CHP İstanbul Milletvekili ve Sağlık Komisyonu Üyesi Prof. Dr. Sacid Yıldız‚ Temel Ceza Kanunları’na Uyum amacıyla Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un diline ’Bir garip Türkçe’nin’ hakim olduğunu söyledi.

-Türk Dili’nin korunması ve geliştirilmesi çalışmalarına öncelikle Meclis’ten başlamak gerektiğini ifade eden Prof. Dr. Yıldız‚ Başbakan Erdoğan’ın da kullandığı ’keş para’ gibi ifadelerle topluma yanlış örnek olduğunu savundu.

ANKARA {ANKA} – CHP İstanbul Milletvekili ve Sağlık Komisyonu Üyesi Prof. Dr. Sacid Yıldız‚ Temel Ceza Kanunları’na Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un diline ’Bir garip Türkçe’nin’ hakim olduğunu söyledi.

Prof. Dr. Sacid Yıldız ANKA’ya yaptığı açıklamada‚ yasayı içeriğiyle genel anlamda olumlu bulduğunu ancak dilinin sadeleştirilmesi gerektiğini savundu. Türk Dili’nin korunması ve geliştirilmesi çalışmalarına öncelikle Meclis’ten başlamak gerektiğini ifade eden Prof. Dr. Sacid Yıldız‚ ’Örneğin 31’inci maddenin değiştirilmiş halinde ’Icrayı sanat mani ve gayri kabili şifa bir marazı akli ile malul olduğu?’ deniliyor. Burada ne anlatılmak isteniyor bilemiyorum. Yine 35’inci maddeye baktığımızda ’Şahadetname Vesikası’ deniyor’ diye konuştu.

-DİŞÇİ DEĞİL‚ DİŞ HEKİMİ-

Prof. Dr. Sacid Yıldız‚ diş hekimlerine dişçi denilmesine de tepki göstererek ’40’ıncı maddede ’Dişçiler’ deniyor ki ”dişçi” diye bir meslek grubu yok. ’Diş Hekimleri’ var’ dedi. Ayrıca ’Tabip’ kullanımını da doğru bulmadığını belirten Prof. Dr. Yıldız‚ eskiden ’Baştabip’ ve ’Sertabip’ sözcüklerinin kullanıldığını söyledi. Prof. Dr. Yıldız ’Oysa şimdi tabip değil ’Hekim’ var. Bazen de ’Doktor’ kullanılıyor’ dedi.
Türkçe’yi öncelikle topluma örnek olması gereken kişilerin düzgün kullanması gerektiğini belirten Prof. Dr. Yıldız‚ Başbakan Erdoğan’ı da ’keş para’ tarzındaki sözleri nedeniyle eleştirdi. Yeni yasadaki bir başka maddeyle örnek veren Prof. Dr. Yıldız ’?tahtı hacirde büyük ameliyei cerrahiyeler için bu muvafakatin tahriri olması lazımdır’ denilmiş. Ayrıca ’duçar’ gibi nitelemeler var. Bunlar nasıl kullanımlar anlamıyorum’ dedi. Öte yandan 60’ıncı maddedeki ’Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletiyle İktisat Vekaleti’ sözüne değinerek ’Ben hukukçu değilim ama öyle bir vekalet yok. Böyle bir bakanlık yok. Ancak bu vekaletlerin ismi geçiyor. Bunlar da aynı kalacak mı bilemiyorum’ diye konuştu.

ANLAMLARI NE?

Prof. Dr. Sacid Yıldız’ın haberimizde eleştirdiği yasa metinlerinde geçen yabancı sözcüklerin anlamı şöyle:
Keş: Nakit
Şahadetname: Bir işin yapılmasına müsaade veren resmi kağıt‚ diploma
Vaka: Olay
Sertabip: Başhekim
Duçar: Tutulmuş‚ yakalanmış
Sıhhat: Sağlık‚ doğruluk
Ameli: İş olarak‚ uygulamalı
Muvafakat: Uygunluk‚ anlaşmak
Tahrir: Yazmak‚ kaydetmek
İçtima: Topluluğa ait‚ sosyal
Muavenet: Yardım
Vekalet: Birinin adına iş görmek
Hacir: Göç eden‚ sayıklayan‚ kısıt
Mani: Engel‚ özür
Maraz: Hastalıklı
Akli: Akıl ile bulunan şey
Makul: Akla yakın‚ akıllıca‚ belirli
Gayri: Başka‚ artık‚ diğeri
Mani: Engelleyen‚ özür
Kabil: Mümkün olan‚ olabilir
İcra: Bir işi yürütmek‚ yerine getirmek
Taht: Alt‚ aşağı‚ hükümdar koltuğu
İktisat: Lüzumundan fazla veya noksan sarf etmekten kaçınma

Kaynak: Haberx – Türkcan

|» Türkçe Haberleri Sayfasına Dön! « |

Türk Vatandaşlığı Yasa Tasarısı Meclis İçişleri Komisyonu’nda kabul edildi. Çifte vatandaşlığı kolaylaştıran yasa‚ Türk vatandaşı olmak isteyen yabancılara yeteri kadar Türkçe konuşabilme şartını getiriyor.

Son olarak Devlet Bakanı Mehmet Şimşek’in İngiliz vatandaşlığıyla tartışma konusu olan çifte vatandaşlık‚ yasayla teşvik ediliyor. Askerlik görevini yapmamayı ve izin almadan yabancı bir ülke vatandaşlığına geçmeyi Türk vatandaşlığını kaybetme sebepleri arasından çıkaran Türk Vatandaşlığı Yasa Tasarısı dün TBMM İçişleri Komisyonu’nda kabul edildi.

5 YIL İKAMET

Tasarıya göre‚ Türk vatandaşlığını kazanmak isteyen yabancılarda şu şartlar aranacak: ”Ergin ve ayırt etme gücüne sahip olmak‚ başvuru tarihinden geriye doğru Türkiye’de kesintisiz 5 yıl ikamet etmek‚ Türkiye’de yerleşmeye karar verdiğini davranışlarıyla teyit etmek‚ genel sağlık bakımından tehlikeli bir hastalığı bulunmamak‚ iyi ahlak sahibi olmak‚ yeteri kadar Türkçe konuşabilmek‚ Türkiye’de kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kimselerin geçimini sağlayacak gelire veya mesleğe sahip olmak‚ milli güvenlik ve kamu düzeni bakımından engel teşkil edecek bir hali bulunmamak.”

EŞİ ÖLEN YABANCIYA İSTİSNA

Bir Türk vatandaşı ile evlenmek‚ doğrudan Türk vatandaşlığını kazandırmayacak. Ancak bir Türk vatandaşıyla en az 3 yıldan beri evli olan ve evliliği süren yabancılar‚ Türk vatandaşlığını kazanmak üzere başvurabilecek. Başvurudan sonra Türk vatandaşı eşin ölümü nedeniyle evliliğin sona ermesi halinde‚ evlilik şartı aranmayacak. İzin almaksızın yabancı bir devlet hizmetinde gönüllü olarak askerlik yapanlar vatandaşlığı kaybedecek. Askerlik görevini yapmayanlar ile izin almadan yabancı bir ülke vatandaşlığına geçenlerin Türk vatandaşlığının kaybettirilmesi uygulamasına son verilecek. Yabancı ülke vatandaşlığına geçmek isteyenlerin İçişleri Bakanlığı’na bilgi vermesi yeterli olacak.

VATANSIZ KALMA ÖNLENECEK

İÇİŞLERİ Bakanı Beşir Atalay‚ yeni yasayla Türk vatandaşlarının birden fazla ülkenin vatandaşı olmasının kolaylaştırıldığını vurguladı. Atalay‚ ”Tasarının genel esasları‚ öncelikle vatansızlığı önlemek‚ diğeri ise vatandaşlığı kaybetmenin zorlaştırılmasıdır” dedi.

Kaynak: Haberler – Türkcan

|» Türkçe Haberleri Sayfasına Dön! « |

Türk Dil Kurumu’nu 1983 yılında, “darbeci”ler, kapattılar. O darbeciler ki, -bugün kesinlikle anlaşılmıştır artık- 27 Mayıs ak devriminin öcünü alıyorlardı. Kurnazlığı hiç bilmeyen halkımız da iyi şeyler olacağını sanarak alkışlıyordu onları. Türk Dil Kurumu yok artık! Biz, Türk Dil Kurumu’nu yüreğimizde yaşatıyoruz. Yeni getirdikleri yasalara uygun olarak kurulan “Dil Derneği’nde, “Türk Dil Derneği”nde yaşatıyoruz.

Bu konuyu birçok kez yazdım. Artık yazmayayım diyordum. Ama olmadı işte. Televizyonda NTV’nin bir izlencesinde, kimsenin kimseyi konuşturmadığı, özellikle yöneticinin (Bayülgen miydi adı?), kendisi söyleyip kendisi güldüğü, herkesin sözünü kestiği bir izlencede Türk dilini, Türk Dil Kurumu’nu sözümona ele aldılar.

Yusuf Çotuksöken vardı. Hakkı Devrim, Şükrü Halûk Akalın ve iki kişi daha… Konuşmacı, söze başlayıp sürdürürken, sözünü toparlayacağı sırada, yönetici, atılıp sözünü kesiyordu. Bu yüzden, derli toplu bir konuşma dinlenemedi. Ya da konuşmacılar hazırlıksız gelmişlerdi. Hazırlıklı olsalardı sözlerini kestirmezlerdi diye düşünebiliriz belki, izlencenin koşullarını bilmiyorum. Ama görünüş hiç de güzel değildi. Konuşmalar süresince, aslında birçok TV izlencesinde olduğu gibi, kimse kimseyi dinlemiyordu.

Türk Dili Dergisi’nde yeniden kimi şeyleri açıklayayım diye düşündüm.

*

Kapatılan Türk Dil Kurumu’nun 500’den çok üyesinin geçen yirmi yıl içinde hepsinin öldüklerini mi sanıyorlar? Hepsi ölmemiştir, üyelerin çoğu yaşamaktadır. Yönetim kurulunun da üyelerinin çoğu yaşamaktadır. Onlar varken kimse kendini TDK başkanı sanmasın. Binleri kendisini sözümona TDK’ya başkan olarak atamaya kalkmış da olsa, ulusun vicdanında o hiçbir zaman TDK’nın başkanı olamaz. Çünkü özerk Türk Dil Kurumu’nda, “Genel Başkan”, üyelerce seçilirdi; “atama işlemi” diye bir güldürü oyunu yoktu.

Bugün atanmış birileri varsa, sözümona başkan olarak atanmışsa:

«Ben, böyle “gasp” edilmiş kurumda çalışamam,» demeli kabul etmemeli. Yapabileceği en onurlu davranış budur.

Geçen zaman içinde kimi atananlar, utanmadan kendilerine “TDK’nın asli üyesi” demeye bile başlamışlardı. Utanmazlığın çok çeşitleri varıdır.

Şimdi Türk Dil Kurumu’nun yaşayan üyelerine, asıl üyelerine örnek vereyim. Şu yazıyı yazarken hemen anımsadığım adları belirteyim: Fazıl Hüsnü Dağlarca, Oktay Akbal, Tahsin Yücel, Şerafettin Turan, Sami Karaören, Aydın Koksal, Ahmet Kocaman, Bedia Akarsu, Kâmile İmer, Özer Soysal, Emin Özdemir…

Daha birçok ad var. işte Türk Dil Kurumu, bu bilim ve sanat adamlarının yönetimindeydi.

Türk Dil Kurumu, özerk, bağımsız, halka, halkın diline hizmet eden bir kuruluştu. Resmi bir kuruluş değildi. Atatürk’ün yasal olarak bıraktığı malvarlığıyla çalışıyor, hizmetler yapıyordu. Çok büyük saygınlıkları vardı. Bir yaptırım güçleri bulunmadığı halde, Türkiye çapında bir birlik sağlamışlardı.

Ne yaptı “darbeciler”; silahlı güçleriyle bu çalışmaları durdurdular, Türk Dil Kurumu’nu asıl iyelerinin ellerinden -sanki yurdumuzu işgal eden düşman bir güçtü onlar- aldılar ve kapattılar. Atatürk’ün kalıtın ı çiğneyerek kapattılar.

Gerçekte, kapatılan Türk Dil Kurumu’nun asıl üyeleri, asıl “sahipleri”, sayıları 500’ü aşan bağımsız üyelerle yukarıda bir bölüğünün adını saydığım yönetim kurulu üyeleridir. Ve onlar yaşıyorlar. Ölmediler. Onlar görevlerinden de “istifa” etmiş değillerdir. Onlar varken, onlar sağken “Ben Türk Dil Kurumu’nun başkanıyım” diyemez kimse. Diyecek olursa, onuru leke alır bize göre.

Türk Dil Kurumu’nun asıl üyeleri, gerçek üyeleri görevlerini sürdürüyorlardı. Başarı ile sürdürüyorlardı, “insan usu”na göre, insanın mantığına göre, yeryüzündeki her devletin yasalarına göre, asıl üyeler, asıl yönetim kurulu üyeleri onlardır. Bugün de, Türk Dil Kurumu’nun asıl “sahipleri” onlardır.

Bu sözümü, bu gerçeği, ışıklar içinde yatsın, Şükran Kurdakul uluslararası PEN Kulübü Türkiye Başkanı bulunduğu yıllarda PEN Kulübü adına düzenlediği Türk Dili Bayramı’nda da bağırarak söylemiştim, “gasp” etmenin çirkinliğini sergilemeye çalışmıştım. Çünkü o sıralarda Dolmabahçe’de Kurum’un sahiplen olduklarını sanan “gaspçı’ların kuklaları da toplanmıştı. Türk Dil Kurumu’nun “sahipleri” değillerdi ama, Atatürk’ün kalıtının yiyicileriydiler. Onlar bu hırsla toplanmışlardı, biz bunu biliyorduk.

Prof. Dr. İsmet Sungurbey de yasal durumu, evrensel yasayı derin hukuk bilgisiyle çok güzel açıklamıştı o gün. Demişti ki:

«Dünyanın her toplumunda bir adamın son isteği kutsal sayılır. Bu kutsal isteği de çiğnediler. Şimdi bu o kadar çok hukuk ilkesini birden yıkıyor ki, h ir taşla birçok kuşu devirir gibi. Bir kere, anayasamızda herkes mülk iye t ve miras hakkına sahiptir diye bir madde var. ‘Bonn Anayasası ‘ndan alınmış. Doğru unlunu, herkes mülkiyet güvencesine, miras güvencesine sahiptir.»

Sungurbey, uzun uzun açıkladı. Mülkiyet hakkının, miras hakkının nasıl çiğnendiğini anlattı.

Evrensel hukuka göre, durum, er ya da geç düzelecektir.

Bu, bilinmelidir. Haksız işlemi sürdürmekte olanlar anlamalıdırlar. Çok zaman geçmiş olduğunu düşünerek “yutturacaklarını” sanmamalıdırlar. Er ya da geç hak geri alınacaktır. Güldürü oyunu oynayarak Atatürk’ün kalıtı üzerine oturmuş olanlar, bilmelidir ki, evrensel hukuk, Prof. Dr. İsmet Sungurbey’in yorumladığı gibi er ya da geç yerine gelecektir.

NTV izlencesinde, Sayın Yusuf Çotuksöken, TDK’nın 1932 ile 1983 yılları arasındaki etkinliğinin bambaşka olduğunu söyledi ama, daha güçlü ve ısrarlı bir tonla vurgulamasını beklerdik. Her konuşmasında, her yazısında doyurucu açıklamalar yapmış, yapabilmiş olan sevgili arkadaşımız, bu kez TV izlencesinin olumsuz koşulları içinde kalmış oldu. Hepimize geçmiş olsun. Kendini TDK başkanı sanan sayın yazıklı Halûk Akalın da “Yasadır masadır, şöyledir böyledir” diyerek baskın çıkmaya çalıştı. Herkesin tepesi attı bu duruma.

Hangi yasa? Evrensel hukuka aykırı yasa mı olur?

Bu tür yasalara bugün ben, “düşmanlık yasası” diyorum.

Düşmanlık yasasına da en tipik örnek, İsviçre’nin çıkardığı soykırım yasasıdır. Bu yasaya dayanarak Prof. Dr. Yusuf Halacoğlu’nu Uluslararası Polis Örgütü aracılığıyla arıyorlarmış. Suçu ne? Yaptığı bilimsel açıklama… Ama, Halacoğlu’nun yanıtı çok güzel:

«Bilim adamlarının, arşivlerle söylediklerinden dolayı mahkûm edilmesi, ancak Ortaçağda olabilirdi.» diyor.

İşte böyle, Atatürk’ün “vasiyetini”, Atatürk’ün mülkiyet hakkını çiğneyen bu TDK yasası da Türk aydınlarına uygulanmak istenen haksız, yanlış ve düşmanca düzenlenen soykırım yasaları gibi ”düşmanlık yasası”dır bizce.

Bir de, sayın yazıklı Halûk Akalın’a kaç kişi oldukları soruldu. O da “İki kişiyiz” diye yanıtladı.

Bize göre Sayın Akalın, iki kişilik ekibiyle TDK’nin değil “Dil Akademisinin başkanı olmalıdır; bulunduğu yeri beş yüz kişiden daha çok olan asıl sahiplerine bırakmalıdır. Kendisini oraya atayanlara, şöyle bir açıklama yapmalıdır:

«Benim onurum var, başkasının “gasp” edilmiş yerine oturamam.» demelidir.

Doğrusu, olduğu gibi söyleyeyim, ben 1983’ten beri “kerli ferli” adamların, buraya atandık diyerek, utanmadan başkalarının yerine gelip oturmalarına şaşmaktayım. Hele kimilerinin yine utanmadan:

“TDK’nın asli üyesiyim!” diyerek de kurum kurum kurulmalarına daha çok şaşmışımdır. Usuma sığdıramamışımdır.Son olarak şu gerçeği de açıklamak gerekir:

“İstifa” etmediğine göre, -bütün hukukçuların söylediği gibi- Türk Dil Kurumu’nun başkanı Prof. Dr. Şerafettin Turan’dır. Gene “istifa” etmediğine göre, Türk Dil Kurumu’nun ikinci başkanı Prof. Dr. Bedia Akarsu’ dur.

Beş yüz kişiden çok üye ve yönetim kurulu üyeleri onları seçmiştir. Evrensel hukuka göre bu, böyledir. Bir başkası “Ben başkanım” demeye utanmalıdır. Biz, düşmanlık hukuku değil, gerçek evrensel hukuk istiyoruz.

|» “Türkoloji Mak. – Genel” Sayfasına Dön! « |

Not: İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…