mahalle insanlarıdır. Minarelerin arasında çok büyük, siyah bayraklar asılmıştır. Orada halk, ülke kurtuluncaya kadar dövüşmeye adeta söz vermiştir.İşte bu büyük toplantıdan sonra İhsan ile Cemal, Anadolu’ya geçer.Şiddetli bir tifo geçirdikten sonra Peyami ile Ayşe de, bir kağnıya atlayıp Kandıra köylerinde İhsan’a kavuşurlar. Bir çete kurmuşlardır. Ulusal harekete karşı koymak isteyen köylüleri yola getirirler. Peyami’yi, dil bilgisinden yararlanmak üzere, mütercim olarak Milli Müdafaa’ya verirler.Ayşe hemşire olmuş, Eskişehir’e gitmiştir. İhsan, sessiz ve çelikten bir insan gibi, yorulmak bilmeden çalışır. Hepsi Ayşe’nın peşinde, İzmir yolunda ölmeye söz vermiştir.Adeta ateşten bir gömlek giymişlerdir. Peyami, büyük bir uğraştan sonra kendini İhsan’ın komutası altındaki birliğe verdirir.İhsan, bir akşam Peyami’ye, Ayşe’yi ne kadar çok sevdiğini anlatır. İkinci İnönü Savaşı’nda, alayının başında, başını kurşunlara uzatarak ölümü beklemiştir.Metristepe’de göğsünden bir kurşun yiyerek bayıldığı an her şeyin bittiğini düşünmüştür. Çok kan kaybetmiştir.Hastanede yer olmadığı için İhsan’ı bir otelde, küçük bir odaya yatırırlar. Ayşe sabahları gelir, yarasını gözden geçirir, çarşaşarını değiştirir. Bir akşam, Ayşe ile, İzmir’e inecekleri günü konuşurlar.İzmir’e ilk giren kendisi olmak şartıyla Ayşe’den kendisiyle evlenmesini ister. Ayşe bu sözü vermeden, mantosunu kapar, kaçmaya çalışır.İhsan, yarasını açarak intihara teşebbüs eder. Ayşe de ister istemez geri dönmek zorunda kalır.Bir süre sonra İhsan hava değişimi için Ankara’ya gönderilir.Orada, kendi isteğine aykırı olarak amca kızını onunla evlendirmeye kalkarlar. İhsan bunu kabul etmez, ama dönüşte, trene binerken amcasının kızını öperek ona veda eder. İşte kötü rastlantı burada olur; Ayşe, bu olayı görmüştür. İzmir’in kızı, o günden sonra İzmir’den başka
hiçbir şey düşünmez olur. İhsan’da yırtıcı bir savaş başlamıştır. Dışından düşmanlarla içinden kendi kendisiyle savaşmaktadır. İhsan, bir saldırı sırasında, tırmandığı tepenin en yüksek noktasında bir makineli ateşiyle vurulur, Peyami’nin kolları arasında hayatını kaybeder. Hemşire Ayşe de bu saldırıda vurulanlar arasındadır. Peyami, bir sedye içinde, bir asker kaputu altında Ayşe’yi bulur.Hemşire gömleği kana bulanmıştır. Sol kaşının üstünden iri bir yara almıştır. Ayşe’nin şehit oluşu üzücüdür. Peyami, Ayşe’yi de, İhsan’ı da Gökçepınar’da yan yana gömdürür.Niyeti İzmir’e en önce girip, bunu Gökçepınar’da yatan Ayşe’ye anlatmaktır. Çünkü, Peyami’ye göre Ayşe hiç kimseyi sevmemiştir. Onun seveceği insan, İzmir’e ilk girecek olan insandır. Peyami’nin hatıra defteri böyle biter. Ameliyattan sonra, Çebeci hastanesinin iki doktoru bu konuda konuşurlar.Yedek asteğmen Peyami’nin kağıtlarını incelemiştir. Ne İhsan isminde bir alay komutanı bulunmuştur, ne de Ayşe adında bir hemşire. Peyami’nin akrabası da bulunmamıştır. Bunun üzerine iki doktor, hatıra defterindeki olayların, kafasına giren kurşundan kaynaklanan hayaller olduğuna karar verirler.

Sinekli Bakkal
Sinekli Bakkal, Abdulhamit devri İstanbul’unun kenar mahallelerinden birisidir. Bu sokakta oturanlardan biri mahalle
imamıdır. Onun kızı Emine ise babasının istemesine rağmen “Kız Tevfik” denilen bir halk sanatçısı ile evlenir.Tevfik, orta oyunu, karagöz gibi şeylerle vakit geçirir.Ayrıca Emine ve Tevfik’le birlikte, sokaktaki İstanbul bakkaliyesini
işletmektedir. Bir süre sonra Tevfik ile Emine anlaşamaz ve ayrılırlar.Tevfik yaptığı şaklabanlıklar yüzünden sürülür. Ancak Emine hamiledir, inadını ve iradesini annesinden, yeteneklerini ise babasından alan Rabia isimli bir kızları dünyaya gelir. Emine’nin Babası Rabia’nın dedesi olan imam ise Rabia’yı biraz büyüyünce hafız yapar. Mahallenin bir de kibar konağı vardır: “Selim Paşa Konağı”. Bu konak başlı başına bir alemdir. Selim Paşa’nın Hanımı dünyanın tadına varmış, yaşlandıkça ölüm korkularına kapılmış ve teselliyi nerede bulacağını şaşırmış bir kadındır. Selim Paşa ise Padişahın dostu ve Zaptiye Nazırıdır. Oğlu Hilmi ise babasının aksine Jön Türklerle ilgisi olan bir ihtilalcidir. Konağa giren çıkan pek çoktur. Peregrini adında bir İtalyan piyanist, Vehbi Dede adında bir Mevlevi bunlar arasındadır.Rabia mevlit ve kuran okumaktaki şöhreti ile Selim Paşa konağına taşınır, Peregrini’yi de orada tanır ve Vehbi Dede’den musiki dersleri alır. Rabia biraz büyüdüğünde hiç görmediği babası Tevfik sürgünden dönmüştür. Rabia
annesi ile babası arasında tercih yapmak zorunda kalmış ve Babası Tevfik’i seçmiştir. Bunun üzerine Emine,Rabia’ya çok kızmış, her namazdan sonra ona beddua etmeye başlamıştır.Rabia babasına bakkalda ve karagöz oyunlarında yardım etmekte mahallenin cücesi olan Rakım Amcası ile beraber hep beraber güzel vakit geçirmektedir.Lakin Tevfik’in kadın kılığına girip Selim Paşanın oğlu Hilmi için Fransa’dan gelen yabancı evrakları feslilerin giremeyeceği Fransız Postanesine gidip alması esnasında yakalanması ile, Tevfik, zaptiye dairesinde “göz patlatan Hakkı” adında zorbanın sıkı işkenceleri ile sorguya çekilmiştir. Tevfik, Gene de Hilmi’nin adını vermez ve sürgüne yollanır. İş anlaşıldığı için Paşanın oğlu Hilmi de Selim Paşanın emri ile sürgüne fiam’a sürülecektir.Tevfik yokken Rabia, Rakım amcanın yardımı ile dükkanı idare eder. Vehbi Dede ve Peregrini de kendisine arkadaşlık ederler.Ama babası sürgüne yollandığından bir
daha Selim Paşa Konağına ayak basamaz. Konakta pek sevdiği bir Cariye vardır: Kanarya Hanım.Rabia, Ramazanlarda camileri gezer mukabele okur, ara sıra mevlitlere çağrılır. fiehzade Nihat Efendi’nin yalısında da Mevlit okumaya davet edilir. Rabia yalıya gittiğinde iç salonun kapıları açılarak sinekli bakkal mescidinin büyük bir toplantı yeri haline getirildiğini görür. Renkli Papatya başlarına benzeyen yüzlerce başörtülü kadın dinleyicisi vardır. Bu duygulu kalabalığa yanık yanık ve dokunaklı sesi ile mevlit okuduktan sonra salonun sonunda çok güzel bir mermer heykele benzeyen sarışın bir kadın görür. Bu Kanarya Hanımdır. İki eski dost çığlık çığlığa birbirinin boynuna atılırlar.
Peregrini, Rabia’nın okuduğu mevlide hayrandır. Karakterine, olgunluğuna hayrandır. Sonunda düşüncesini Vehbi Dedeye açar, onun da uygun bulması üzerine Rabia ile evlenmek için dinini değiştirir. Osman adını alır.Vehbi Dede de,Rabia’yı kızı gibi sevmektedir.Hem imam hem de Emine öldüğü için Osman’la Rabia evi onarırlar.Dükkanın üstüne yerleşirler. Rabia’nın gebeliği çok sıkıntılı geçer. Sonunda İstanbul’da ilk defa yapılan bir sezeryan ameliyatı ile kurtulur ve bir oğlu olur.Bu mutlu olayı izleyen yıllarda 1908 meşrutiyeti gelir.Sürgünler yerlerine dönerler. Geri dönenler arasında Tevfik de vardır. Bütün sinekli bakkal onu karşılamaya gider.Zamanında Padişah haini diye sille tokat İstanbul’dan sürülenlerin hepsi, şimdi birer Hürriyet kahramanı olarak dönmektedir.Tevfik’in bu siyasi görüşlerle ilişkisi yoktur.Vapur rıhtıma yanaşıp da sürgünler çıkınca karşılama törenleri başlar.Sabit Bey bir emir verince sinekli bakkal takımı Tevfik’i bile ürkütüp ona saklanacak yer aratan bir coşku ile gösterilerine başlar. Sinekli bakkal delikanlıları Şişmanca bir adamı omuzlarına alırlar. Tevfik’in mahalleye dönmesi nedeni ile ateşli bir hürriyet nutku çeken bu adamı Tevfik hemen tanır. Bu zaptiye dairesinde kendine işkence eden, göz patlatan Muzafferdir. Vehbi Dede ile Osman, Tevfik’in Koluna girer ve ona bir torunu olduğunu haber verirler.

Reşat Nuri Güntekin (1889–1956)
Yazı hayatına 1. Dünya Savaşı yıllarında başlamıştır. Adını “Çalıkuşu” romanıyla duyurmuştur. Bir aşk romanı gibi görünen eser, ” İdealist, toplumcu bir öğretmen olan Feride’nin aydın kişiliğinden” söz eder. Ayrıca Feride, halkımızı aydınlatmak, yurdumuzu kalkındırmak isteyen geçlerimiz için bir sembol olmuştur.Güntekin; hikaye, roman, makale, gezi, tiyatro gibi türlerde yazmıştır. Romanlarının hemen hepsi gözlem ürünüdür.Oyunlarında ise toplumsal sorunların, toplumsal yaşantıdaki değişmelerin, değer çatışmalarının ağır bastığı görülür.Gezi yazılarından oluşan Anadolu Notları’nda gerçekçi gözlemlerini anlatır.Reşat Nuri’nin bütün romanlarında dekor olarak taşra kasaba ve şehirleriyle Anadolu görülür. Milli Edebiyat akımından etkilenen sanatçı eserlerinde yanlış Batlılaşma anlayışını, batıl inançları, yurdun çeşitli yerlerindeki hayat sahnelerini işlemiştir.Realist bir sanatçı olan Reşat Nuri, ruh tahlillerinde başarı
lıdır. Eserlerinde konuşma dilini kullanmıştır.
Eserleri
Roman: Gizli El, Çalıkuşu, Damga, Dudaktan Kalbe, Yeşil Gece, Yaprak Dökümü, Miskinler Tekkesi
Hikâye: Tanrı Misafirleri, Sönmüş Yıldızlar, Leyla ile Mecnun
Tiyatro: Balıkesir Muhasebecisi, Tanrıdağı Ziyafeti,
Gezi: Anadolu Notları
Çalıkuşu
Feride hareketli, yaramaz ve aynı zamanda da pek belli etmese bile duygusal bir kızdır. Üç yaşına kadar Musul’da yaşamış olan Feride buradaki kuraklıktan dolayı ailesi ile birlikte Kerbela’ya göçmüştür. İstanbul’a göçmeden önce altı yaşındayken annesini kaybeder.Bundan sonra Feride, teyzesinin yanına İstanbul’a gelir. İstanbul’da yeni akrabalarıyla tanışan Feride, burada da yaramazlıklarını sürdürür. Yalnız bir tek Besime teyzesinin oğlu olan Kamran’a karşı çekingenliği ve cesaretsizliği vardır. Kamran ise yaşça Feride’den büyüktür, çok uslu ve ağırbaşlı biridir. Feride dokuz yaşındayken de büyükannesini kaybetmiştir.Sonradan okulda da yaramazlıklarına devam eden Feride bu yüzden arkadaşlarından ayrı bir şekilde tek başına oturtulmuştur.Feride ile Kamran genelde birbirleriyle kavga ederler.Ama ikisinin esas ilişkisi Feride’nin yine ağacın üstündeyken bir akşam Kamran ile Neriman adında dul bir kadının konuşmalarını duymalarıyla başlar.Bu günden sonra Kamran Feride’den korkmaya başlamıştır ve ona,bu olayı kimseye anlatmaması için, düzenli aralıklarla hediyeler gönderir.Fakat bu hediyeler Feride’yi kızdırmaktadır.Bir yaz Feride Tekirdağ’a diğer bir teyzesinin yanına gider. Teyzesinin kızı Müjgan, Feride’nin çok sevdiği, ağırbaşlı ve Feride’ye ailede tek söz geçirebilen kişidir.Feride okulda, arkadaşları kendi sevgililerinden konuşurlarken o da konunun dışında kalmamak için, Kamran’ı kendi sevgilisi gibi anlatmıştır. Feride bunu Müjgan ablasına da anlatmıştır.Bir gün salıncakta sallanırken Kamran Feride’ye evlenme teklif eder ve daha sonra nişanlanırlar.Feride Müjgan ablasının önceden de tahmin ettiği gibi Kamran’ı çok sevmekte fakat nedense Kamran’a karşı çok çekingen davranmaktadır.Onunla yan yana gelmemeye özen göstermemekte ve doğru düzgün konuşmamaktadır.Kısacası Feride Kamran’dan kaçmaktadır. İstanbul’a döndükten bir süre sonra Kamran, amcasının teklifini Feride ile birlikte değerlendirir ve en sonunda memuriyetini yapmak içn amcasının yanına Avrupa’ya gitmeye karar verir. Bu memuriyet dört sene olmasına rağmen ikisi için de çabuk geçer. Fakat düğüne üç gün kala hiç beklenmedik bir olay olur. Feride bahçede dolaşırken kapının önünde siyah çarşaşı bir kadın görür ve o kadın Feride’ye Kamran’ın Avrupa’da başka bir kadını sevdiğini söyler, Kamran’ın yazdığı bir mektubu Feride’ye getirir. Bu olayı öğrenen Feride derhal evi terk eder ve kendi hayatını kurup yaşamak için Anadolu’ya gitmeye karar verir.İstanbul’dan ayrılmadan önce Feride annesinin dadısı olan Gülmisal Kalfanın evinde kalır. Yaklaşık bir buçuk aylık bir beklemeden sonra Bursa’nın merkez rüştiyesinde Coğrafya ve Resim muallimliğine tayin edilir. Fakat Feride Bursa’ya gittiğinde bir başkasının daha aynı göreve atandığını görür. Bir aylık beklemeden sonra bu görev Feride’ye çıkartılmıştır. Fakat Feride müdürün ısrarcı teklişeri ve diğer öğretmenin ağlayışları ile hazırlanan bu tuzağa, hayat tecrübesi olmadığı ve kalbinin çok temiz olması nedeniyle düşerek, görevinden istifa edip Bursa’nın yakınında Zeyniler Köyünde muallimliğe başlar.Müdürün Feride’yi kandırmak için öve öve bitiremediği Zeyniler
Köyü daha doğru dürüst yolu olmayan hatta okulu bile ahırdan bozma bir yerdir.Feride önceleri hiç sevmediği o can sıkıcı ve karlık yere alıştıkça orayı sevmeye başlamıştır.Bu köyde hemen derse başlamış ve öğrencilerle iyi ilişkiler kurmuştur.Fakat öğrencilerinin arasında Munise adında bir kız onu çok etkilemiştir.Bu kız babası ve ablasıyla kalmaktadır.Bu kızı çok sevdiği için onunla diğerlerine oranla daha fazla ilgileniyordur. Bir gün Munise bir kabahat işler ve babası onun üzerine yürüyünce evden kaçar.Karlarla bir gün boğuştuktan sonra Munise Feride’ye sığınmaya karar
verir. Feride bu olay sayesinde Bursa Darülmuallimatında çalışmaya başlar.Feride bu okulda da çok mutlu olmuş ve yine öğrencilerle çok iyi ilişkiler kurmuştur. Artık Feride çok güzel bir genç kız olmuştur. Bu güzelliği nedeniyle kendisine Bursa’da “ipekböceği” ismini takarlar. Okulla arası çok iyidir; fakat okulda çok sevdiği ve kendisine çok yakın hissetiği Şeyh Yusuf Efendi, Feride’ye aşık olmuştur. Üstelik bunu Feride’den başka herkes bilmektedir. Bir gün bu durumu bir arkadaşı Feride’ye söyleyince Feride çok utanır ve artık insan içine çıkamaz olur.Çünkü Şeyh Yusuf hastalanıp ölünce Feride’ye herkes suçluymuş gibi bakar ve Feride buna daha fazla dayanamayarak Çanakkale’ye gider.
Maarif Müdürünün emriyle Çanakkale Rüştiyesi’ne emri çıkan Feride, Munise’yi de alarak Çanakkale’ye yerleşir.Fakat güzelliği burada da herkesin dikkatini çeker ve bu sefer ona “Gülbeşeker” ismini takarlar. O çevrenin en zengin ailesinin kızlarının öğretmenliğini yapan Feride, kızın da isteğiyle konağa davet edilir. Fakat bu davetin sebebi başkadır. Konağın sahibi Nerime Hanımın amcası nın oğlu İhsan, Feride’yi beğenmiştir. Davetin esas sebebi evlenme teklifidir. Fakat Feride bu teklifi herkesi şaşırtacak şekilde reddeder. Bu olaydan kısa bir süre sonra Hafız Kurban Efendi adında evli bir adamdan daha evlenme teklifi alan Feride bu teklifi de reddeder.Tabi Feride artık sokağa çıkamaz olmuştu.Bir süre sonra da Nazmiye adında bir arkadaşının davetini iyi niyeti nedeniyle kabul eden Feride başına neler geleceğini bilmemektedir. Arkadaşı, Feride’ye nişanlısını ve nişanlısının en yakın arkadaşı olan Burhanettin adında biriyle tanıştırır. Daha sonra yemeğe indiklerinde bütün salon Burhanettin ve Gülbeşeker diye inlemektedir.Bu davet aslında Burhanettin Bey ile Feride’nin arasını yapmak için düzenlenmiştir. Bu olaydan sonra Feride artık Çanakkale’de de daha fazla kalamayacağını anlar ve okul müdiresinin birkaç yakın arkadaşı ile görüşmek için İzmir’e gider.Fakat burada işler istediği gibi gitmez. En sonunda oranın en zenginlerinden birinin kızlarına Fransızca dersi vermeyi kabul eder. Artık Feride ve Münise köşkte kalmaktadır. Fakat köşkün sahibinin oğlu Cemil Bey gece Feride’yi merdivenlerde sıkıştırır. Feride, evden ayrılmadan önce Kamran’ın önceki yaz evlendiği haberini alır.
Daha sonra Maarif İdaresine gittiği zaman Kuşadası’nda Türkçe ve resim muallimine ihtiyaç olduğunu öğrenir. Feride bu görevi kabul ettikten sonra, Anadolu yolculuğunda son durağı olan Kuşadası’na hareket eder.Kuşadası’nda okulu istediği gibi yöneten Feride burada da mutluluğu bulmuştur. Ancak Kuşadası’na gittikten bir ay sonra muharebe başlar ve okul, kumandanlığın emriyle hastaneye dönüştürülür. Feride, daha önce Zeyniler’de tanıştığı bir doktoru, Hayrullah Bey’i, burada tekrar görünce, onun ısrarı sonucu hastanede hemşirelik yapmaya başlar. Hemşireliğe başladıktan bir ay sonra Feride’nin hastası İhsan Bey olur. İhsan Bey muharebede ağır yaralanmış ve ameliyat edilmiştir. Feride hem İhsan Bey’e acıdığı için hem de Kamran’ı unutmak amacıyla,İhsan Bey’e evlenme teklifi etmiş fakat kendine acındığını anlayan İhsan Bey bu teklifi reddetmiştir.Muhabere bittikten sonra mektep tekrar kurulur ve Feride “Müdire” olur. Fakat acılar burada da Feride’yi bırakmaz ve Feride Munise’yi toprağa vermenin üzüntüsü ile tam on yedi gün boyunca kendine gelemez. Onun bu durumunu gören ve onu kızı gibi seven Hayrullah Bey, Feride’yi iyileşinceye kadar bekler ve onu yanına alır.Bu olaydan sonra Feride artık Hayrullah Bey ile birlikte kalmaya başlar.Fakat Hayrullah Bey, dedikoduların engellemek için Feride ile evlenir.Feride ise evlenmeyi kabul ederken hayatında ilk ve tek sevdiği Kamran’dan da ayrılmış oluyordu.Bu durumu anlayan Hayrullah Bey ölmeden önce son isteği olarak Feride’den İstanbul’a gitmesini ister ve Feride’ye Kamran’a iletmesi için bir mektup verir. Bu mektupta Kamran’a Feride’nin kendisini ne kadar çok sevdiğini anlatır.Ayrıca mektubun içine bu kitabı oluşturan Feride’nin günlüğünü koyar.Feride bu son istek üzerine İstanbul’a gittiğinde Kamran’ı ne kadar sevdiğini bir kez daha anlar. Kamran da evlendiği kadını kaybetmiştir. Ayrıca Kamran evlense bile yalnızca Feride’yi sevmiştir. Kamran bu günlüğü okuyunca Feride’nin de kendisini sevdiğini anlar. Bunu amcasına anlattığında amcası ve Kamran, Feride’nin haberi olmadan kadıya giderler ve nikah kıydırırlar. Böylece Feride bu kadar acıdan sonra haberi olmadan hayatta en çok istediği kişiyle evlenir ve en sonunda mutluluğu bulur.

Yakup Kadri Karaosmanoğlu (1889–1974)
Yazı hayatına Fecr–i Ati topluluğunda başlayan sanatçı, olgun yapıtlarını Cumhuriyet döneminde vermiştir.Fecr–i Ati döneminde bu topluluğun ilkelerine uyan Yakup Kadri, bireyselci bir sanat anlayışına sahiptir.Realist bir sanatçı olan Yakup Kadri, 1916’dan sonra yurt gerçeklerini ve milli duyguları, işleyen eserler yazdı. Romanlarında,Türk toplumunun yaşayışı ve sorunlarını ele almıştır.Yaban ve Ankara isimli yapıtlarında Kurtuluş Savaşı yıllarını anlatır.Ankara romanında; Selma’nın savaştan korkan kocasından boşanması, Binbaşı Hakkı Bey’le evlenmesi, Cumhuriyet’in ilanından sonra da Hakkı Bey’den ayrılması, idealist bir kişi olan Neşet Bey’le evlenmesi anlatılır.
Eserleri
Roman: Kiralık Konak, Yaban, Hüküm Gecesi, Sodom ve Gomore, Ankara, Panorama, Hep O fiarkı, Vatan Yolunda.
Mensur Şiir: Erenlerin Bağından, Okun Ucundan.

Kiralık Konak
Babadan kalma bir servete sahip olan Naim Efendi, memurluk yapmakta ve bu serveti özenle idare etmektedir.Naim Efendi, bir ana kadar müşfik, dul bir kadın kadar titizdir.Beş yıl kadar önce karısı Nefise Hanımefendi’yi kaybetmiştir. Naim Efendi, geçmişine her yönüyle bağlı bir Osmanlı beyefendisidir. Naim Efendi’nin kızı Sakine Hanım, tembel ve iradesiz bir kadındır.Kocası Servet Bey ise; kırk beş yaşlarında, alafranga hayata düşkün bir insandır. Servet Bey Düyun-ı Umumiye Müfettişlerin dendir.Müslümanlıktan ve Türklükten nefret eder. Aldığı terbiye ve yaşadığı muhit arasındaki çelişkiden dolayı daima bir çırpınma ve isyan içerisindedir. Onun sayesinde artık Naim Efendi konağında Türkçe konuşulmaz olur.Yirmi yaşında bir öğrenci olan Servet Bey’in oğlu Cemil, eğlence hayatına çok düşkündür. Servet Bey’in kızı Seniha ise, pazartesi günleri çay partisi tertip eder. Buraya mürebbiyesi Kromaki vasıtasıyla tanıdığı Beyoğlu madam ve matmazelleri, kendi çocukluk arkadaşlarından genç kızlar, aile dostu genç kadınlar, kardeşi Cemil’in arkadaşlarından genç erkekler gelir. Bunlar arasında Faik Bey, çay günlerinin devamlı misafiridir. Avrupa’nın muhtelif şehirlerini dolaşmış olan Faik Bey, Avrupai hareketleriyle bu kadınlar tarafından beğenilen birisidir.Çay günlerinin bir diğer müdavimi Seniha’nın halasının oğlu Hakkı Celis’tir.
Yaban
Sessiz ve sakin bir yerde hayatını sürdürmek isteyen Ahmet Celal, gittiği yerde, yabancı olduğundan yaban olarak tanınmaktadır. Köydekilerle hiçbir bağlantısı olmaması na ve subay olmasına rağmen ona düşman gözüyle bakılmaktadır. Ülkenin tamamı işgal altında olmasına rağmen köylülerin bunu umursamaması, sonuçta; evlerinin kundaklanması, yiyeceklerinin yağmalanması, kadın ve kızlarına tacizde bulunulması onların akıllarını başları na getirir.Bu durumu gören Ahmet Celal sevgilisini yanına alıp kaçmaya çalışır.

Refik Halit Karay (1894–1965)
Hikâye, roman, deneme türlerinde çeşitli eserler vermiş olan Refik Halit, sade Türkçenin başarıya ulaşmasında büyük
bir rol oynamıştır.O asıl ününü siyasal eleştiri ve mizah yazılarıyla sağlamıştır.Eserlerinde Anadolu’ya yönelmiş, edebiyatımızda yeni bir ufuk açmıştır. Anadolu’daki sürgün yıllarının urünü olan “Memleket Hikâyeleri” onun tanınmış yapıtlarındandır.Refik Halit, eserlerinde sade bir dil kullanır, yöresel söyleşiylere yer verir.
Eserleri
Öykü: Memleket Hikâyeleri, Gurbet Hikâyeleri
Roman: Sürgün, Yezid’in Kızı, Bugünün Saraylısı, Çete

Falih Rıfkı Atay (1894–1971)
Yazı hayatına Tanin gazetesinde başladı.Birinci Dünya Savaşı’nın katılmış ve yazılarıyla Kurtuluş Savaşı’nı desteklemiştir.Onun yazı hayatında anılarının yeri ayrıdır, anılarıyla tanınmış bir yazardır.Eserlerinde sade bir dil ve kısa cümlelerle kurulmuş çarpıcı bir anlatım görülür.
Eserleri
Anı: Zeytindağı, Ateş ve Güneş, Atatürk’ün Bana Anlattıkları, Çankaya
Fıkra: Eski Sanat, Bizim Akdeniz, Taymis Kıyılar, Tuna
Kıyıları, Yolcu Defteri, Gezerek Gördüklerim, Kaybolmuş Makedonya

Memduh Şevket Esendal (1883 – 1952)
Küçük hikaye türünün usta yazarlarından biridir. 1920’de Azerbaycan elçiliği görevindeyken Rus yazarı Anton Çehov’la
tanışır. Bu dönemden sonra Esendal, durum hikâleri yazmaya başlar. Hikayelerinde orta halli insanların evlilik ve aile yaşantılarını kadın erkek ilişkilerini kültür seviyelerine göre anlatır.Kadın haklarının samimi bir savuncusu olmuştur.Bu durum,Ayaşlı ve Kiracıları adlı eserinde de görülür.Esendal, hayatı olduğu gibi yansıtan, olayları nesnel bir görüşle veren, konuşur gibi içtenlikle yazan bir sanatçıdır.Eserlerindeki konular, çevre ve kişiler hep bizdendir.
Hikâyelerinde sıradan olayları ve kişileri sade bir dille anlatır.Olay kahramalarında hayata bağlılık ve umut göze
çarpar.Ayrıca hikalerinde hoşgörü, hakim duygudur.Konuşma dilini başarıyla kullandığı hikayelerde eleştiri yerine
sevgiye önem vermiştir.
Eserleri
Roman: Ayaşlı ve Kiracıları, Miras, Vassaf Bey
Öykü: Temiz Sevgiler, Otlakçı, Ev Ona Yakıştı, Mendil Altında, Veysel Çavuş, Hava Parası

[edebiyat_lys]

BEŞ HECECİLER
Şiire aruz ölçüsüyle başlayan, aşk ve tabiat şiirleri yazan,Milli edebiyat döneminde ise, bu topluluğun ilkelerini benimseyen beş şairin oluşturduğu topluluktur.Ziya Gökalp ve Ömer Seyfettin’in başlattıkları “Yeni Lisan” hareketinin etkisiyle yabancı sözcüklerden arınmış bir dille şiir yazmaya yöneldiler. Türkçülük fikrini benimseyen bu beş şair, cumhuriyet döneminde çeşitli alanlarda etkinliklerini sürdürmüşlerdir.Düzyazı cümlesini şiire aktardılar. Düz yazımızdaki söz diziminin şiirlerde de görlemesi Beş Hececiler’de rastlanan bir özelliktir.
Hecenin Beş Şairi, şu isimlerden oluşur:
Yusuf Ziya Ortaç, Faruk Nafiz Çamlıbel, Orhan Seyfi Orhan, Halit Fahri Ozansoy, Enis Behiç Koryürek.

Faruk Nafiz Çamlıbel (1898–1973)
Şiire aruzla başladı, heceyle yazdığı şiirleriyle tanındı.Beş Hececiler arasında en başarılı şairdir.Şiirlerinde ulusal kaynaklara yönelmiştir.Memleketçi edebiyatın önde gelen isimlerindendir.Şiirindeki düşüncelerin kaynağını “Anadolu kültürü, geçmişe saygı, medeni gelişme, milli değerlere bağlılık” oluşturur.Şair, Anadolu’yu gördükten sonra konusunu halkın hayatından alan, halk söyleyişini andıran yapıtlar vermiştir.”Suda Halkalar” aruzla; “Çoban Çeşmesi, Bir Ömür Böyle Geçti” yapıtlarında ise heceyle yazdığı şiirlerini toplamıştır.Manzum ve mensur tiyatroları vardır.
Eserleri
Roman: Yıldız Yağmuru
Şiir: Çoban Çeşmesi, Dinle Neden, Suda Halkalar, Bir Ömür Böyle Geçti, Han Duvarları.
Tiyatro: Canavar, Akın, Özyurt, Yayla Kartalı

Yusuf Ziya Ortaç (1895–1967)
Orhan Seyfi’yle edebiyat ve mizah dergisini çıkarır.”Şair” dergisini ise tek başına yayımlar.Şiire aruzla başladı, daha sonra heceye yöneldi.Heceye yönelmesinde Ziya Gökalp’in etkisi büyüktür.Dili yalın ve akıcıdır. Çocuk edebiyatımıza “Kuş Cıvıltıları” adlı eseriyle katkıda bulunmuştur.Akbaba dergisindeki yazıları ile mizah dalında tanınmıştır.Şiirlerinin yanı sıra nesirleriyle de tanınmıştır.Binnaz adlı oyunu hece ölçüsüyle yazılmış manzum bir piyestir.
Eserleri
Roman: fieker Osman, Kürkçü Dükkânı, Sarı Çizmeli Mehmet Ağa

Orhan Seyfi Orhon (1890 – 1972)
Sanatında bireysellik ön plandadır. Ahenge önem vermiştir.Şiirlerinde duru bir Türkçe kullandı.
Eserleri
Roman: Çocuk Adam
Şiir: Fırtına ve Kar, Peri Kızı ile Çoban Hikayesi, Gönülden Sesler, O Beyaz Bir Kuştu
Mizah–Hiciv: Asrı Kerem, Düğün Gecesi
Fıkra: Kulaktan Kulağa

Halit Fahri Ozansoy (1891–1971)
Aruzla yazdığı şiirlerle adını duyuran şair, Yeni Mecmua adlı dergide ise hece ile şiirler yazdı.Şiirlerinde günlük konuşma dilini kullana sanatçımız Aşk ve Ölüm temalarını sıklıkla işlemiştir. Bireyselliği tercih eden Ozansoy “Aruza Veda” şiirleriyle heceye yönelir.
Eserleri
Şiirleri: Cenk Duyguları, Bulutlara Yakın Efsaneler ,Bulutlara Yakın Gülistanlar, Balkonda Saatler, Sulara Dalan Gözler, Sonsuz Gecelerin Ötesinde
Romanları: Sulara Giden Köprü, Aşıklar Yolunun Yolcuları
Oyunları: Baykuş, Sönen Kandiller, On Yılın Destanı, Bir Dolaptır Dönüyor.
Anıları: Edebiyatçılar Geçiyor

Enis Behiç Koryürek (1892–1949)
Şair, ilk dönem şiirlerini Servet–i Fünuncuların etkisiyle aruzla yazar, ikinci dönem şiirlerinde ise Ziya Gökalp’in etkisiyle heceye yönelir.Balkan Savaşı yılları onun edebiyat hayatının ayrılmaz bir parçasıdır.Doğal olarak şiirlerinde milli duygular ön plandadır. Daha sonraları 1. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı yılları onu milli heyecanla
yüklü epik şiirler yazdırmaya yöneltir.
Eserleri
Şiir: Miras, Güneşin Ölümü, Varidat–ı Süleyman

[edebiyat_lys]

MİLLİ EDEBİYAT AKIMI
Fransız ihtilâli ile ortaya çıkan milliyetçilik anlayışı Osmanlı İmparatorluğunda yaşayan farklı din ve milliyetteki
toplulukların imparatorluktan birer birer kopmalarına sebep olmuştur. Bu kopuş ve dağılışı önceden gören birtakım devlet adamları ve aydınlar, kendilerince köklü olmaktan uzak bazı yollara baş vurmuşlardır.Ortaya bazı fikirler çıkmakla birlikte, bu dönemde Osmancılık fikri daha ağır basmaktadır. II. Abdülhamit döneminde İslamcılık fikri benimsenmiştir. Tanzimat, döneminde önce dil ve edebiyat, sonra da tarih ve araştırma alanlarında Türkçülük ve Miliyetçilik anlayışının doğup canlandığı görülür.II.Meşrutiyetin ilanıyla beraber İstanbul’da dernekler aracılığı ile Türkçülük çalışmalarına hız kazandırılır.Türk Derneği kurulur. Bir müddet sonra bu dernek kapatılır.Sonraki yıllar “Halka Doğru” adlı bir dergi çıkartılır. Türkçülük hareketinin ortaya çıkışında veya milliyetçilik hareketinin gelişmesinde bu tür dergi ve derneklerin etkisi mutlaka vardır. Ancak Osmanlı Devleti içinde yaşayan bazı milletlerin devlet kurmak amacıyla örgütlenmeleri, Milliyetçilik ve Türkçülük akımının yayılmasında etkili oldu.1911 yılında Genç Kalemler dergisi, Ömer Seyfettin, Ali Canip Yöntem tarafından çıkarılır. 11 Nisan 1911 tarihli ilk sayısında Ömer Seyfettin’in Yeni Lisan Makalesi yayımlanır.Genç Kalemler’de yayımlanan bu makale, aynı zamanda yeni hareketin de ismi olmuştur.Bu hareket, daha sonra Ziya Gökalp’in de katılmasıyla büyük bir hareket haline gelmiştir.Edebiyatımızda milliyetçi çalışmaların yardımıyla edebiyatımızın çehresi değişti ve Milli Edebiyat Akımı doğdu.Milli Edebiyat Akımına bağlı sanatçıların amacı, Batı taklitçiliğinden kaçınmak, milli konulara yönelerek modern ve milli bir edebiyat oluşturmaktır.Mehmet Emin Yurdakul şiirleriyle, Mehmet Fuat Köprülü edebiyat tarihi alanındaki bilimsel çalışmalarıyla bu topluluğun diğer üyeleri olmuşlardır.

Genel Özellikler

*Dilde sadeleşmeyi savunmuşlar,Türkçe karşılığı bulunan Arapça ve Farsça sözcüklerle tamlamaların kullanılmasına karşı çıkmışlar ve bunu eserlerinde başarıyla uygulamışlardır. Ayrıca İstanbul Türkçesi’ni kullanmayı ilke edinmişlerdir.
*
Bu akımın temel özelliği, her alanda milli kaynaklara yönelmekdir. Bu nedenle konu olarak milli tarih, yurt ve toplum sorunları işlenmiştir.Böylelikle “Memleket Edebiyatı” başlatılmıştır.

*Şairler, tam ve zengin uyağın yanı sıra yarım kafiyeyi de kullanmışlardır.

*Hikâye ve romanda olaylar İstanbul dışına çıkarılmıştır.

*Realizm anlayışının egemen olduğu bu dönemde Anadolu ve Anadolu insanı edebiyata girmiştir.

*Tiyatro türünde bir canlanma olmuştur.Özel tiyatroların yanı sıra resmi tiyatrolar da kurulmuştur.

Milli Edebiyat Akımının Temsilcileri

Mehmet Emin Yurdakul (1869–1944)
Türkçülük akımının edebiyatımızdaki ilk temsilcisi sayılır. Türk–Yunan savaşı sonrasında yazdığı “Cenge Giderken” adlı şiiri tanınmasını sağlamıştır.”Ben bir Türk’üm dinim, cinsim uludur.” mısralarıyla edebiyatımızda seçkin bir yere sahiptir.Türk edebiyatımızda Anadolu insanının acılarını, düşman güçlerine karşı baş kaldırışı, çoşkun bir anlatımla dile getiren ilk şairdir. Yaşamı boyunca “Milli Şair, Türk Şairi” olarak anıldı.
Sade dille ve hece ölçüsüyle yazdığı şiirlerle edebiyatımızda önemli bir yer tutar. Batı şiirinden alınan nazım şekillerini de kullanan şair, şiirde iç ahengi gözardı ettiği için eleştirilmiştir. Estetik ve teknik bakımından şiirleri basit görünse de ele aldığı konular bakımından dikkate değerdir.
Eserleri
Şiir:Türkçe fiiirler, Türk Sazı, Ey Türk Uyan, Zafer Yolunda,Ordunun Destanı, Cenge Giderken
Nesir: Türk’ün Hukuku, Dante’ye

Ömer Seyfettin
Edebiyatımızda Maupassant Tarzı yani olay hikâyesinin öncüsü sayılır.Türkçenin sadeleşmesi için çaba göstermiştir.Genç Kalemler dergisiyle “Yeni Lisan” hareketini başlatmıştır.Öykülerinin konularını çoğunlukla sosyal hayattan aldı.Amacı, milli bilinci uyandırıp kuvvetlendirmek , aynı zamanda mizah yoluyla toplumun aksak yönlerini eleştirerek kalkınmayı sağlamaktı. Batı’yı yanlış anlayan taklitçilere şiddetle karşı çıkmıştır. Hikâyelerinin sosyal hiciv karakteri taşımaları da bundandır.Günlük hayat, çocukluk yılları, Osmanlı tarihi, askerlik anıları onun hikâyelerinin konusunu oluşturur.Halk edebiyatından da yararlanmıştır.
Eserleri
Ashâb–ı Kehfimiz, İlk Düşen Ak, Yüksek Ökçeler, Bomba, Gizli Mabet, Bahar ve Kelebekler, Beyaz Lale, Efruz Bey, Mahçupluk İmtihanı

Ziya Gökalp (1876–1927)
Diyarbakır doğumlu olan Gökalp, Türk milletini yükseltmeyi ülkü edinmiştir. Bilim ve sanatını bu yolda kullanmış Türkçülük akımının gelişmesi için çalışmıştır.Gökalp’e göre: konuşma dili aynı zamanda yazı dili olmalıdır.İstanbul ağzının edebi eserlerde kullanılmasını savunmuş, şiirde aruzun yerine hecenin kullanılmasını istemiştir.Şiiri bir araç olarak kullanmıştır.Amacı düşüncelerini halka yaymaktır.E. Durkheim’den etkilenerek sosyoloji çalışmaları yapmış, kültür birliği ile ulusal birliği sağlamayı amaçlamıştır.”Fert yok, cemiyet var.” sözleri ona aittir.
Eserleri
Şiir: Kızıl Elma, Yeni Hayat, Altın Işık
Nesir: Türk Töresi, Türkçülüğün Esasları, Türkleşmek–İslamlaşmak–Muasırlaşmak, Türk Medeniyeti Tarihi,Malta Mektupları
Dergi: Yeni Mecmua, Küçük Mecmua

Ali Canip Yöntem (1887–1967)
Milli Edebiyat anlayışının benimsetilmesinde rolü olan sanatçılarımızdan biridir.Şairliğinden çok edebiyat tarihi ve edebiyat araştırmalarıyla tanındı.Sanat yaşamına Fecr–i Ati topluluğunda başlamıştır.Bu dönemde aruz ölçüsüyle yazmış; ancak Milli Edebiyat topluluğuna katıldıktan sonra heceye yönelmiştir.
Eserleri
Şiir: Geçtiğimiz Yol
Nesir: Mili Edebiyat Meseleleri, Cenap Bey’le Münakaşalarım.
Ömer Seyfettin ve Eserleri Türk Edebiyatı Antolojisi

Mehmet Fuat Köprülü (1890–1966)
Şair, yazar ve edebiyat tarihçisidir.Sanat yaşamına Fecr–i Ati topluluğunda başlamıştır.Daha sonra Milli Edebiyat
akımının ilkelerini benimsemiştir.Türk edebiyatı tarihini bilimsel yöntemlerle incelemiş, halk şiiri tarzında şiirler
yazmıştır. Aynı zamanda Türkiyat Enstitüsünün kurucusudur.
Eserleri
Türk Edebiyatı Tarihi, Türk Edebiyatı Tarihinde Usul,Türk Edebiyatında ilk Mutasavvışar, Türk Saz Şairleri Antolojisi.

[edebiyat_lys]

Tanzimat Edebiyatında İlkler
İlk çeviri roman: Telemak (Yusuf Kamil Paşa – Fenelon’dan)
İlk edebi roman: İntibah (Namık Kemal)
İlk tarihi roman: Cezmi (Namık Kemal)
İlk yerli roman: Taaşşuk-ı Talat ve Fıtnat (fiemsettin Sami)
İlk realist roman: Araba Sevdası (Recaizade Mahmut Ekrem)
İlk köy romanı: Karabibik (Nabizade Nazım)
İlk yerli tiyatro: fiair Evlenmesi (fiinasi)
İlk batılı öykü: Küçük fieyler (Samipaşazade Sezai)
İlk Türkçe resmi gazete: Takvim-i Vekayi
İlk yarı resmi gazete: Ceride-i Havadis
İlk özel gazete: Tercüman-ı Ahval (fiinasi – Agah Efendi)
İlk makale: Tercüman-ı Ahval Mukaddimesi
İlk eleştiri: Tahrib-i Harabat, Takip (Namık Kemal)
İlk şiir çevirisi: La Fontaine’den (fiinasi)
İlk pastoral şiir: Sahra (Abdülhak Hamit Tarhan)

ÖRNEK:
Aşağıda verilen belirtici niteliklerden hangisine Tanzimat romanında rastlanmaz?
A) Konular genellikle günlük hayattan ya da tarihten alı-nır.
B) Cariyelik kurumu ve alafrangalık özentisi işlenir.
C) Kişiler genellikle tek yönlü ele alınıp iyiler mükâfatlandırılır.
D) Olayların akışında rastlantılara çok yer verilir.
E) Romanın içinde bilgi ve öğüt vermekten kaçınılır.
1974 ÖYS
ÇÖZÜM:
Yazarlar, roman tekniğine aykırı bir biçimde, konuyu bölüp araya girerek olayla ilgili kendi düşüncelerini söylerler bilgi ve öğüt vermekten kaçınmazlar.Yanıt E

ÖRNEK:
Ziya Paşa’ya karşı bir kırgınlığı vardı:biraz da bu kırgınlığın etkisiyle olacak Harabat’ın çıkışını iyi karşılamadı. Birinci cildi için Tahrib-i Harabat’ı ikinci için de Takip’i yazdı.
Bu paragrafta kendisinden söz edilen kişi aşağıdakilerden hangisidir?
A) Şinasi
B) Ahmet Vefik Efendi
C) Ahmet Mithat Efendi
D) Abdülhak Hamit
E) Namık Kemal
1986 ÖYS
ÇÖZÜM:
Ziya Paşa, Harabat adlı yapıtında Divan edebiyatını över, bunun üzerine Namık Kemal, onu eleştirmek için Tahrib-i Harabat ve Takip’i yazar.Yanıt E

ÖRNEK:
Nabizade Nazım’ın “Karabibik” adlı eseri ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?
A) Edebiyatımızda realizmin başarılı bir örneğidir.
B) Kırsal kesim gerçeğine ilk kez değinilmiştir.
C) Romandan çok, uzun hikaye özelliklerine sahiptir.
D) Kişilerin bulundukları çevreye göre yazılmış başarılı ilk eserdir.
E) İlk psikolojik roman örneğidir.
1987 ÖYS
ÇÖZÜM:
Türk edebiyatında ilk psikolojik roman, Mehmet Rauf’un “Eylül” isimli eseridir.Karabibik ise ilk köy romanımızdır. Yanıt E

ÖRNEK:
Türk edebiyatında Batılı roman türünün ilk örneği olarak anılan, 1859’da Fenelon’dan, Divan Edebiyatı-nın sanatlı, ağdalı anlatımıyla özet olarak dilimize çevrilen eser ve bu eserin çevirmeni aşağıdakilerin hangisinde verilmiştir?
A) Kamelyalı Kadın – Ahmet Mithat Efendi
B) Sefiller – fiemsettin Sami
C) Emil – Ziya Paşa
D) Telemak – Yusuf Kamil Paşa
E) Robenson Hikayesi – Ahmet Vefik Paşa
1987 ÖYS
ÇÖZÜM:
Edebiyatımıza roman türü çeviri yoluyla girmiştir.Dilimize çeviri yoluyla uyarlanan ilk roman Fransız yazar Fenelon’un Telemak adlı eseridir. Bu eser, Yusuf Kamil Paşa tarafından çevrilmiştir.Yanıt D

ÖRNEK:
Kimilerine göre edebiyattaki bilgiler,bilim ortamından edebiyat ortamına bir tür çeviridir.Edebiyat,bilginlerin daha önce araştırıp
bulduğunu halka yayan bir araçtan başka bir şey değildir.Edebiyat yazarı,coğrafya,fizik, sosyoloji,tarih gibi erişebildiği her kaynağa uzanır.Belli sonuçları halk için yorumlamak,halka açmakla görevlidir bu tür edebiyat.
Yukarıda belirtilen edebiyat anlaşıyına uygun eserler veren yazarımız kimdir?
A) Namık Kemal
B) Şemsettin Sami
C) Ahmet Mithat Efendi
D) Halit Ziya Uşaklıgil
E) Yakup Kadri Karaosmanoğlu
1987 ÖYS
ÇÖZÜM:
Bu parçada Ahmet Mithat Efendinin sanatçılık yönü anlatılmıştır.Yanıt C

ÖRNEK:
Namık Kemal ile ilgili aşağıdaki yargılardan hangisi yanlıştır?
A)Edebiyatı, düşüncelerini halka yaymak, bu yolla toplumu geliştirmek için bir araç olarak kullanmıştır.
B)Eski edebiyata karşı olduğu halde yeni düşünce ve kavramları yaymak amacıyla yazdığı şiirlerinin çoğunda,biçim ve dil bakımından eskiye bağlı kalmıştır
C)Batı şiirlerini tanıtmak amacıyla Fransız şairlerinden manzum çeviriler yapmıştır.
D)Edebiyattaki yerini nesir alanında özellikle makale, piyes, roman, eleştiri, tarih türünde yazdığı eserler
belirlemiştir.
E) Yazıda konuşma dilinin kullanılmasından yana olmuş ve özellikle tiyatrolarını oldukça sade bir dille yazmıştır.
1990 ÖYS
ÇÖZÜM:
Namık Kemal, şiir çevirisi yapmamıştır.Tanzimat döneminde şiir çevirisi yapan Şinasi’dir. Yanıt C

ÖRNEK:
Aşağıda verilen bilgilerden hangisi Şinasi’ye ait değildir?
A)Dil ve Edebiyat üzerine görüşlerini Londra’da çıkan Hürriyet gazetesinde yayımladığı “Şiir ve İnşa” makalesinde anlatmıştır.
B)Şiirlerinde konu birliğine ve bütün güzelliğine önem vermiştir.
C)Fransızcadan manzum olarak Türkçeye çevirdiği bazı şiirleri, asıllarıyla birlikte Tercüme-i Manzume adlı bir kitapta toplanmıştır.
D) Batı edebiyatı yolunda eser veren ilk Türk sanatçısı-dır.
E) Düşüncelerini yalın ve açık bir anlatımla söylemeye,konuşma dilini yazı dili haline getirmeye çalışmıştır.
1993 ÖYS
ÇÖZÜM:
“Şiir ve İnşa” makalesi Ziya Paşa’ya aittir. Şinasi’nin değildir.Yanıt A

ÖRNEK:
Tanzimat edebiyatıyla ilgili aşağıdaki yargılardan hangisi yanlıştır?
A) Makale, fırka, deneme gibi batıdan alınmış yazı türleri bu dönemde gazeteler aracılığıyla edebiyatımıza girmiştir.
B) Yeni nazım şekilleriyle birlikte Divan edebiyatı nazım şekilleri de kullanılmıştır.
C) Ahmet Mithat, fiemsettin Sami bu dönemin romancı-larındandır.
D) Vatan, millet, adalet, hürriyet gibi kavramlar bu dönemde kullanılmaya başlamıştır.
E) Bu dönemde çıkan resmi gazeteler, Tercüman-ı Ahvâl ve Tasvir-i Efkâr’dır.
2006 ÖSS
ÇÖZÜM:
Tercümân-ı Ahvâl gazetesi (1860), Şinasi ve Agâh Efendi tarafından çıkarılan ilk özel gazetedir, Resmi gazete değildir. Tasvir-i Efkâr (1862) ise Şinasi tarafından çıkarılmış özel bir gazetedir.Yanıt E

ÖRNEK:
…….. Türk edebiyatında …….. tarzda yazılmış ……..tiyatrodur. Yapıtın ………. (1859) ve ……. (1860) yıllarda Türkiye’de Türkçe oyunlar oynanan tiyatro yoktur.
Yukarıda boş bırakılan yerlere, sırasıyla aşağıdakilerden hangisinin getirilmesi gerekir?
A) Zavallı Çoçuk – Özgün – bir – beğenildiği – yayıldı-ğı
B) Afife Anjelik – yeni – son – bilinmediği – tanınmadığı
C) Şair Evlenmesi – Batılı – ilk – yazıldığı – basıldığı
D) Hasan Mellah – bilinen – gerçek – övüldüğü – yerildiği
E) Aşk-ı Memnu – modern – klasik – okunduğu – sevildiği
2006 ÖSS
ÇÖZÜM:
D’deki Hasan Mellah; E’deki Aşk-ı Memnu tiyatro eseri değil,romandır.A’daki Zavallı Çocuk,Namık Kemal’in bir eseridir. Parçada verilen özelliklerle örtüşmemektedir.B’de verilen Afife Anjelik 1870 yılında yazılmıştır. Boşluklara sırasıyla C seçeneğinde verilen bilgiler getirilmelidir.Yanıt C

ÖRNEK:
Onun tiyatro eserleri,sahne tekniği açısından zayıf olduğu gibi dil açısından da oynanmaya elverişli değildir. Piyeslerinin bir bölümü manzum,bir bölümü nesir,bir bölüme de nazım nesir karışık olarak yazılmıştır.Bunların birkaçı nın konusu günlük hayattan alınmış fakat çoğunda tarihi bir olay işlenmiştir.
Bu parçada sözü edilen sanatçı aşağıdakilerden hangisidir?
A) Abdülhak Hamit
B) Muallim Naci
C) fiinasi
D) Ahmet Vefik Paşa
E) Şemsettin Sami
1995 ÖYS
ÇÖZÜM:
Tiyatrolarını oynamak için değil okunmak için yazan sanatçı Abdülhak Hamit Tarhan’dır. Yanıt A

ÖRNEK:
Tanzimat edebiyatının kurucularındandır.Şiir de yazmış olmakta birlikte asıl önünü gazetecilik alanındaki çalışmalarıyla sağladı. Çıkardığı Tasvir-i Efkâr gazetesinde halkın anlayacağı bir dille yazmanın gerekliliğini savundu. Düzyazıda noktalama işaretlerini kullanarak düşüncelerini kısa, yalın cümlelerle anlattı.Konuşma dilini başarıyla kullanarak batılı tekniğe uygun tiyatronun ilk örneğini de verdi.
Bu parçada sözü edilen sanatçı aşağıdakilerden hangisidir?
A) Namık Kemal
B) Ziya Paşa
C) fiinasi
D) Şemsettin Sami
E) Agâh Efendi
ÇÖZÜM:
Tanzimat edebiyatının kurucularından olması,Tasvir-i Efkâr gazetesini çıkarması,noktalama işaretlerini kullanması ve ilk tiyatro örneğini (Şair Evlenmesi) yazmış olması Şinasi’ye ait özelliklerdir.Namık Kemal ve Ziya Paşa da Tanzimat edebiyatının kurucularıdır. Ancak parçadaki diğer özellikler bu iki sanatçımızla ilgili değildir.Yanıt C

ÖRNEK:
Türk edebiyatında Ahmet Mithat Efendi’nin Felâtun Bey’le Rakım Efendi,
.                                                                                                    I
Namık Kemal’in  intibah  Sami
.                                       II
Paşazâde Sezâi’nin Zehra, Recâizâde Mahmut Ekrem’in Araba Sevdası,
.                                         III                                                                               IV
Nabizâde Nazım’ın Sergüzeşt isimli yapıtları sosyal içerikli romanlara örnek gösterilebilir.
.                                            V
Yukarıdaki cümlede numaralanmış yapıtlardan hangileri birbiriyle yer değiştirirse bilgi yanlışı giderilmiş olur?
A) I ile II B) I ile IV C) II ile III D) III ile V E) IV ile V
2007 ÖSS
ÇÖZÜM:
A, B, C, E’de verilenler doğrudur. D’de verilen Sami Paşazade’nin “Zehra” yapıtı yoktur. “Zehra” Nabizâde Nazım’ın yapıtıdır. “Sergüzeşt” ise Samipaşazade’ye aittir.O halde III ile V yer değiştirmelidir.Yanıt D

[edebiyat_lys]