Evet, rüyalarım seninki kadar ürkütmüyor insanı. Fakat bu rüyalar sanki gece yaşadığım eve gidermiş gibi garip bir hâl alınca ürkütmeye başladı. Hatta artık, “Bu gece böyle yırttın; ama yarın sana gününü göstereceğim.” der gibi bir hisle güne başlar oldum. (:

Sabir Rüstemhanlı’nın yazdığı Gök Tanrı diye bir roman vardı ya? Orada Oğuz Kağan’ın da arayıp durduğu yağmur taşı vardı. Acaba diyorum insanlar tek Tanrı inancından saptı da, ben de onun gibi… (;

Yorumun için teşekkürler andam.

TTK!

Diyor ya Atsız Ata, “Herkes bir özleyişle yaşar” diye. Belki o ev hedeflerin, o adam hedeflerin için emek vermen gereğini hatırlatan yalavaç ve cebindeki o nesne en büyük pusatın olan usundur. Çevrende değişiklikler yap Andam. Tanrı seni korusun.