Hint-Avrupa dilleri ve kültürü ciddi bilimsel kanıtları olan, üzerine sağlam arkeolojik ve dilbilimsel çalışmalar yapılmış bir tabir. Ki sadece Avrupa’yı değil hintleri, iranlıları falan da kapsıyor. Bugün erkek kardeşe ingilizcede brother, farşsçada birader denme sebebi işte bu hint-avrupa toplumu gerçeği.

Adamlar bu teori üzerinden Hititçe’yi falan çözdüler zamanında.

Bugün eski türk tarihi üzerindeki herhangi bir konuda bile Ahmet Taşağıl dışında adam gibi bir tane uzmanımız yok. Ama lafa geldi mi mangalda kül bırakmıyoruz ‘O türktü, bu türktü’ diye saçma salak palavralarla kendi insanımızı yanlış ve şovenist milliyetçi sahte bilgilerle cahilleştirmekte.

Öncelikle türk tabiri 6. yüzyılda bizim Göktürk diye bildiğimiz kağanlıkla ortaya çıkmıştır. Ondan önce Asya’nın göçerleri kendine türk demezdi. Dese dese oğuzlar derdi, yoksa hepsi bağlı olduğu boy, aşirete göre isimlendirilirdi. Göktürk’ün çoğu bozkır kavmini hükmü altına alıp hepsini türk budunu diye birleştirmeye çalışması ve özellikle orta doğuda bunun üstüne atalarımızla ticaret yapan herkesin asyalı göçerleri ‘türk/türük’ diye betimlemesi ve 6. yüzyıldan 12. yüzyıla kadar Asya’yı türklerin oluşturduğu geleneğin domine etmesiyle türk tabiri oluştu.

Yoksa hunlar türk değildir, çünkü türk asyalı göçerlerin tamamını kapsamaz. Sırf milliyetçilikten herkese türk deme huyunu bırakmamız lazım.

Osmanlı ordusu da Orhan Gazi, Yıldırım Bayezid zamanlarında hakiki bir türk ordusu gibi olsa da, sonradan türk ordu sistemine uzak, piyadenin çok önemli olduğu ve atlıların destek grubu olduğu yarı Avrupalı bir ordu biçimine sahipti, Mete Han ile karşılaştırılamaz. Ayrıca at kadar, o kompozit yaylar da türk ordu sisteminde çok önemliydi. Türkler at üstünden 18. yüzyıla kadar menzil konusunda dengi olmayan kompozit yaylarla düşmana ok yağdırır, dibine kadar gider ve piyadeleri peşine takar, peşine takılanları da geri ricat ederek oklar ve dağılmış, arazide birbirinden kopmuş ve yorulmuş düşmanı haşat ederdi.

Asya göçebeliği de hint-avrupalıların zamanında başlamıştır, o devirde türkler Moğolistan civarında daha sabit ren geyiği yetiştiriciliği falan yapıyordu. Tam da bu yüzden atalarımız olan hunlar ve benzeri kavimlerin Asya’da palazlanması oldukça geç döneme rastlamıştır. Bunlar bilimsel kanıtları sunulmuş ve ciddi alternatifi olmayan gerçeklerdir. Eski çağlar konusunda adam gibi bir iki tane aktif bilim adamımız varken ve kendi islam öncesi tarihimize bile adam gibi önem vermezken ‘Avrupalılar şöyle yalan atıyor, böyle palavra sıkıyor’ demek palavracılık ve yalancılıktan başka birşey değildir.

Sitenizi bulduğumda çok beğendim, gerçekten çok özenilerek ve bir çok noktaya hassasiyet gösterilerek hazırlanmış bir site. Çok teşekkür ederim.

Lakin bir şey dikkatimi çekti. Bazı kelimeleri kullanmaktan imtina edilmiş. Özellikle de “bir Türkçe karşılık göster” kısmına tıkladığımda karşıma “ikmal etmek” ifadesinin karşılığı gelince buna kanaat getirdim. Ve açıkçası üzüldüm.

Üzüldüm, çünkü Türklükle ilgili neredeyse her konuya temas edilmiş, hatta bu yorumun yazılması için bile “Türkçe ‘Türk’çe yazılır” diye ikaz edecek kadar özenilmiş; ayrıca da İstiklal Marşı ve Dîvan Edebiyatı ile ilgili bilgilere yer verilmiş olan bir site olarak burada; aslında kullandığımız, Türkleşmiş kelimelerin ve ifadelerin “Arapça/Farsça kökenli” diyerek çok tuhaf bir şekilde dışlandığını gördüm.

Bizzat Mustafa Kemal Atatürk’ün ve İstiklal Marşı şairi Mehmet Akif Ersoy’un dahi kullandıkları kelimeler olan bu kelimeleri bizlerin nasıl olup da “Türkçe harici” olarak gördüğümüzü anlayamıyorum. Bırakınız “Türkçe karşılık” kısmına alınmış olan ifadeleri, gündelik hayat içerisinde kullandığımız o kadar çok Arapça ve Farsça “kökenli” kelime var ki.. Gerçekten bizim olmuş bu kelimeleri dışlamak ne kadar doğru?

10, 15, 20 göbek atası Arap veya Fars olan birinin 9., 14. veya 19. göbekten itibaren Türkleşerek yaşamış olan soyuna bakıp, kendisine “sen Arapsın/Farssın” denilebilir mi? Yoksa ona “Türktür” mü deriz? Bu sitedeki (ve daha pek çok site ve anlayıştaki) kelime mevzuu da buna benziyor.

Eğer bu şekilde algılamaya ve bu kelimeleri öldürmeye, yani hayatımızdan ve hafızamızdan çıkarmaya devam edersek; Atatürk’ümüze, Mehmet Akif Ersoy’a, bilumum padişahlarımıza gerçekten haksızlık ve -maalesef- hakaret etmiş oluruz. Dolayısıyla kendi tarihimiz ve millî karakterimiz hakkında da “YALANDIR” demiş oluruz.

Şimdi nasıl televizyon, telefon, pantolon, kalem, Ayşe, Mehmet gibi kelimeleri kullanıyorsak ve vazgeçemiyorsak; bahsettiğim ifadeleri de en az bunlar kadar benimsememiz ve korumamız gerekir. Dilin korunmasında milliyetçilik olur, olması gerekir; fakat ırkçılık olmaz. Aynı insanoğlunda olduğu gibi, dilin korunması ve yaşatılmasında da ırk değil, millet/medeniyet/kültür vardır.

Böyle güzel bir siteyi kuran sizi hürmetlerimle selamlarım.