Sınıf içerisinde üstlendikleri rollere göre öğretmenler ve öğrenciler farklı gruplara ayrılabilirler. Çünkü okul içinde ve dışında öğretmenlerin ve öğrencilerin tutumu birbirinden farklılık göstermektedir. Öğrenciler arasında sıklıkla kullanılan “baba öğretmen” adlandırması da bu sınıflandırmadaki gibi öğrencilere karşı tutumu farklı olan öğretmenlerin veya ders içinde ve dışındaki düşünce – davranışları değişik öğrencilerin tasnifine örnektir.

Öğretmen Tipleri

1) Formal bilgi taşıyıcılığına yönelimli öğretmen: Bu tipteki bir öğretmen, sınıf içerisindeki hareketlerinde, formal bilginin taşıyıcılığına ve aktarılmasına öncelik verir. Öğrencileriyle ilişkilerinde hiçbir anlaşılmaz harekette bulunmaz. Öğrencilerin okula, sadece niçin geldiklerinde direnirler. Öğrencilerin, öğrettiği formal bilgiyi öğrendiklerini görünce de zevk duyarlar. Ödevini geç teslim edenlere ve hiç yapmayanlara iyi gözle bakmazlar.

2)Toplumsallaştırma aracı olarak öğretmen: Bu tip öğretmenler, çocukların toplumsallaştırılması rolüne önem verirler. Önemli olan bilgiyi artırmak değil, öğrencilerin yaşama uyarlanma süreçlerine yardım etmektir. Ders konularının dışına çıkarak, dünya savaşları çakışmalar, ülke sorunlarını tartışır.

3)Yaratıcı ve yenilikçi davranış kazandıran öğretmen: Bu tip öğretmen, öğrencilerde yaratıcı ve yenilikçi davranışlar kazandırmaya yöneliktir. Genellikle yüksek derecede bireyselci ve uyumsuzdur. Son derece sanatkâranedir.

4)Değerlendirme yönelimli öğretmen: Eğitimcinin temel işlevlerinden birisi de öğrencinin değerlendirilmesidir. Bu tip öğretmenlerin test materyallerinin hazırlanmasına ve değerlendirilmesine çok fazla zaman harcadıklarını her zaman görebiliriz. Onlar için derece noktaları ve ortalama sayılar çok önemli sayılır.

Ayrıca öğretmen tipleri üzerinde şöyle bir sınıflandırma da yapılabilir:

İŞ ÖĞRETMENİ: İş ilgisi yüksek öğrenci ilgisi düşüktür.Yapılacak işler düzenlendiğinde iyi bir öğretme olduğunu düşünür.

MAHALLE KAHVESİ ÖĞRETMENİ: Öğrenci ilgisi yüksek iş ilgisi düşüktür.Öğretmen öğrencilere ilgi gösterirse onların benlik kavramlarını geliştirirse,iyi bir öğrenmenin gerçekleşeceğini düşünür.İş onun için önemli değildir.

FAKİRLEŞMİŞ ÖĞRETMEN: İşe de öğrenciye de ilgisi düşüktür.Öğretmenlerin öğrencilerin öğrenmesi üstünde pek etkisi olmadığını düşünür.

SINIF ÖĞRETMENİ: Hem işe hem de öğrenciye olan ilgisi yüksektir.İkisine de olan yüksek ilginin öğrenmeye etkisi olduğunu düşünür.

YAVAŞLAMIŞ SARKAÇ: İşe de öğrenciye de ılımlı ilgi gösterir.Özellikle denetimi güç bir sınıfla karşı karşıya kalan ve güvenini kaybeden öğretmenlerin durumudur.

Öğrenci Tipleri

1) Tepkici (Duygusal) Tipler: Sevecen, duygusal, coşkuludurlar. Duygusal öğrencilerin, duyguları ve çevresel özellikleri iyi kestirmesi sonucu, kendilerine gelen iletilere karşı hızlı cevap verirler. Bunlar diğer öğrencilerle etkileşimde bulunarak, çevrelerine olumlu enerji yayarlar.

2) İşkolik (Düşünsel) Tipler: Sorumlu, mantıklı, örgütleyici tiplerdir. Düşünseller, olayların sonuçlarını önceden kestirmek isterler ve daha düzenli ve açık kurallardan oluşmuş bir çevrenin yapılandırılmasını tercih ederler. Bunlar bir işe başlamadan, işte tanınma ihtiyacını karşılamadan ve başarıdan önce düşünürler.

3) Israrcı (İnançlı) Tipler: Sürekli gözlem yaparlar. İnançlı kişiliğe sahip olan kimseler inanç ve tercihler konusunda bir bakış açısına sahiptirler. Duygusal kişiliğe sahip olan bazı ilköğretim okulu ve lise öğretmenlerinin düşünsel ve inançlı öğretmenlere daha yüksek enerji yaydıkları görülmüştür.

4) Hayalci Tipler: Düşünen, imaj değiştiren, sakin tiplerdir. Hayalciler eylemden önce tasarlarlar. Eğilimlerini açık ve öz olarak açıklarlar. Yalnız kalmaya uygun ortam hazırlarlar. Hayalciler bazen dikkatsiz görünürler.

5) Eylemci (Oyuncu) Tipler: Kendiliğinden davranma, yaratıcılık, oyunculuk başlıca özellikleridir. Eylemciler, verdikleri cevaplarla güçlü bir tepki ortaya koyarlar. Kurucu, düşünmeden yapar.

6) Kurucu Tipler: İknacı, uyum sağlayan, cana yakın tiplerdir. Kurucular, genellikle geleceğe yönelik eylemleri cevaplamaya çalışırlar. Kurucu bir işi düşünmeden önce yapar.

Ayrıca öğrenci tipleri üzerinde şöyle bir sınıflandırma da yapılabilir:

BAŞARILI ÖĞRENCİLER: Bunlar derse yönelimli akademik açıdan başarılı öğrencilerdir.Ders ve ödevlerini zamanında yaparlar. Pek disiplin sorunu çıkarmazlar. Okulu severler, hem öğretmen hem de arkadaşları tarafından sevilirler.

SOSYAL ÖĞRENCİLER: Dersten ziyade kişilere yönelimlidir. Başarılı olmak için gerekli yetenekleri vardır ama sosyal ilişkilere derslerden daha fazla önem verirler. Çok arkadaşları vardır ve arkadaşları onları severler ama öğretmenleri için bazen yönetim problemleri çıkardıkları için sevilmezler. Derste öğretmen onları kolayca derse sokabilir ve kolayca sorularına cevap alabilir.

BAĞIMLI ÖĞRENCİLER: Sıklıkla öğretmenden destek ve teşvik beklerler. Ek çalışma ve yardıma ihtiyaç duyarlar. Sık sık parmak kaldırırlar. Ortaokulda akademik başarıları düşük olur. Öğretmenler onların başarılarını yükseltmeye çalışırlar. Arkadaşları onlara ders çalıştırmak istemezler, çünkü onları sosyal açıdan yetersiz bulurlar.

YABANCILAŞMIŞ ÖĞRENCİLER: Zor öğrenirler ve muhtemelen okulu ter ederler. Çoğunlukla okul ve onunla ilgili her şeye açık veya gizli baş kaldırırlar, düşmanlık beslerler. Öğretmenler genelde onlara ilgisiz kalır veya reddederler.

GÖLGE ÖĞRENCİLER: Arka planda kalıp gözden kaçan öğrencilerdir. Her şeyde ortadadırlar. Grup halinde etkinliklere katılır ama kendilerini ortaya koymazlar, gönüllü olmazlar. Bazıları ürkek ve sinirli bazıları ise sessiz ve bağımsızdırlar. Genellikle öğretmen ve diğer öğrenciler onların farkına varmazlar veya iyi tanımazlar.

Öğretmenin sınıftaki her gruptan öğrenci olduğunu akılda tutması ve gözden uzak gibi görünen öğrencilerin durumlarına karşıda duyarlı olması gerekir.

Kaynakça: Sınıf Yönetimi (Prof. Dr. Vehbi Çelik), Eğitim Sosyolojisi (Mahmut Tezcan)

Eğitim bilimleri alanında yapılan araştırmalar neticesinde, en iyi öğretme / öğrenme etkinliklerinin nasıl gerçekleştirilmesi gerektiği ortaya koyulmuştur. Ülkemizde son yıllarda büyük önem kazanan “yapılandırmacı yaklaşım“, bu temelde ortaya çıkmıştır. Yapılandırmacı yaklaşım, eğitim / öğretim faaliyetlerinin düzenlenmesinin yanında, “ideal öğretmen“in belirlenmesinde de önem taşımaktadır.

İdeal öğretmen, yapılandırmacı yaklaşımın gerektirdiği biçimde, öğrenme / öğretme etkinliklerini iyi planlamak; eski “geleneksel” tutumlardan vazgeçip, “öğrenci merkezli” öğretmeye doğru yol almak; düşünen, sorgulayan, araştıran, eleştiren, çok yönlü okuyan bireyler yetiştirebilmek için öğrencileri etkin kılmalıdır. Ürün kadar öğrenme sürecine de önem vermek gerekir. Öğrenme / öğretme ortamlarını iyi düzenleyebilmek, öğrencilerin beş duyu organını etkileyerek ve onlara zengin öğrenmeler yaşatacak ortamları yaratabilmek, bireysel farklılıkları göz önüne alıp, bilgi teknolojilerini düzenle ve etkili bir biçimde kullanabilmek de ideal öğretmenin özellikleri arasında yer almalıdır.

Aslında herkesin “ideal öğretmeni” farklı olabilir. Ve hatta bu idealin sınırı yoktur. Fakat genel doğrular ve araştırmalar çerçevesinde düşünüldüğünde, ideal öğretmen için bazı özellikler sıralanabilir. Bu özellikler, olması istenen ve olduğunda bizi verimli / etkili bir eğitime kavuşturacak öğretmenlerin özellikleridir.

[ad1]

Günümüz gençliğinin sorunlarından biri, kendini ifade edememesidir. Ne yazık ki eğitimimiz, öğrencilerin kendini çekinmeden ifade edebilecekleri, türlü konularda tartışmaya katılacakları temel becerileri gençlere kazandıramamaktadır. Bu, belki de bütün alanlarda, her türden öğrencinin başarısız olmasına temel nedendir. Çünkü öğrenciler, öğrendiklerini günlük yaşama aktaramadıkları; sorgulamaktan, düşünmekten ve eleştirmekten kaçındıkları için, biz eğitimimize “kötü” diyoruz. İşte ideal öğretmen, öğrencilerini bu anlayışla ve bu eksiklikleri görerek yetiştirmeye çalışan öğretmendir.

Öğretmenlik, belli kaynaklardaki bilgileri öğrencilere aktarma işi değildir. Öğretmenlik, bir ulusun ileti kuşaklarını biçimlendirmek, toplumdaki bozulma ve değişmeleri düzeltmek için çabalamaktır. Bunun için öğretmen, toplumu biçimlendirdiğini hiçbir zaman unutmamalıdır. Eğer bu anlayışla aydın bir geleceğe binlerce mum yakabilme idealiyle sarılırsa kutlu mesleğine, işte o zaman “ideal” olur bence.

Öğretmenlik, her şeyden önce “meslek sevgisi” gerektirir. İçinizde bir damla bilgisayar sevgisi olmasa bile, “bilgisayar mühendisi” olabilirsiniz; fakat “öğretmenliği” sevmediğiniz sürece bu işi yapamazsınız. Yapmaya zorlasanız bile kendinizi, yaptığınız şey “öğretmenlik” olmaz. Bunun için “ideal öğretmen” her zaman mesleğini, öğrencilerini, öğretmeyi, öğrenmeyi ve yaşamayı sevmelidir. Ayrıca toplumunu, dilini, bayrağını, ulusunu, devletini… hasılı tüm milli ve manevi değerlerimizi seven öğretmenin, doğru bir yolda hep iyiye doğru gitmemesi çok düşük bir olasılıktır.
[ad2]

İdeal öğretmen, alanında uzmanlaşmış olmalıdır. Alanıyla ilgili konularda bir soru yöneltildiğinde, karşısındaki kişiyi / kişileri sağlıklı bir biçimde bilgilendirebilmeli, karşısındakilerin kafasında soru işareti bırakmayacak biçimde konuyu açıklayabilmelidir. Ayrıca ideal öğretmen, sürekli kendini güncellemeli ve bilgilerini yenileriyle değiştirmelidir. Elbette bunu yaparken “sınama” yapabilmelidir. Öğrencilere “sorgulama” becerisini ve bilincini kazandıracak bir öğretmene de böyle bir tutum yakışır zaten.

Toplumumuzda öğretmenli kutsal olarak görülür ve bunun için öğretmenlere derin bir saygı duyulur. İdeal öğretmen, bu saygıyı hak edebilecek bilgi, beceri, ahlak ve kültüre sahip olmalı; kendini sürekli yenileyip yetiştirmeli ve Ulu Önder‘in “Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır.” sözünü hakkıyla idrak ederek, yüce milletimizin eğitim ordusuna hizmet edebilme bilinci taşımalıdır.

Okullardaki eğitim öğretim çalışmalarının daha özgür bir ortama kavuşmasıyla birlikte, niteliği daha yüksek bir eğitimin gerçekleştirilebileceği düşünülürken, okul içindeki öğrenci – öğrenci ve öğrenci – öğretmen ilişkilerinde gözle görülür bir gevşeme ortaya çıkmıştır. Çünkü sağlıklı bir bilinç yapısına sahip olmayan bireyler için özgürlüğün sınırı yoktur. Bu sınır tanımamazlık, başkalarının herhangi bir alanda kısıtlanmasına neden olduğunda, şiddetin ilk adımı olan “duyguların yıpratılması” ile karşılaşmak olasıdır.

Okulda şiddet, okul iklimi üzerinde olumsuz sonuçlar üreten, öğrencilerin öğrenme süreçlerine zarar veren, onların gelişimlerini engelleyen, saldırgan ve suç benzeri davranışları tanımlamayan ve Sosyoloji – Psikoloji disiplinleri içerisinde ele alınan önemli konulardan biridir.

Okullardaki şiddet, değişik nedenlerden kaynaklanabilir ve çok yönlüdür. Sorun, yalnızca öğretmenlerin veya idarecilerin öğrenciler üzerinde baskıcı tutumlar içerisinde olması değildir. Şiddet, öğretmenlerden veya okul içinde güvenliğin sağlanmasında önemli görevleri bulunan okul idaresinden bağımsız bir biçimde, tamamen öğrenci odaklı olarak da ortaya çıkabilir. Özellikle toplumda meydana gelen yozlaşmalar ve şiddet yanlısı eğilimler, öğrencileri büyük oranda etkilemektedir. En değersiz konuları bile şiddete dönüştürebilecek eğilimde bulunan gençler, çoğu zaman şiddetin kaynağı durumunda oldukları gibi, aynı zamanda şiddetin etkisinin de odağı konumundadırlar.

Son zamanlarda okullarımızda şiddet olaylarının arttığını görüyoruz. Son birkaç yılda hem okullardaki olaylardan şiddet içerenlerin sayısı hem de uygulanan şiddettin boyutu çok büyük bir hızla artmıştır. Türk toplumu, artık “Bugün bir öğrenci, öğretmenini bıçaklayarak öldürdü.”, “Acımasız öğretmenin öğrencisine verdiği ceza, ölümle bitti.”, “Bir okulda üç öğrencide ruhsatsız silah ele geçirildi.”… gibi gerçekten üzerinde çokça düşünüp, sağlıklı bir yaptırımın uygulanması gereken “okulda şiddet” ile ilgili konulara duyarsızlaşmaya başlamıştır.

“Okulda şiddet” konusunda düzenlenen sormacaların sonuçlarına bakacak olursak;

· Okulda şiddetin en önemli nedeninin sorulduğu sormacaya katılan yaklaşık 9 bin kişinin %56’sı, uygulanan şiddetin nedenini “Manevi değerlerdeki yozlaşma” olarak seçmiştir.

· Farklı düzeyden okulların yaklaşık 900 öğretmeninin oyladığı bir sormacada ise, öğretmenlerin %58’inin yaşanan şiddet olaylarından rahatsız olduğu ve öğretmenlerin neredeyse tamamının şiddetin önlenmesi için pek bir çaba içinde olmadıkları sonucu çıkmıştır.

· Meb’e bağlı okullarda çalışan yaklaşık 1040 öğretmen üzerinde yapılan bir sormacada ise, öğretmenlerin büyük çoğunluğunun olası bir şiddet olayı karşısında bir “müdahale planı” olmadığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca aynı sormacaya göre, kalabalık okul veya sınıflarda, şiddet olaylarının daha sık gözlendiği belirlenmiştir.

Yukarıda sıralananlara benzer olarak yapılan birçok araştırma gösteriyor ki, Türkiye’de okullarda oldukça yoğun bir biçimde “baskı” temelli ve çoğu zaman “şiddete” kaçan uygulamalarla eğitim – öğretim yapılmaya çalışılıyor. Özellikle öğrenci velileri ise, çocuklarını baskı ve şiddetten uzak tutabilme konusunda bilinçsiz durumda. Öğretmenlerin ve idarecilerin de çoğu, ya bu konuda bilgi sahibi değil ya da az çok bilgisi olduğu hâlde uygulama yanlısı değil…

Şiddetin var olduğu her alanda yarattığı yıkımlar, eğitim – öğretimde de kendini baskın bir biçimde hissettirmektedir. Hem öğrenciler hem de veliler şiddetin sıkça yaşandığı okullarda ne kadar sağlıklı bir öğretim gerçekleştirildiği konusunda kaygılıdır. Bu da gerçekleştirilmek istenen öğretimin niteliğini, doğrudan etkilemekte ve uygun bir eğitim – öğretim ortamının oluşmasını engellemektedir.

Şiddetin farklı nedenlere bağlı olarak, çok yönlü bir biçimde gerçekleştiğini belirtmiştik. Şimdi sırayla şiddetin türlerini, nedenlerini, sonuçlarını ve önlenmesini açıklayalım:

1. Okullarda Karşılaşılan Şiddet Türleri

Genel olarak okuldaki şiddet; öğrenci ile öğrenci, öğrenci ile öğretmen veya okul yöneticileri ve okul personeli arasında yaşanan tehdit ve fiziksel saldırıyı içermektedir. Okullardaki şiddet, gerek zengin gerekse yoksul ülkelerde, kız ve erkek çocukları aynı şekilde etkileyen bir sorun haline gelmiştir.

Okullarda karşılaşılan bazı şiddet türleri şunlardır:

Fiziksel ceza; bilerek verilen bir ceza ya da öfkeli bir yetişkinin veya yaşça büyük bir çocuğun düşünmeden aniden verdiği tepki olabilir. Buna örnek olarak öğrencilerin birbirini itmesi, vurması verilebilir.

Zorbalık; yapanların bir kısmı saldırgandır ve kaba kuvvet kullanılırlar. Kaba kuvvete başvurmayanlar ise duygusal açıdan daha baskıcı olabilirler. Her iki halde de, zorbalık yapanlara karşı duyulan korku ve kaygılar, bazı çocukların okula gitmekten kaçınmalarına ya da kendilerinin de şiddete başvurmalarına neden olur.

Reddetmek; çocuğun değerini kabul etmeyi reddetmek, kendisini küçük görmesine neden olmak gibi tavırlardır. Örneğin, öğretmenin bir çocuğa kızdığını veya o çocuktan hoşlanmadığını göstermesi diğer öğrencilerin de o çocuğa farklı davranması olarak ortaya çıkabilir.

Aşağılamak; alay ya da hakaret ederek çocuğu küçük düşürme durumudur. Bir yetişkin ya da çocuğun yaşıtı tarafından yapılabilir.

Yıldırmak; fiziksel şiddetle tehdit etmekle ya da çocuğun eşyalarını kırıp dökmekle tehdit etmektir. Bu, zorbalıkta sıklıkla tercih edilen bir yöntemdir.

Soyutlama; diğer çocuklarla arkadaşlıklarını kısıtlama, fiziksel sınırlama getirme durumudur.

Duygusal şiddet; çok yıkıcı olabilir ve çocuğun depresyona girmesine, içe kapanmasına, öz saygısının azalmasına, kaygılı olmasına, saldırgan hale gelmesine ve başarısız olmasına yol açabilir.

Ekonomik şiddet; kişilerin veya grupların bir öğrenci üzerinde baskı kurması, parasını alması, istemediği bir işte çalıştırması şeklinde yapılan davranışlardır.

Eğitim ortamlarında şiddet; öğrencilere ve öğretmenlere yönelik fiziksel, psikolojik ya da sosyal olarak kasten saldırı ya da müdahale olup bireylerde fiziksel ya da ruhsal acı yaşanmasına neden olur. Bu tip şiddete maruz kalan öğrenciler duygusal ve düşünsel bazı sorunlar yaşarlar. Duygusal sorunların bazıları; içten içe aşırı kızgınlık ve intikam alma isteği, unutkanlık, çekingenlik, umutsuzluk, çaresizlik duygusu, güvensizlik, kendini sevmeme… gibi şiddete bağlı olarak çıkan sorunlardır.

Düşünsel sorunlar ise; geleceği ile ilgili palan yapamama, karar verme güçlüğü, kendinde bir sorun olduğuna inanma veya her şey için başkalarını suçlama gibi düşüncelerden oluşur.

2. Okulda Şiddetin Nedenleri

Okulda şiddet son yıllarda toplumumuz içinde sıkça konuşulan bir konu olmuştur. Okulda şiddetin birçok nedeni vardır.

Eğitim sistemimizdeki şiddetin yaygın kullanımı öncelikle ailesel faktörlere bağlıdır. Ailesi şiddet gören, işlerin şiddet ile yapıldığını öğrenen ve bunun doğru olduğunu zanneden çocuk okul içinde de şiddete başvurur. Aile içi şiddetin olduğu bir yerde öğrencinin okulda da bunu uygulamak istemesi bize göre yanlış bir davranışken, öğrenci için gayet normal bir davranıştır.

Ayrıca bölünmüş ailelerin çocukları da ruhsal çöküntüler sonucu şiddete başvurabilmektedir. Anne babası ayrılmış çocuklar bir parça da olsa, büyük bir şekilde de olsa sevgiden yoksun büyümektedir. Bu sevgi eksikliğinin acısını okulda arkadaşlarına ve öğretmenlerine karşı kin duyarak en ufak bir problem karşısında bile şiddeti doğru yol olarak görerek ve göstererek şiddet uygular. Onun için en doğru yol şiddeti uygulamak yapmak istediği doğru veya yanlış olsa bile yapmaktır.

Bir diğer şiddet nedeni de öğrencilerin ailede yetişme tarzıdır. Aile içinde bencil olarak yetişen bir çocuk okulda da bu bencilliğiyle hareket eder. Her istediğinin olmasını ister ve kendi istekleri olmazsa arkadaşları üzerinde şiddet uygulamak ister. Onun kendi istediğinin olması onun için en doğru yoldur ve bu yolda yapacağı her şey kendince uygundur. Ailesinde şımarık yetişen bir çocuk içinde isteklerinin yerine getirilmesi çok önemli bir noktadır. Kendi isteklerinin yerine gelmesi için arkadaşlarına fiziksel veya psikolojik şiddet uygulayabilmektedir.

Bazı öğrenciler ise toplumda genellikle “ispiyoncu” diye adlandırılan tiplerdir. Bunlar arkadaşlarını daha çok psikolojik şiddet uygulayarak sindirirler. Arkadaşlarının sırlarını veya sınıf içinde yapılan bir davranışı başkalarına (okul müdürü, müdür yrd. vb.) söylemekle tehdit ederek istediklerini elde etmeye çalışırlar. Arkadaşları üzerinde psikolojik baskı kurarak bir şeyler elde etmeyi kendisi için marifet sayarlar.

Tv programlarındaki şiddet içeren unsurlar da öğrencileri şiddete doğru yöneltir. Öğrenciler televizyonlarda gördükleri şiddet içeren unsurları hayatın normal bir parçası gibi algılayıp ona göre hareket etmeye çalışırlar. Racon kesmek ve okul içinde isyan çıkarmak gibi şeylere özenirler. Öğretmenlerine karşı şiddet uygulayarak kendi istedikleri düzeni okulda kurabileceklerini zannederler. Ayrıca okulda çeteler kurarak diğer öğrencilerden özellikle alt sınıf öğrencilerinden haraç toplama, onları zor duruma düşürecek bir duruma sokmayla tehdit etme gibi faaliyetlerde bulunabilirler.

Bazen ailelerde öğrencilere karşı yapılan bir hareketten dolayı okul idaresi veya öğretmene şiddet uygulayabilir. “Kendi çocuğumu koruyorum.” mantığıyla hareket eden veli en ufak bir sebepten dolayı bile bazen okula gelip öğretmen veya yöneticilerle tartışır ve onlara şiddet uygulayabilmektedir.

Okullarda görülen psikolojik şiddetlerden biri de yöneticilerin öğretmenlere uyguladığı şiddettir. Öğretmenle anlaşamayan müdür veya yardımcısı onu ders programını çok ters bir şekilde ayarlamakla veya sicil notunda düşük not kullanmakla tehdit ederek istediklerini yapmasını sağlayabilmektedir.

Okul içi şiddetin bir diğer nedeni de toplumsal yozlaşmadır. İnsanların birbirine selam bile vermediği, komşunun komşuyu tanımadığı günümüz toplumunda öğrenciler de tam anlamıyla sosyalleşmemiş olarak büyümekte ve en ufak olumsuz duruma bile aşırı tepki vermektedir. Okul içinde saygının olmaması idare, öğretmen ve öğrenci arasındaki iletişimi bozmaktadır. Bu da okulda şiddeti arttırır.

Okullarda şiddet sadece öğrenciler tarafından uygulanmamaktadır. Öğretmenlerin de öğrencilere karşı uyguladığı bir şiddet söz konusudur. Ailesi içinde bir takım sorunlar yaşayan öğretmenler okulda öğrencilere karşı bazı şiddetler uygulayabilir. Öğrencinin derste konuşmasını sindiremeyen veya kendisini yaptığı bir yanlıştan dolayı eleştiren öğrencisine dayanamayan öğretmen öğrencilerine karşı fiziksel şiddet uygulayabilir.

“Öğrenci yılandır, devamlı tetikte olmalıyım.” görüşünü benimseyen öğretmen de olur olmadık durumlarda öğrencisine şiddet uygular. Yine “Dayak cennetten çıkmadır.” diyen bir öğretmenin öğrencilerine olur olmaz şiddet uygulaması da kaçınılmaz bir durumdur. Yani öğretmenlerin mesleğe başlarken kafasında öğrenci ile ilgili oluşan düşünce, öğretmenin şiddete bakışı konusunda çok önemlidir. Öğrencisini sadece yaramaz, tembel, baş belası olarak gören öğretmenler okulda şiddettin en önemli nedenlerindendir.

Okullarda uygulanan bir diğer şiddet ve belki de en önemlisi cinsel şiddettir. Öğrenciye “Seni sınıf geçireceğim.” diyerek cinsel isteklerini uygulamaya zorlayan okul yöneticisi ve öğretmenleri haber programları ve gazetelerde duyup okumuşuzdur. Okulda şiddetin en önemli ve en vahşice olanı bu şiddet türüdür. Ayrıca bazı kendini bilmez öğrenciler de kız arkadaşlarına laf atma, sarkıntılık yapma, onlarla cinsel münasebetle bulunma gibi bazı şiddet içeren durumlara kalkışabilmektedir.

Okulda şiddetin başlıca nedenlerini şöyle sıralayabiliriz:

· Her yeni iktidarla birlikte değişen ve nitelikli bir eğitimin sağlanmasında yeterli olmayan öğretim programları,

· Öğrencilere her sene sonunda af çıkması ve öğrencilerin sınıf geçmenin pek de zor olmadığını anlamaları,

· Öğretmen açığı nedeniyle, geçen yıllarda “eğitim bilimi (pedagoji)” yeterliliği olmayan kişilerin bile öğretmen olarak atanması ile niteliksiz öğretmenlerin var olması,

· Okullarda rehberlik servislerinin olmayışı, olanların da yeterli düzeyde işlerlik kazanamaması,

· Öğretmenlerin maddi anlamda tatmin edilememesi ve “iş sevgisinin” azalması,

· Eğitim dünyasında adaletli bir öğretmen dağılımın olmaması ve bölgesel farkların neredeyse doruk noktaya ulaşması,

· Öğrenciyi değerlendirmede yetersiz sınavlarla dolu bir öğrenim yaşamı içerisinde, öğrencilerin sosyal etkinliklere katılma olanağı bulamamaları,

· Ülkemizde gelir dağılımındaki ayrılıkların, sınıf ortamlarına da taşınması,

· Okulun içinde ve çevresinde yeterince güvenilir bir ortam yaratılmaması ve özellikle okul çevresinde öğrencileri okuldan uzaklaştıracak yerlerin denetimsiz bir biçimde açılması…

Sıraladığımız maddeler, okulda şiddetin tek yönlü nedenlerden kaynaklanmadığını ve birçok etkenin şiddete yönelmede etkili olduğunu göstermektedir.

3. Okulda Şiddetin Sonuçları

Son yıllarda toplumda gelişen refah seviyesi, teknoloji kullanımı ve eğitim imkânlarına rağmen okullarda şiddet oranı daha da artmaktadır ve ne yazık ki bu durum önlenememektedir. Türlü iletişim araçlarının da yoğun bir şekilde topluma hâkim olmasıyla bu şiddet gençler ve çocuklar üzerinde geniş bir şekilde etkisini göstermektedir. Kabul etmesek de, inandırıcı gelmese de okullarda şiddet oldukça yaygındır ve bu durumdan hem öğrencilerin bir kısmı hem de aileler rahatsız olmaktadır. Yansımayan boyutlarıyla da ele alındığında şiddet, toplumsal bir linç kültürü halini almaya başladı denebilir. Bu yükselen şiddetin sonucu olarak, birçok ülkede öğrencilere işbirliğini, ikili ilişkilerde arabulma, çatışmaları çözümleme teknikleri öğreten programlarla, şiddetin önüne geçilmeye çalışılmaktadır.

Okullarda görülen olumsuz davranışlar; silah taşıma, eşyaya zarar verme, kavga etme, öldürme, psikolojik baskı, ahlâk dışı davranışlara zorlama, intihar girişimi, kabadayılık ve çeteleşme şeklinde sınıflandırılabilir. Bu tür davranışlar bir kişi ile sınırlı kalmayarak, toplumu ve eğitim camiasını tesir altına alır. Bu durumda okullarda güven eksikliği oluşur, emniyetin olmadığı bir yerde çocuk ve gençler kendilerini eğitim ve öğretime veremez, neticede eğitimin kalitesi düşer. Şiddetin önünün alınamaması, bu tür menfi davranışların daha da artmasına sebep olur. Şiddet, kullanıcılarının elinde âdeta sihirli bir güç hâline gelir. Şiddet kullanan talebeler mesuliyetten kaçar, çeşitli menfaatler elde eder (para toplama, dersleri kolayca halletme, okuldaki kurallardan kurtulma, arkadaşlarına hükmetme vb.), nüfuzlarını artırır ve ilgi odağı olur. Bir kısır döngü içinde şiddet, olumsuz duygu ve davranışları tetikler; bu ise yeni şiddet olaylarına basamak oluşturur.

Şiddete uğrayan çocukların tehdit neticesi yaşadığı şahsiyet zedelenmesi, utanç duymalarına ve sessiz kalmalarına sebep olabilir. Bu durumda, çocukların baskı ve şiddete maruz kalması devam edebilir. Bu da sebepsiz korkulara, aileye bağımlılıktaki artışa, strese, başarı düşüşüne, depresyona, intihar girişimine veya şiddete karışmaya neden olabilir.

Şiddetle karşılaşan çocukta çeşitli sakatlıklar ortaya çıkabilir. Kırıklar, beyin kanamaları, iç organ yaralanmaları sonucu ortopedik sakatlıklar, felçler, havale, zekâ özrü, çeşitli organ yetersizlikleri oluşabilir. Bu hasarların çok ağır olması durumunda ölüm ortaya çıkabilir. Yaşamı kurtulanlarda ise depresyon, kaygı bozukluğu, sosyal uyumsuzluk vb. gibi ruhsal sorunlar oluşabilir. Bu kişilerde uyuşturucu bağımlılığı, suça ve fuhşa yatkınlıkta artış olduğu gösterilmiştir. Zekâ özrü ya da ruhsal örselenme sonucu bu çocuklarda genellikle okul başarısı düşüktür. Dayak çocuğun bilişsel gelişimini de olumsuz yönde etkilemektedir. Fiziksel cezalandırmayla terbiye edildiği düşünülen çocuklar, kaba gücün sorunları çözmek için etkin bir yöntem olduğuna inanarak büyürler ve erişkin yaşlarda kendileri de başka çocukları istismar eden erişkinlere dönüşebilirler, böylece istismar olayları kuşaktan kuşağa sürüp gider.

Şiddet içeren davranışlar sonucu, fiziksel istismar söz konusu olabileceği gibi, psikolojik istismar da gerçekleşebilir. Zaman zaman, duygusal şiddet olarak da tanımlanan psikolojik şiddet, genel olarak tehdit unsurunu içerse de, kimi araştırmacılar tarafından sözel şiddetle birlikte ele alınarak değerlendirilmektedir.

Anne-babaların, çocuklarındaki sıra dışı davranışları erken fark etmeleri önemlidir. Şiddete maruz kalmış bir çocuk, bunu gizleme yoluna gider. Dolayısıyla anne-baba ve eğitimciler, çocuktaki bu tip değişiklikleri fark etmeye çalışmalıdır. 2.245 çocuk üzerinde yapılan bir araştırmada, anne-babaların çocuklarının durumlarını takip etmemelerinin, çocukların şiddete maruz kalmalarını tetiklediği tespit edilmiştir.

4. Okulda Şiddeti Engelleme Yolları

Şiddet, özellikle okul kavramıyla bir araya gelmemesi gereken kavramdır. Bunun için okul yöneticilerinin gerekli önlemleri almaları, şiddet eylemlerine karşı kulakları tıkalı olmamaları gerekmektedir. Aksi halde şiddet, bir “eğitim biçimi” sanılmaya başlanabilir. Oysaki şiddet eğitimsizliğin göstergesidir. Şiddet davranışını öğrenen bireylerin eğitimle bu davranışları ortadan kaldırılabilir. Bunun yanı sıra, suç ve şiddet olaylarının erken teşhis edilip, önüne geçilmesinde etkili olabilecek davranışsal ve duygusal işaretler vardır.

Okulda şiddeti engellemek için yapılacaklar:

1. Okulda risk faktörü içeren durumların tespit edilmesi ve bu doğrultuda okul eylem planının yapılması,

2. İhtiyaç duyan öğrencilere psikolojik danışma ve grup rehberliği çalışmalarının yapılması,

3. İhtiyaç duyan öğrencilerin sosyal faaliyetlere olumlu şekilde yönlendirilmeleri,

4. İhtiyacı olan öğrencilerin aileleriyle bireysel görüşmelerin yapılması ve buna yönelik seminerler düzenlenmesi,

5. Gerektiği zaman öğrenci ailelerinin ziyaret edilmesi,

6. Etkili okul kurallarının belirlenmesi, kurallar belirlenirken okul idaresi öğretmen ve öğrencilerin katılımıyla kurallar belirlenmesi ve bu kuralların uyulmasında titizlik gösterilmesi,

7. Okul çevresi kontrollerinin emniyet desteği ile sağlanması,

8. Okul psiko-sosyal ani müdahale ekiplerinin oluşturulması ve gereken durumlarda etkin şekilde faaliyet göstermelerinin sağlanması,

9. Servis denetimlerinin arttırılması,

10. Okul kantin denetimlerinin sıklaştırılıp bu denetimlerde titizlik gösterilmesi,

11. Sınıf rehberliğinin etkin çalışması,

Okulda şiddetin engellenmesi veya öğrencilerin birtakım şiddet unsurlarına yönelimlerinin engellenmesi onların çeşitli gereksinimlerinin karşılanması ile yakından ilişkilidir.

Bu gereksinimler güvenlik ihtiyacı, fiziki ihtiyaçlar, sosyal ihtiyaçlar, psikolojik ihtiyaçlar ve eğitimsel ihtiyaçlar gibi öğrenci açısından çok önem taşıyan unsurlardır.

Okulda şiddetin engellenebilmesi başta okul eğitim kadrosunun (okul yöneticileri, öğretmenler, diğer personeller…) bu konuda bilinçli olmasını ve bu konuda planlı ve tutarlı bir yol izlemesini gerektirir. Ailenin de bu konuda bilinçli olması ve duyarlılıkla bu sorunların çözümüne yardımcı olması ayrı bir önem taşımaktadır.

Okullarda yapılması gerekenlerde dikkat edilecek noktaları şöyle sıralayabiliriz:

• Çok boyutlu, kapsamlı yaklaşımla, aileleri, akranları, medyayı, toplumun öğelerini bir arada ele alan programlar hazırlamak ve uygulamak,

• Erken sınıflarda başlayıp sonradan sonraki sınıflarda pekiştirilen programlara sahip olmak,

• Kişisel ve sosyal becerileri geliştirenler, öfke yönetimi, kara verme ve sosyal problem çözme, akran müzakeresi, çatışma yönetim becerileri, akran baskısına direnme, etkili iletişim becerileri, arkadaşlık, birbirine saygı duyma, birbirine özen gösterme, nezaket, üzerine odaklaşan programlar yürütmek,

• Programda yer alan öğretmenlerin eğitimi de çok önemlidir. Bazı öğretmenlerin etkileşime dayalı tekniklerde rahat olmamaları ya da daha az beceri sahibi olmaları nedeniyle etkileşime dayalı teknikler konusunda eğitilmeleri çok önemlidir. Dolayısıyla öğretmenleri bu konuda eğitmek,

• İyi disiplini artıran etkili sınıf yönetimi tekniklerinin elementleri olması etkili olabilir, çünkü sınıfın olumlu kontrolü, şiddeti önleme programlarında çok önemlidir. Kısaca okulun olumlu atmosferinin ya da kültürünü arttırmaya yönelik programlar yürütmek,

• Saldırganlık, şiddet ve zorbalığı önlemeye yönelik normları destekleyen yapıda olmak,

Yapılan çalışmalar uzun döneme yayılmalı, uzun soluklu olmalıdır. Bu özelliklere uyan programlar başarılı olmaktadır.

“Şiddetin öğrenilen bir davranış olduğu gerçeğini düşünerek aile ortamının çocuklara kötü örnek oluşturmamasına dikkat edilmelidir. Okulda şiddeti engelleme iletişim ile başlar. Okulda şiddeti engellemede herkes sorumludur.”

Okulda Şiddetin Önlenmesinde Sosyal Yapı Düzeyindeki Müdahaleler

• Medya şiddetinin azaltılması,

• Emniyet ve adalet sistemlerinin güçlendirilmesi,

• Yoksulluğun ve gelir eşitsizliğinin azaltılması,

• Çocuk ve yetişkinlere yönelik şiddet ve istismarı besleyen kültürel normların değiştirilmesidir.

Okullarda yaşanan şiddet olaylarını önlemede, MEB, okul yöneticileri, öğretmenler, öğrenciler ve aileye pek çok görevler düşmektedir. Özellikle bu konuda okul yöneticilerinin öncelik adı altında durumu idare etmeleri ya da görmezden gelmemeleri gerekmektedir. Tüm okul çalışanlarına, şiddetin oluşmasını engellemek için, çatışma çözme, arabuluculuk, olumlu disiplin yöntemleri gibi konularda eğitimler verilmesi sağlanmalı, buna rağmen oluşabilecek olumsuz durumlar için kriz kurulu oluşturulmalı, bu konuda tüm çalışanlar bilgilendirilmelidir.

Kaynakça

1. Hakan Kırbaş, Psikolojik Danışman

2. Korkut, Fidan, Okul Temelli Önleyici Rehberlik ve Psikolojik Danışma, Anı Yayıncılık, Ankara 2004

3. Okul ve Çevresinde Çocuğa Yönelik Şiddet Ve Alınabilecek Tedbirler Sempozyumu

4. Erçetin, Şule, Eğitim ve Şiddet, Hegem Yayınları, İstanbul 2006

5. Solak, Adem, Okullarda Şiddet ve Çocuk Suçluluğu, Anı Yayıncılık, Ankara 2007

Çalışmada Emeği Geçenler

Alptuğ Fidan, İsmail Kolat, Nurşat Biçer, Yavuz Tanyeri, Yunus Cünedioğlu

Güney Azerbaycan‘da yaşayan değerli bir soydaşımızdan bugün bir e-posta aldım. E-postayı okuduktan sonra gerçekten yüreğim sızladı. Biz, zamanında bütün dünyayı dize getirip insanlara insanlığı öğreten bir ulus olarak bu hâllere düşecek miydik?

Kandaşımız gönderdiği yazıda, Türk dili ve Edebiyatı Bölümü’nde okuyabilmek için yeterli puanı aldığı hâlde, hem Türkiye‘de hem de Azerbaycan‘da süründürüldüğünü anlatmaya çalışmış. Türk Cumhuriyetleri arasındaki bu iki önemli devlet, Türk soylu olduğu hâlde Türk devletlerinde “yabancı uyruklu” olduğu için bu kandaşımızı oradan oraya gönderip bir türlü üniversiteye öğrenci olarak almıyor. Acaba gönlü Türklük aşkıyla ve Türk‘e hizmet etme sevdasıyla yanıp tutuşan bu değerli insan, özünü gizlemediği ve temiz niyetli olduğu için mi böylesine alçaltıcı şeylerle karşılaştı dersiniz? Yoksa bu kandaşımızın yerinde Türk soylu olmayan birisi olsaydı, “Bakın, adam Türk olmadığı hâlde ülkemize değer verip burada okumak istemiş.” diyip kaydını alırlar mıydı onun?

Bu postayı okurken resmen kahroldum. İl il gezdirilen kişi Türk. Bundan daha acıdır ki gezdirenler de Türk ve gezdirilen yer bir Türk devleti. Devlet, nasıl böylesine olaylara kayıtsız kalabiliyor, şaşıyorum. Kandaşımızın Türkiye’den sonra Azerbaycan’da da benzer bir şeyle karşı karşıya kalması, daha bir üzüyor insanı. Biz, bizden olanlara değer vermezsek, kim değer verecek bize? Amerikancı emperyalist devletler mi alacak bu kardeşimizi üniversitesine?

Ben, bütün bunlar için Türkiye‘de yaşayan ve bu devletin özünü oluşturan bir birey olarak, Türkiye adına kandaşımızdan özür diliyorum.

İşte gelen e-posta: Ben bir kaç yıl önce kutlu Türk dili ve edebiyat bölümünde okumak için Türkiyiye gitim. sadece miletime göre sadece Türke göre sadece azerbaycana göre. gelecek te parasızlık tehlikesin ve aileme iran devletinin tehlikesini kabul etim. dedim ki gedip okuyup gelip öğrederem. Ben filan ustadın ayak kabısını yalamakla burs olarak Türkiyede Türk dili ve edebiyat okuya bilerdim ama ben azerbaycan esgeriyim benim başım dikdir. ailem sevmiye sevmiye Türkiyeye gitdim. Türkiye yabancı oğrenci sınavına girdim. sınavdan önce konulara tokunmak istemiyorum çün çok surer sadece bunu demek istiyorum ki Türkiye benim Türk dili ve edebiyat okumağımı bildikten sonra o kadar beni konsul ( tebrizde ) ve sifaret ( tehranda ) arasında dolandırdı ki ben tebrizde iki hefte kaçmakdan sonra hiç bir sonuç bulmadan eve gitim.

Türkiyede sınava girmekten sonra orta bir puan la kabul oldum. Türkiye sifareti çun ben Türk dili ve edebiyat okuyacağdim bana sınav sorularının kaynağın ( metropol kitabı ) vermedi, gizleti ve ben sınavdan sonra bu kitabı öğrenciler elinde gördüm. Türk elefbasıne göre sınıflar kurulmıştu ama sifaret bana söylemedi hal bu ki normal halde her bir yös a girene söyliyorlar. niye ki başarsız olam. ama ben başarlı oldum sınavda. evelce gazı üniversitesine gittim. aldığım puanı sormadan bana dedi git ve ( muktarlık tan ) ikamet belgesini al bende söyledim muktarlık nerden anlasın ki ben öğrenciyim bana bir belge filan veriniz onlara göstereyim dediler” lazım değil git” !!. bende gitim dördümcü mukdarlıkta bana söylediler git polis genel müdürlüğüne orda da onlar benim söylediğim sözü tekrarladılar söylediler “git gazı üniversitesinden yazı getir”. dört saat çalışmaktan sonra gazi ye döndüm kayit sorumlusu olan hanıma söyledim “bana bir yazı veriniz ki göstersin ben , bu üniversitesinin öğrencisiyim “ girdi odasına telfonla konuştu geldi bana söyledi vay !!! sen yabancı öğrenci mi sin ? söyledim benim size verdiğim sınav sonuçunda yazılıp yabancıyam bunlardan geçmiş benim lehcemden de belli sonra bana söyledi vay vay af edersizniz biz Türk dili ve edebiyat bölümünde yabancı öğrenci kabul etmiyoruz bende söyledim eger kabul etmiyorsunuz niye üniversite defterçesinde yazıyorsunuz kabul ediriz ve şimdi söyliyorsunuz kabul etmiyoruz niye beni sınavda kabul edirsiniz hal bu ki ben ilk günden söylemiştim Türk dili ve edebiyat okuyacağam. ama cevap vermedden giti. ankara teknik üniversitesine telfon ettim puanımı söylemeden sadece söyledim ben irandan geliyorum ve Türk dili edebiyat okumak istiyorum. resmen telfon arkasından kah kah bana güldü sonra telfonu kapattı. inanılmaz bi şey bu ben ulu dag üniversitesine gittim – hacettepe üniversaitesi – samson üniversitesi – koniya üniversitesi – istanbul üniversitesi – izmir ünüversitesi – gazi osman paşa üniversitesi – ankara üniversitesi … getim, ve en iyi halde bana güldüler beni surundurduler

Dördüncü yıla giriyoruz ve bu konu hala bitmedi ( bu dünya üniversite kayıtında bir rekordu biz buna bacardık ). sonra azerbaycan cumhuriyetine gitim ama gitmeden önce telfon etim söyledim ben Türk dili ve edebiyat bölümüne kayıt olmak istiyorum geleyim mi ? gelmiyelim, sözüm bitmeden bağırdi bana ; kardeşim böyle olmaz buraya gel biz seninle görüşek , bende söyledim oraya gelmek en azı bir bin dolar paraya ihtiyacı var eger kesin dir gelim ? söyledi budur kı var. neyse baki devlet üniversitesine gitim kayıtın birinci günüydü 15 gün vakit kalmıştı kayıtın.,orada eyleşen hanım ve bey benim Türk dili ve edebiyat bölümünde okuduğumu bilmekten sonra bir biriyle rusca konuştular sonra bana bakıp söylediler oğlum biz bu bölümde sadece yüksek lisans öğrencisi kabul ediriz. sonra bırkmadım daha çok sordum ; “ama üniversite sitesinde farklı bir şey yazılıp gelmemişten önce de size telfon etmişdim bu sözü söylemediniz”. sonra çok kızmış helde söyledi git ad yazma zamanı bitib. ben şimdi 3 ay dır binlerce faks ve telfon ve başvurudan sonra doğu akdeniz üniversitesine kayıt olmuşum. çok ilginç bir şey, söz gelişimi ben kıbrısa kayıt belgelerimi göndererken bana bir maıl geldi söyledi oğlum kayıt sorumlusu tatile gidip lütfen maıl göndermeyiniz. bende cevap yazdım eger gidip kim maıl gönderiyor şimdi ?. burada orta sınvda ben osmanlıca dersinde 45 üzerinden 40 aldım hocaya söyledim hocam ben bu dersi sizden daha iyi biliyorum bu ders benim çocukluktan öğrendiğim alfabedir niye orta sınav gibi bir önemli sınavda 5 puan kırıyorsunuz ben hepsini doğru yazmışım bana söyledi bu orta sınav , ben seni son sınavda yakacağam. ya bazi Türk arkadaşklar resmen tahdid ediyorlar ki eger sen bu okulu bitire bildin biz sana mezuniyet belgesini vermeyeceğiz. ve çok çok acayep bir şeyler.

Ben bu şeyleri sadece Türkiyede gördüm iran gibi bir bozuk ülkede eger bir yabancı öğrenci efganistanda ya pakistanda ya hind de fars dili ve edebiyat okusa iran devleti her ay ona 300 ya 400 dolar cep parası veriyor ya parasız fars dili ve edebiyat kitablarını yayıyor ya Türkiyenin başkenti ankaranın ortasında kızılayda parasız fars dili ve edebiyat öğrediyor ben gelip kendim gördüm. çin devleti konfosiyus kurmlarını afrikada kurur ve parasız çin dili öğrediyor. herkes kendi dilini yaymak için candan geçir siz ( yani biz ) nasıl bir milletsiniz hiç utanmiyorsunuz mu ? kotuluk ve ağılsızlığında bir sınırı var. bazen burda bu işlerin niyesini soruyorum arkadaşlardan diyorlar “başını sana ilgili olmayan şeylere sokarsın boyle olur “ yani biz babalarımızdan ya mahalemizde böyle bir şeyler görmedik ilk defa sizden öğrendik biz.

Ben bu yazını millishura ve oyrenci ve azadtribun sitelerine gönderdim (bu siteler güney azerbaycanın en büyük Türkçü siteleridi ) azadtrübın ve oyrenci bana cevap vermediler ve millishura bana çok ilginç cevaplar söyledi. o bir Türkçü olarak sordum siz ki Türkçülügü yayiyorsunuz bu olaya ne cevabınız var evelce söyledi “ ben senin hiç adınıda bilmiyorum ” sonra bütün kimliğimi gönderdim çok edebsizce ( herkes gibi ) söyledi “canım ben senin duygularını anlamakta zorluk çekiyorum “. sonunda bunu demek istiyorum ki bu kaç yıl ömrümü bu yolda harcadığıma göre pişmanlık haline gelmişim ve eger Türkiye devletinden bir azca vicdansılık ve şerefsizliği ögrenseydim gidip rus dili okuyup bunların kokunu kazardım ama hayıf ki ben bu devlet gibi mankurt olamam. ve en sondada bunu demek istiyorum ki “Tanri Türkü korusun “ çun milletimizin durumu o kadar kötü ki sadece tanrı koruya biler insan işi değil bu.

Bildiğimiz üzere Oks ve Öss‘ye sayılı günler kaldı. Birçok arkadaşımız, yıllardır bu sınavlar için çalıştılar ve artık bir an önce sınava girip bir yerleri kazanmak istiyorlar. Her ne kadar geleceğin birkaç saatle belirleniyor olmasından pek hoşnut değilsek de, sınav günlerinin gelecek için atılacak en önemli günlerden biri olduğunu kabul etmek zorundayız.

Bugüne kadar herkes, sınavlardan istediği puanı alabilmek için bir şekilde çalıştı. Onun için bu saatten sonra çalışma yöntemlerini değil, sınavla ilgili çeşitli hatırlatmaları sizlere vereceğim. Yoğun olarak çalıştığınız şu günlerde, kendinizi psikolojik ve fiziksel yönden sınava hazırlamanız için bazı şeylere dikkat etmeniz gerekiyor. Sınava girmeden önce ve sınavdan çıktıktan sonra aşağıda sıraladığım uyarıları dikkate alırsanız, kârlı çıkan siz olursunuz. Ayrıca uyarı ve hatırlatmaları Öss ve Oks için ayrı ayrı yazmayacağım. Sonuçta ikisi de geleceğinizi belirleyecek önemli sınavlardan biri.

Bu sene ağelimizden yararlanıp Oks ve Öss‘de en yüksek puanı alan arkadaşlarımıza, “Bilgicik.Com” adına bir hediye göndereceğiz. Hediyemizi alabilmeniz için sınav sonuç belgenizin görüntüsünü (resmini), bize göndermeniz gerekiyor. Gönderilen sonuçlar içerisinde en yüksek sonucun sahibine hediyesini göndereceğiz. Öss‘de alınan sonuçlar ayrı, Oks’deki sonuçlar ayrı olarak değerlendirilecektir. Sınav sonuç belgenizi tarayıcı veya fotoğraf makinesi yardımı ile bilgisayarınıza aktarabilirsiniz. Aktardığınız dosyayı bilgi@bilgicik.com adresine gönderirseniz, değerlendirmeye katılabilirsiniz.

Hediyemizi de duyurduktan sonra sınav öncesinde / sırasında / sonrasında dikkat etmeniz gereken şeyleri sıralayabiliriz:

Sınavdan Önce

1. Her şeyden önce bu sınavın sizin geleceğinizi belirlemesi açısından önemini kavrayıp, sınavı kazandığınızda veya kazanamadığınızda neleri kazanıp – kaybedeceğinizi düşünün.

2. Sınavlara yaklaşık 10 – 15 gün kadar kısa bir süre kaldığı için, bir an önce önemli gördüğünüz eksiklerinizi tamamlayıp, son günlerde girdiğiniz yoğun tempoyu biraz azaltmaya çalışın.

3. Eğer hâlâ eski konularda eksiklerinizin olduğunu düşünüyorsanız, kesinlikle yeni konuya başlamayın, eksik olduğunuz konulara yoğunlaşıp onları tamamlamaya çalışın.

4. Son senelerde çıkmış sorulara bakmadıysanız, onları çözüp; takıldığınız sorulara yeniden dönerek aklınızda soru işareti bırakmamaya çalışın.

5. Sınava bir iki gün kalana kadar her gün bir veya iki tane deneme sınavı çözerek, öğrendiklerinizi pekiştirin.

6. Artık öğrendiklerinizin yeterince pekiştiğini düşünüyorsanız, son gün ders çalışmayıp zihninizi dinlendirmeye çalışın.

7. Sınava birkaç gün kala uyku saatlerinizi düzene koyun. Beyninizi sınava hazırlamak için pekmez, ceviz ve fındık yemeye çalışın. Son bir hafta bilgisayar oyunlarından, televizyondan ve beyninizi tembelleştirecek her türlü şeyden uzaklaşın. Sık sık yürüyüşe çıkıp hücrelerinizin baştan sona yenilenmesini sağlayın.

8. “Son gün ders çalışılmaz.” demek çok doğru değildir. Son gün zihninizi fazla zorlamamak koşuluyla, bütün öğrendiklerinizi yeniden gözden geçirebilirsiniz.

9. Sınava girmeden birkaç gün önce kesinlikle sınava gireceğiniz yeri gidip görün. O binaya uygun olarak ihtiyacınızın olabileceği şeyleri kestirmeye çalışın.

10. Sınav gününden önceki 4-5 günü kapsayacak biçimde, beslenmenize dikkat edin. Aşırı yağlı, tuzlu ve şekerli gıdaları tüketmeyin. Özellikle sınavdan önceki gün beslenmenizi çok dikkatli bir şekilde yapın. Sizi rahatsız edebileceğini düşündüğünüz yiyeceklerden uzak durun. Cips, kola, kahve, çay… gibi uyku ve sindirim bozukluklarına yol açabilecek yiyeceklerden uzak durun.

11. Sınavdan önceki gün sabah rahatça uyanabilecek şekilde vakitlice yatıp, uykunuzu yeterince almaya çalışın. Yatmadan önce uykunuzu kaçırabilecek şeylerden uzak durun.

12. Sabah uyandığınızda heyecanınızdan uzaklaşmaya çalışın. Sınavda sizi rahatsız etmeyecek şekilde kahvaltınızı yapın. Sonrasında sınav için gerekli olan bütün belgelerinizi dikkatlice kontrol edin. Yedek kalem, silgi… almayı sakın unutmayın.

13. Sınava, sizi rahatsız edebilecek giysilerle gitmeyin. Hava sıcaklığına uygun elbiseler giymeniz, sizi rahatlatacaktır. Ayrıca dar giysilerin, kan dolaşımınızı azalttığı için, bunun sorularda fazla zaman kaybetmenize neden olacağını unutmayın.

14. Sınava girmeden önce heyecanınızı azaltın. Fiziksel ve psikolojik durumunuzu, sınav için en iyi olduğunu düşündüğünüz şekle getirmeye çalışın.

Sınav Sırasında

1. Sınava güçlü olduğunuz bölümden başlayın.

2. Soruları çözerken bir soruda fazla takılmamaya çalışın. Zor soruları atlayıp, doğru yanıtını bilmediğiniz soruları boş bırakın.

3. Oks ve Sbs’de 3, Öss‘de ise 4 yanlışın 1 doğruyu götürdüğünü unutmayın.

4. Süreyi doğru kullanmaya çalışıp, arada sınavın bitimine kaç dakika kaldığını kontrol edin.

5. Soruyu çok iyi bildiğinizi düşünseniz bile, soru kökünü ve seçenekleri tam okumadan kesinlikle soruyu yanıtlamayın.

6. Bütün dikkatinizi sınava yoğunlaştırmaya çalışın. Diğer öğrencilerin, görevlilerin veya salon dışındaki nesnelerin hareketlerine takılmayın. Gerekirse dikkatinizi dağıtan şeyleri salon görevlisine söyleyin.

7. Yanıt anahtarını doldururken soru atlamamaya dikkat edin. Eğer vaktiniz kalırsa işaretlemelerin doğru olup olmadığını kontrol edin.

Sınavdan Sonra

1. Sınav iyi de geçse, kötü de geçse üzerinizden bir yük kalktığı için artık sınavla ilgili kaygılarınızdan uzaklaşın ve rahatlamaya çalışın.

2. Mümkünse sınavdan sonra arkadaşlarınızla bunu kutlayın.

3. Aylardır çalışmalarınız nedeniyle girdiğiniz yoğunluk bitti. Artık tatilin keyfini çıkarmaya çalışın.

4. Sınav sonuçları açıklandıktan sonra mutlaka size rehberlik edecek birisiyle tercihlerinizi yapın ve tercihleri yapmanın en az sınavda başarılı olmak kadar önemli olduğunu unutmayın.

Sınava girecek bütün arkadaşlara, başarılar diliyorum.

Yavuz Tanyeri

Bu aralar çok yoğun günler geçiriyorum. Zaten yazılarımın çok uzun aralıklı olmasından da anlamışsınızdır bunu. Yoğun günler geçirdiğim için, günce ile de pek ilgilenemiyorum. Yorumları onaylamam da gecikiyor hâliyle. Bunun için bir yazı ile bunu belirtmek istedim.

Dört gün önce okuldaki ikinci ara sınavlar (vizeler) başladı. Bunların büyük kısmını iyi denecek bir biçimde atlattım. Önümüzde üç tane sınav kaldı. Onların da bitmesiyle, bayağı rahatlayacağımı düşünüyorum. Okuldaki sınavlar dışında, bir yandan gelecek sene gireceğim “Kpss“ye; diğer yandan da önümüzdeki Ekim ayında girmeyi düşündüğüm “Üds“ye (Üniversitelerarası Yabancı Dil Sınavı) çalışmaya çalışıyorum. (: Bunları yapmaya çalışırken günlük işlere ve artık yaşamımla bütünleştirdiğim bazı şeylere de zaman ayırmayı ihmâl etmemeye çalışıyorum.

Eğitimimle ilgili çalışmalara devam ederken, siz değerli konuklarımızı da ilgisiz bırakmamaya ve çeşitli yollardan bana ulaşanları elimden geldiğince yanıtlamaya çalışıyorum. Hazır sözü açmışken, bana ileti gönderen; fakat yanıt alamayanlardan da bu yolla özür diliyorum. Zamanım çok kısıtlı olduğu için, sadece önemli gördüğüm iletileri yanıtlayabiliyorum. Ayrıca şu anda yüzlerce yorum denetim bekliyor. Onları denetlemek için de pek zamanım olmuyor. Bunun için, kimse “Yönetici beni dikkate almadı.“, “Yazdıklarımı kimse okumuyor.” veya “Kötü bir şey mi yazdım da onaylanmadı.” diye düşünmeyin. Sadece vaktim olmadığı için yorumlarınızı denetleyip yayımlayamıyorum.

Güncemiz yoluyla yaptığım bütün çalışmaları ilgi, beğeni ve sabırla izleyen herkese teşekkür ederim.

Esenlikle kalın…

Her yıl yapılan açıklamalarda gayri safi milli hasılanın (kişi başına düşen milli gelirin) daha da arttığı söyleniyor. Fakat artış sadece açıklamalarda kalıyor. Özellikle öğretmenlerin çilesi bir türlü bitmek bilmiyor. En kutsal, önemli ve yorucu işi yapan öğretmenler, boşta kalan zamanlarında yine ek iş yapıp bir yerlerden gelir sağlamak istiyor.

Para her şey değildir; fakat günümüzde birçok şeyin başıdır. Eğitim seviyeleri çok yüksek ülkelere bakın, öğretmenlerin maddi yönden hiç sıkıntıya girmediğini görürsünüz. Çünkü öğretmen bir kere aklındaki “geçim” derdini bir yana atıp, derslere yoğunlaşmalı ki kaliteli bir eğitim olsun. Bizdeki bazı öğretmenler ise, dersten erkenden çıkmak isterler ki pazarda satış yapacak yeri alabilsinler.

Her ne kadar % 100 paralellikten söz edilmese de, bir ülkedeki eğitimin kalitesi, büyük ölçüde eğitime yapılan yatırım ile doğru orantılıdır. Bütçemizden eğitime ayırdığımız pay, eğitim seviyesi çok yüksek olan ülkelere göre çok düşük. Buna doğru orantılı olarak eğitim kalitemiz de onlara göre çok düşük. OECD ülkelerinde bir öğretmenin filesini doldurmak için maaşının ortalama 2.5 – 7.2’lik bölümünü ayırması gerekiyorken; Türkiye‘de bu % 30 – 36’lara ulaşıyor. Acaba bir öğretmen, maaşının %36’sını pazar alışverişine verirse, maaşının geri kalan kısmıyla ne yapabilir? Gerçekten yazık. Bu ülke içerisinde yaşayan ve rütbeli – rütbesiz, fakir – zengin bütün vatandaşların çocuklarını eğiten ve o çocukların mimarı olan öğretmenlere verdiğimiz değere bakın…

Mynet‘te geçen haber şöyle:

Öğretmenin filesi dolmuyor

Türk Eğitim-Sen’in araştırmasına göre, Türkiye’deki öğretmenin pazar filesini doldurabilmesi için AB ve OECD ülkelerine göre daha fazla para harcaması gerekiyor.

Veriler AB ve OECD ülkelerine göre daha az maaşla geçinmek durumunda olan öğretmenlerin filesini doldurmak için OECD ülkelerine göre, maaşından 5 kat ile 12 kat daha fazla para ayırmasının şart olduğunu gösteriyor. Türk Eğitim-Sen’den yapılan yazılı açıklamada Türkiye’deki düşük maaşlı öğretmenlerin filesini doldurabilmek için AB ve OECD ülkelerine göre daha çok para harcaması gerektiğini bildirdi. Türk Eğitim-Sen’in araştırmasına göre gıda ürünlerinde satın alma gücü paritesi göz önüne alındığında, içinde ekmek, et, balık, süt, yağ, meyve, sebze, şeker, bal gibi gıda ürünlerinin bulunduğu bir fileyi doldurmak için Almanya’da göreve yani başlayan bir öğretmen ayda maaşının yüzde 3.4’ünü, 15 yıllık bir öğretmen ayda yüzde 2.6’sını, İngiltere’de göreve yani başlayan bir öğretmen ayda maaşının yüzde 4.8’ini, 15 yıllık bir öğretmen ayda maaşının yüzde 3.3’ünü, Hollanda’da göreve yani başlayan bir öğretmen ayda maaşının yüzde 4.9’unu, 15 yıllık bir öğretmen ayda maaşının yüzde 3.4’ünü ayırıyor.

Aynı durum Lüksemburg, Norveç, İrlanda, İzlanda ve İsviçre’de de görülüyor. Bir fileyi doldurabilmek için Lüksemburg’da göreve yeni başlayan bir öğretmen ayda maaşının 6.9’unu 15 yıllık bir öğretmen maaşının yüzde 3.4’ünü, Norveç’te göreve yeni başlayan bir öğretmen ayda maaşının 7.2’sini, 15 yıllık bir öğretmen maaşının yüzde 5.8’ini, İrlanda’da göreve yeni başlayan bir öğretmen ayda maaşının 6.2’sini, 15 yıllık bir öğretmen maaşının yüzde 3.3’ünü, İsviçre’de göreve yeni başlayan bir öğretmen ayda maaşının yüzde 4’ünü, 15 yıllık bir öğretmen ise maaşının yüzde 2.5’ini, İzlanda’da ise göreve yeni başlayan bir öğretmen ayda maaşının 6.7’sini, 15 yıllık bir öğretmen de maaşının yüzde 5.1’ini ayırıyor.

– TÜRK ÖĞRETMENİ FİLESİ İÇİN MAAŞINDAN 5 KAT İLE 12 KAT DAHA FAZLA PARA AYIRMALI-

Türk Eğitim-Sen’in araştırmasında OECD ülkelerinde eğitim çalışanları bir fileyi doldurmak için maaşından yüzde 2.5 ile yüzde 7.2 oranında ücret ayırması gereken; Türkiye’deki durumun oldukça farklı olduğu dikkati çekiyor. Gıda ürünleri satın alma gücü paritesi göz önüne alındığında Türkiye’de göreve yani başlayan bir öğretmenin maaşından ayırmak zorunda olduğu oran yüzde 36 iken 15 yıllık bir öğretmen ise maaşının yüzde 30’unu gıda harcaması için ayırmak durumunda. Yani Türkiye’de bir öğretmenin filesini doldurmak için OECD ülkelerine göre, maaşından 5 kat ile 12 kat daha fazla para ayırması şart.

Takip edenleriniz biliyordur, bu günceden daha eski tarihte kurulmuş olan “Türkçe Yaşam” adlı bir güncemiz var. Orada yaklaşık iki aydır bir sormaca (anket) yayımlıyordum. Aslında sormacayı oluştururken de şaşırtıcı bir sonuçla karşılaşmayacağımızı biliyordum. Fakat Türkiye’de gerçekten az kitap okunduğunu bir kere daha ortaya koyabilmek için, kişilerin yaşadıkları güne kadar kaç kitap okuduklarını soran bir sormaca hazırladım. İki ay boyunca toplamda 15.806 kişi, bu sormacayı oyladı ve beklenen içler acısı sonuç ortaya çıktı. Sormaca ve sonuçları şöyle:

Türkçe Yaşam’ın her yaştan, eğitim seviyesinden… konuklarının olduğunu düşünürsek, yukarıdaki sonuçlar gösteriyor ki biz Türkler olarak çocuğundan gencine, gencinden yaşlısına, öğretmeninden öğrencisine, memurundan işçisine… pek kitap okumuyoruz. Düşünsenize, oy verenlerin % 30‘una yakını, yaşamı boyunca 25 kitap ya okumuş ya okumamış… Gerçekten içler acısı bir durum. Hele ki bu oylamaya katılan kişilerin tamamının eğitim seviyelerinin, internet kullanmaya yetebilecek seviyede olduğunu düşünürseniz, gerçekten acınacak durumdayız.

• ABD’de bir yılda 85.121 farklı türde kitap basılırken, Türkiye’de yalnızca 6.151 farklı türde kitap basılıyor.
• Türkiye‘de temel ihtiyaç listesinde “kitap” 235. sırada yer alıyor.
• Gelişmiş ülkelerin çoğunda, her öğrencinin evinde en az 25 kitap bulunurken, Türkiye’de evinde 25 veya daha fazla kitap bulunan öğrencilerin oranı, yalnızca % 19.
• Türkiye nüfusunun % 40‘ı, yaşamı boyunca hiç kütüphaneye gitmemiştir; % 31‘i bir kere gitmiştir; kütüphaneye gidenlerin ise yalnızca % 8‘i kitap okumak için gitmiştir.
• Japonya nüfusunun % 62‘si günlük olarak gazete takip ediyorken, bu oran bizde yalnızca % 5…
• Japonya‘da bir yılda toplam 5 milyara yakın kitap basılırken, Türkiye’de yalnızca 25 milyon kitap basılıyor.
• Japonya’da bir kişiye 25, İngiltere’de 12, Abd’de 8… kitap düşüyorken; Türkiye’de 12 bin 89 kişiye bir kitap düşüyor.
• Kitap okuma oranına göre yapılan sıralamalarda Malezya, Libya, Ermenistan… gibi küçücük ülkelerle Türkiye arka arkaya bulunuyor.
• İngiltere’de 12.324 tane halk kütüphanesi varken; Türkiye’de 2.024 tane halk kütüphanesi bulunuyor.

Yukarıda, insanı dehşete düşüren oranlar ve karşılaştırmalar var. Peki kitap okuma alışkanlığından bu kadar uzak olan bizlerin “kahve kültürü” ne durumda dersiniz? Türkiye’de toplamda 2 bin civarında kütüphane varken, 570.000‘den fazla kahvehane var. Evet evet yanlış duymadınız. Bu ne demek oluyor? Kütüphanelerin ve kahvehanelerin illerimize eşit dağıtıldığını varsayarak, bu iki sayıyı da 81‘e bölelim… Sonuç? Her ilimize yaklaşık “25” kütüphane düşerken; illerimizin hepsinde yaklaşık “7037” tane kahvehane bulunuyor. Yazık…

Bu üzücü bilgilerden sonra, yapmayı düşündüğümüz bir etkinlikten bahsetmek istiyorum. Ağelimizin sol tarafındaki seçkelerin en altında bulunan “sormaca” kutucuğunda oylamaya sunduğum ve sonucun, etkinliğin yapılıp yapılmayacağını veya etkinliğin türünü belirleyeceği bir sormaca hazırladım. Bu sormacada “Düz yazı veya şiir yarışması yapsak katılır mısınız?” diye soruluyor.

Sormacanın sonucunda eğer “İkisine de katılırım.” seçeneği en çok oylanırsa, aralı veya eş zamanlı olarak hem düz yazı hem de şiir yarışması yapılacak. Yalnızca “Şiire katılırım.” çok oylanırsa şiir yarışması, “Düz yazıya katılırım.” seçeneği çok oylanırsa düz yazı yarışması yapılacak. Eğer “İkisine de katılmam.” seçeneği çok oylanırsa, yarışma yapılmayacak.

Yarışmamız kitap ödüllü olacak ve sıralamadaki ilk üç yarışmacıya, kitap / kitap seti hediye edilecek. Yarışma, belirli ulamlarda (kategorilerde) düzenlenecek ve değerlendirmeyi hem konuklar hem de oluşturulacak kurul yapacak.

Sormacamız, 10 Mart 2008‘de sonlanacak ve sonuca göre yarışma başlatılacak veya başlatılmayacaktır. Sormacamıza içten yanıtlarla katılmanızı umuyorum. Yavuz Tanyeri Türkçe Edebiyat Eğitim Tanyeri Türkçe Bilgicik

Arkadaşlar bugün, Türkiye’de okuyan yaklaşık 15 milyon ilk öğretim ve lise öğrencisi karne alıyor. Karne gerçekten öğrencilerin geçtik artık eğitim durumlarını, yaşam seyirlerini bile değiştiriyor. Şöyle ki, aldığı karnede zayıfları olduğu için ailesinden çekinip evden kaçanlar, veya babasından dayak yememek için intihar edenler… bile var. Peki karne, dediğimiz şey nedir? Dönem içerisinde öğrencinin göstermiş olduğu başarı düzeyinin belgelenmiş hâlidir. Bu yönüyle düşündüğümüz zaman, başarıyı etkileyen birçok neden olduğu için, karnedeki notlar da tek bir nedene bağlanmamalıdır.

Yandaki resimde gördüğünüz hanım kız, karnesini büyük olasılıkla 10 – 15 saniye önce eline almış ve hafif bir tebessümle geçici bir bilinç kaybı yaşıyor kanımca. 🙂 Zaten Ntv’nin seçtiği “O an…” lardan birisi bu. Umuyorum ki her öğrenci için bu kısa süreli bilinç kaybının sonunda, gülümsemeler başlar. 🙂

“15 Tatil” veya “Şubat Tatili“ diye adlandırılan bu ara tatil, 11 Şubat 2008 Pazartesi günü bitecek ve yıl sonu tatilinin başlangıcı olan 13 Haziran 2008 ‘e kadar eğitim koşuşturmacası yeniden başlayacak. Yaklaşık 15 Milyon öğrenci ve 600 Bin öğretmen, iki haftalık bu ara tatilden sonra yeniden derslere başlayacak.

Bir de Pendik Belediyesi, karnelerin öğrenciler ve aileler üzerinde oluşturabileceği olumsuz baskıyı engellemek için “Alo, karnem zayıf.” diye bir telefon ağı kurmuş. Yurt içinden “0212 585 11 12” numaralı telefonu arayan veliler ve öğrenciler için, 8 psikolog ve uzman eğitimci rehberlik hizmeti sunacakmış. Gerekli görüldüğünde yüz yüze görüşme olanağı da tanınacakmış. Pek güzel. 🙂

Milli Eğitim Bakanlığı da bu dönem “sanal karne” uygulamasını başlattı. Birçok alanda ağ üzerinden çevrim içi işlem yapmaya yönelen bakanlıklar, bu yolla da ilk defa ağ üzerinden karne görüntülemeyi başlattılar. Veliler veya öğrenciler “www.meb.gov.tr” adresine girerek, gerekli bilgileri (TC Kimlik) doğrulayıp karnelerini internetten de görebilirler.

Velilerin, karnenin bir “ara değerlendirme” olduğunu unutmayarak aşağıdaki uyarıları dikkate almalarında yarar var:

1- Karne, öğrencinin başarılı veya başarısız olduğunu kesin bir biçimde belirten bir belge değildir.
2- Karne, öğrencinin içinde bulunduğu çevreden tutun da, öğretmenin kalitesine kadar birçok etkenden etkilenmektedir.
3- Karnesinde zayıf olan öğrenciler, kesinlikle baskı altına alınmamalı; öğrencilerin ilerideki dönemde neler yaparak bu eksikliklerini tamamlaması yolunda yapıcı kararlar alınmalıdır.
4- Öğrenciler kesinlikle azarlanmamalıdır.
5- Her doğru davranışın ödüllenerek pekiştirilmesi gerektiği gibi, iyi bir karne de güzel bir hediye ile ödüllendirilmelidir.
6- Çocukları yargılamak yerine, onların karnelerini yorumlamalarını sağlamak daha doğrudur.
7- Karnenin, sevgi bağında bir kopukluğa neden olmadığını velinin çocuğuna açıklaması doğrudur.
8- Özellikle başkalarının yanında çocuğu küçük düşürecek veya başkalarıyla kıyaslayacak davranışlar, çocuk övülse bile onun psikolojisini olumsuz etkiler.
9- Her zaman çocuğun kendi karnesi hakkında yorum yapmasını isteyin ve onunla varsa eksikliklerini nasıl gidereceği yönünde duygu / düşünce paylaşımında bulunun.

Umarım bu yazdığım dokuz madde, Türkiye’deki velilerin tamamının uygulayacağı şeyler olur ve hiçbir öğrenci kötü karne getirip de olumsuzluklar yaşamaz.

2. Demokrasinin Temel İlkeleri: Milli egemenlik, hürriyet ve eşitlik, siyasi partiler.

a. Milli Egemenlik: Demokraside egemenlik millete aittir. Millet bu hakkını temsilcilerini kullanarak seçer. Yönetenler, gücünü milletten alır.

b. Hürriyet ve Eşitlik: Hürriyet ; başkalarına zarar vermeden her şeyi yapabilmektir. Eşitlik; hiçbir ayrım yapmaksızın herkesin kanun önünde eşit olmasıdır.

DEMOKRASİNİN KORUNMASINDA BİREYE DÜŞEN GÖREVLER

Tarih boyunca, yönetimin bir kişide veya bir zümrede olduğu, baskıya dayalı yönetim biçimleri vardı. İnsanların yönetimde söz sahibi olmak için verdiği mücadele yüzyıllarca sürmüştür. Uzun mücadeleler sonucunda elde edilen demokrasiyi, birey olarak korumamız rahat ve huzurlu yaşamamıza imkan sağlar.

Demokrasiyi korumak için öncelikle iyi bir vatandaş olmalıyız. Kendi haklarımıza sahip çıktığımız gibi, ödevlerimizi de yerine getirmeliyiz. Demokrasinin hoşgörü kuralına bağlı kalarak farklı düşüncelere de saygılı olmalıyız. Kısacası demokrasinin korunmasında birey olarak bize düşen en önemli görev demokrasinin kurallarına uymaktır.

DEMOKRASİDE KAMUOYU VE BASININ ÖNEMİ

Kamuoyu: Toplumu ilgilendiren her hangi bir konu hakkında halkın benimsediği ortak görüştür.

Kamuoyunu Oluşturan Etkenler: a- Yapılan yollar (Ulaşım) b- Sinema ve Tiyatrolar (Bakış açısı kazandırır) c- Sivil Toplum örgütleri (dernekler, vakıflar, kulüpler, okul koruma derneği vs.)

Kamuoyunun Toplumdaki Yeri: Kamuoyu toplumun sorunlarının çözümünde önemli bir etkiye sahip olduğundan dolayı önemlidir. (Toplumun yaralarını sarar örnek Deprem felaketinde kamuoyunun etkisi)

Basın ve Yayının Önemi : Basın: gazete kitap ve her türlü neşriyattır. Yayın: Bu yazılan eserlerin duyurulması olayıdır. Toplumdaki aksaklıkları dile getirdiği için basın ve yayın kamuoyunun oluşmasında önemli etkiye sahiptir. (Örnek: Depremin nerede kaç şiddetinde olduğunu neler yapılması gerektiğini bize bildirmesi .. vs. )

Kamuoyu Basın ilişkisi: Basın ve kamuoyu bir birine muhtaçtır. Basın, vermiş olduğu haberler vasıtasıyla kamuoyunu oluşturur, Kamuoyu da sorunlarının çözümü için basını kullanır.

EĞİTİM VE DEMOKRASİ İLİŞKİSİ

Eğitim vasıtasıyla demokrasinin gereklerini öğreniriz, demokrasi vasıtasıyla da eğitimimizi her zaman daha modern ve anlaşılır ve bir o kadar da kolay hale getiririz.

MESLEK VE MESLEK SEÇİMİ

Meslek Sahibi Olmanın Birey ve Toplum Hayatı için Önemi: Meslek: Bir kimsenin geçimini sağlamak için yaptığı, belli bir eğitimle kazanılan bilgi ve becerilere dayanılan etkinlikler bütünüdür. Meslek dalları insanın vücudundaki organlar gibidir.

Nitelikli Eleman Yetiştirmenin Ülke Ekonomisi Açısından Yararları

Nitelikli insanlar okullarda yetiştirilir. Ancak yaptığı işin de kalitesi bakımından, insanların yetenekli ve istekli olduğu dallarda eğitim almaları gerekir. Alanında uzman olmak zamandan, enerjiden ve malzemeden tasarruf sağlar. Bu durum, bizim gibi çok zengin olmayan ülkelerin ekonomilerine olumlu katkıda bulunur. Nitelikli eleman çalışma hayatındaki verimi artırır.

|» “Performans Ödevleri” Sayfasına Dön! « |

Not: İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…