Keşke sizler böylesi tutumlar izlemeseydiniz de, ben de bu yazıyı yazmasaydım. Fakat bu konuda daha bilinçli olmanız için bir “uyarı” niteliğindeki bu yazı ile, sizleri Türkçemizi doğru ve güzel kullanmaya davet edeceğim. Dilimize gereken önemi ve değeri vererek takdir edilecek yorumlar gönderenlerden, onları böyle bir konu ile muhatap edebilme olasılığıma karşı özür diliyorum.

Bu ağeline her gün binlerce kişi giriyor ve yüzlerce yorum gönderiliyor. Yorumların hepsini günlük olarak okuyup onaylamanın sıkıntısını geçerek, yorumlarda kaç defa belirttiğimiz hâlde düzelmeyen yazım ve anlatım bozukluklarına dikkat çekmek istiyorum. Bir yazıya yorum yaparken, öncelikle “Bu yorumu niçin yapıyorum?” diye kendinize sormanız gerekiyor. Çünkü her gün klavyenin tuşlarına rastgele basıp yorum gönderenleri görüyorum. Ne yapmaya çalıştıklarını anlamıyorum; fakat bu davranışla hem kendilerini boş yere zahmete sokuyorlar hem de yorumları onaylayan bizleri…

Yorum yazarken dikkat edilmesi gereken diğer bir nokta ise, yazdıklarınızın yazara veya diğer okuyuculara bir şeyler “düşündürme / kazandırma” amacı taşıması gerektiğidir. “Çok beğendim.” veya “Hiç güzel olmamış.” diye kısa kısa yorumlar göndermektense, yazıyı niye çok beğendiğinizi veya yazının neden güzel olmadığını açıklamaya çalışırsanız, bu konuda sesinize kulak verecek birileri çıkabilir. Ayrıca yorumlar sadece “teşekkür etmek” veya “istekte bulunmak” için gönderilmemelidir. Sizden önce yorum yazanların istekleri göz önüne alınarak onlara yardımcı olacak içerik yorumlarla gönderilebilinir ki bunlara çok sık şahit oluyoruz. (*) Belli konuları açıklayan yazılarda eksik gördüğünüz yerleri yorumla eklemeniz de anlamlı bir davranış olacaktır. Hem böylece “paylaşıma” değer verdiğinizi görünür bir biçimde ortaya koyacak hem de diğer arkadaşlarınızı paylaşıma davet ederek bu ağ kümesini paylaşımcı insanların bulunduğu bir “bilgi edinme ortamı” hâline getirebilirsiniz.

Değinmek istediğim en önemli şey ise, iletilerin yazılma biçimi. Kaç yerde “Türkçeyi ‘Türk’çe kullanın!” diye uyarıda bulunduğumuz hâlde, birçok kişinin uyarıları önemsediği yok. Evet, yorum alanına uyarı bağlantısını koyduktan sonra yapılan yorumlarda gözle görülür düzeyde bir iyileşme oldu; fakat “yaw, yoq, saol, güsel, ii, yha…” gibi sözcük kırmalarının hâlâ kullanıldığını görmek, bizleri gerçekten çok üzüyor. Bazıları ise sırf yazıya estetik kazandırmak için “β, Є” gibi bizim alfabemizde bulunmayan harfleri, iletilerinde kullanıyorlar. Bu da hiç doğru değil. Ayrıca çok az ve bilinçli insanlar “noktalama işaretlerini” kullanıyorlar. Zaten noktalama işaretlerini dikkatlice kullanan insanların çoğu, sözcüklerin yazımlarına da dikkat ediyorlar. Cümle bittiğinde en sona uygun bir noktalama işareti (. , ? ! …) koymak çok mu zor geliyor acaba size, anlamış değilim.

Lütfen, yorumlarında Türkçe yazım, anlatım ve noktalama kurallarına uymayanlar, “buradaki” uyarıları dikkatlice okuyup Türkçenin genel özelliklerini göz ardı etmeden iletiler göndersinler. Zaten almış olduğum bir kararla, bugüne kadar hep düzelterek yayımladığım yorumlarda artık çok nadir düzeltmeler yapacağım. Gönderilen yorumlardan, içinde “q, w, x” gibi Türk alfabesinde bulunmayan harfleri barındıranları ve kesinlikle karşı çıktığımız “yha, yoq, güsel, bi…” gibi kullanımları içerenleri, çok önemli ve anlamlı bir şeyi anlatıyorsa bile hiç düşünmeden sileceğim! Bunun için Türkçeyi yerden yere vuracak iletiler gönderip de, sonradan “Niye benim yorumum onaylanmadı?” diye sormayın.

Arındırılmış ve doğru kullanılan bir Türkçe ile yeniden görüşmek dileğiyle.

Esenlikle kalın…

Türkiye’de msn kullanan milyonlarca insan var. Doğru ve uygun bir şekilde kullandığınız zaman gerçekten çok yararlı bir yazılım olduğundan kuşku duymayız. İnternet kullanan insanların neredeyse tamamının bir msn adresi vardır. Hatta “msn hastaları” falan da vardır. Ben size msn‘de resim çizme hastası olan birisinden bahsedeceğim. 🙂

Selçuk Hoca’nın güncesinde görünce, biraz baktım. Gerçekten hayret ettim ve hayran kaldım. 🙂 Yazısından anladığım kadarıyla Fransız kökenli olan bir genç, msn’deki yazı yazma aracında bulunan ve resim çizmeye, el yazısı yazmaya yarayan eklenti ile harikalar yaratıyor. Güncesinde çalışmalarını yayımlıyor. Gerçekten garip…

İşte çalışmalarından birkaç örnek [Yazının Devamında]: (Resimlerin üzerine dokunarak, resimleri büyük boyutlarda görebilirsiniz.)

Takip edenleriniz biliyordur, bu günceden daha eski tarihte kurulmuş olan “Türkçe Yaşam” adlı bir güncemiz var. Orada yaklaşık iki aydır bir sormaca (anket) yayımlıyordum. Aslında sormacayı oluştururken de şaşırtıcı bir sonuçla karşılaşmayacağımızı biliyordum. Fakat Türkiye’de gerçekten az kitap okunduğunu bir kere daha ortaya koyabilmek için, kişilerin yaşadıkları güne kadar kaç kitap okuduklarını soran bir sormaca hazırladım. İki ay boyunca toplamda 15.806 kişi, bu sormacayı oyladı ve beklenen içler acısı sonuç ortaya çıktı. Sormaca ve sonuçları şöyle:

Türkçe Yaşam’ın her yaştan, eğitim seviyesinden… konuklarının olduğunu düşünürsek, yukarıdaki sonuçlar gösteriyor ki biz Türkler olarak çocuğundan gencine, gencinden yaşlısına, öğretmeninden öğrencisine, memurundan işçisine… pek kitap okumuyoruz. Düşünsenize, oy verenlerin % 30‘una yakını, yaşamı boyunca 25 kitap ya okumuş ya okumamış… Gerçekten içler acısı bir durum. Hele ki bu oylamaya katılan kişilerin tamamının eğitim seviyelerinin, internet kullanmaya yetebilecek seviyede olduğunu düşünürseniz, gerçekten acınacak durumdayız.

• ABD’de bir yılda 85.121 farklı türde kitap basılırken, Türkiye’de yalnızca 6.151 farklı türde kitap basılıyor.
• Türkiye‘de temel ihtiyaç listesinde “kitap” 235. sırada yer alıyor.
• Gelişmiş ülkelerin çoğunda, her öğrencinin evinde en az 25 kitap bulunurken, Türkiye’de evinde 25 veya daha fazla kitap bulunan öğrencilerin oranı, yalnızca % 19.
• Türkiye nüfusunun % 40‘ı, yaşamı boyunca hiç kütüphaneye gitmemiştir; % 31‘i bir kere gitmiştir; kütüphaneye gidenlerin ise yalnızca % 8‘i kitap okumak için gitmiştir.
• Japonya nüfusunun % 62‘si günlük olarak gazete takip ediyorken, bu oran bizde yalnızca % 5…
• Japonya‘da bir yılda toplam 5 milyara yakın kitap basılırken, Türkiye’de yalnızca 25 milyon kitap basılıyor.
• Japonya’da bir kişiye 25, İngiltere’de 12, Abd’de 8… kitap düşüyorken; Türkiye’de 12 bin 89 kişiye bir kitap düşüyor.
• Kitap okuma oranına göre yapılan sıralamalarda Malezya, Libya, Ermenistan… gibi küçücük ülkelerle Türkiye arka arkaya bulunuyor.
• İngiltere’de 12.324 tane halk kütüphanesi varken; Türkiye’de 2.024 tane halk kütüphanesi bulunuyor.

Yukarıda, insanı dehşete düşüren oranlar ve karşılaştırmalar var. Peki kitap okuma alışkanlığından bu kadar uzak olan bizlerin “kahve kültürü” ne durumda dersiniz? Türkiye’de toplamda 2 bin civarında kütüphane varken, 570.000‘den fazla kahvehane var. Evet evet yanlış duymadınız. Bu ne demek oluyor? Kütüphanelerin ve kahvehanelerin illerimize eşit dağıtıldığını varsayarak, bu iki sayıyı da 81‘e bölelim… Sonuç? Her ilimize yaklaşık “25” kütüphane düşerken; illerimizin hepsinde yaklaşık “7037” tane kahvehane bulunuyor. Yazık…

Bu üzücü bilgilerden sonra, yapmayı düşündüğümüz bir etkinlikten bahsetmek istiyorum. Ağelimizin sol tarafındaki seçkelerin en altında bulunan “sormaca” kutucuğunda oylamaya sunduğum ve sonucun, etkinliğin yapılıp yapılmayacağını veya etkinliğin türünü belirleyeceği bir sormaca hazırladım. Bu sormacada “Düz yazı veya şiir yarışması yapsak katılır mısınız?” diye soruluyor.

Sormacanın sonucunda eğer “İkisine de katılırım.” seçeneği en çok oylanırsa, aralı veya eş zamanlı olarak hem düz yazı hem de şiir yarışması yapılacak. Yalnızca “Şiire katılırım.” çok oylanırsa şiir yarışması, “Düz yazıya katılırım.” seçeneği çok oylanırsa düz yazı yarışması yapılacak. Eğer “İkisine de katılmam.” seçeneği çok oylanırsa, yarışma yapılmayacak.

Yarışmamız kitap ödüllü olacak ve sıralamadaki ilk üç yarışmacıya, kitap / kitap seti hediye edilecek. Yarışma, belirli ulamlarda (kategorilerde) düzenlenecek ve değerlendirmeyi hem konuklar hem de oluşturulacak kurul yapacak.

Sormacamız, 10 Mart 2008‘de sonlanacak ve sonuca göre yarışma başlatılacak veya başlatılmayacaktır. Sormacamıza içten yanıtlarla katılmanızı umuyorum. Yavuz Tanyeri Türkçe Edebiyat Eğitim Tanyeri Türkçe Bilgicik

Beni bekleyen, beklemeyen, seven, sevmeyen, düşünen, düşünmeyen…  herkese merhaba. Yaklaşık 10 gündür genel sınavlarım (finallerim) nedeniyle burayla pek ilgilenemedim. Nihayet bugün tüm sınavlarım sorunsuz bitti. 8 sınavın 6’sı açıklandı ve şimdilik her şey yolunda görünüyor. Sınavlar boyunca yorumlarıyla, e-postalarıyla beni yalnız bırakmayan ve benden dualarını esirgemeyen değerli arkadaşlarıma buradan teşekkür ediyorum. 

Geçen gün iki günlük sınavsızlığımdan yararlanarak wordpress‘in sürümünü yükselteyim dedim. Başlangıçta her şey yolundayken wordpress‘in yeni sürümündeki değişik kategori yapısı sorun çıkartmaya başladı. Takip edenler görmüşlerdir, yaklaşık bir gün boyunca hatalarla boğuşup durduk. Hatta bu güncelleme sırasında oluşan sorunlar nedeniyle 50-60 tane yorumu, 10-15 tane de kullanıcı kaydını kaybettik.  Bunlar için de yorum sahiplerinden ve kullanıcı kaydı yapanlardan özür diliyorum. Neyse, nihayetinde saatlerce uğraşıp bazı sorunları halletmeme rağmen bu güncelleme işlemi pek içime sinmedi ve bu işlemi başka bir bahara erteledim. 

Sınavlara girmeden önce yazdığım “Genel Sınavlar” yazısında belirttiğim gibi, güncenin özellikle içeriğinde bazı değişiklikler yapmayı düşünüyorum. Bugüne kadarki yazıların neredeyse tamamını alıntılayarak derledim. Yani çoğu, benim kalemimden çıkmış yazılar değildi. 3-4 yıllık bir ağ (web) yöneticiliği uğraşılarının birikimiyle oluşan bu alıntı içerik, öğrenci arkadaşlarımızın çoğuna ilaç gibi geliyor. Elbette bazen kullanımında sapkınlıklar göze çarpıyor.  Ama çoğu zaman güncemizden istediğimiz gibi yararlanan arkadaşlarımızın yarar elde ettiğini görüyoruz.

Şu anda sağ – sol seçkelerde (menülerde) gördüğünüz başlıkların bazılarına erişilmiyor. Örneğin “Fıkra” bölümü hâlen etkin değil. Bu ve buna benzer birkaç bölümü, yine alıntılayarak oluşturacağım. Fakat bunlar dışındaki yazıların tamamı özgün olacak, yani kendi kalemimden çıkmış olacak.

ikkat ederseniz, tarayıcınızın üst çubuğunda güncenin başlığının sonunda “Bilgicik Günlüğüm… (:” ifadesinin geçtiğini görürsünüz. Bu günceyi açtığımda ileride benim de yazacağımı düşünerek böyle demiştim. E biliyorsunuzdur “günlük” olmanın temel koşullarından birisi de “özgün olmak”tır. Ben de bundan sonra içerik açısından özgünleştirmeye çalışacağım.

Yazılarımı genel olarak Türkçe, edebiyat, eğitim, teknoloji konularıyla, güncel konularla ilgili olacak biçimde yazacağım. Zaten fazlasına ne ilgim ne de bilgim yeter. 

Bu arada dün yeni bir sunucuya taşındık. Konuk yoğunluğunun fazla olduğu anlarda sıkça veritabanı hatası alıyorduk. Umarım bu sorun da bu yeni sunucuyla geçer gider.

Şimdilik esen kalın…