Kahraman ordumuza yazılan şanlı İstiklal Marşı‘mızda, büyük şair Mehmet Akif Ersoy‘un yapmış olduğu söz sanatları aşağıda açıklanarak verilmiştir. İstiklal Marşı’nı iyi anlamak ve yazıldığı dönemde Türkler’in içinde olduğu psikolojik durumu iyi tahlil etmek gerekir. Çünkü İstiklal Marşı, bir ulusun bağımsızlık mücadelesini dünyada belki de eşi görülmeyecek bir güçle kazandıktan sonra, böylesine kutlu bir marşı hak etmiş olması dünya milletlerine örnek olmuştur.

Türk’ün bağımsızlık mücadelesi, tüm dünyada emperyalist güçlere karşı insanları harekete geçirmiştir. İşte kazanılan zaferlerin simgesi, Türk’ün bu marşında gizlenmiştir. Kahraman ırkımıza saldıran güçleri kanla boğup, parçalayan Türkler’in önünde 7 düvelin bile duramayacağını tarihe yazdıran gizil güç, İstiklal Marşı‘mızın her dizesine gömülmüştür.

İşte bu gizli anlamı çözebilmek için, ulusal marşımızın inceliklerini – söz sanatlarını iyice incelemek gerekmektedir. Yorumlarda konuklarımızın ısrarla istedikleri bu konuda yapılan açıklamalar, umarım İstiklal Marşı’nı daha iyi anlamamıza yardımcı olur.

1. Kıta

Yazar “Korkma!” sözüyle, Türk Ulusu’na seslenmektedir ve burada “nida” (seslenme) sanatı bulunmaktadır. “Ocak” sözü, ikinci dizede yurtta bulunan herhangi bir evi karşılamak için kullanılmıştır. Yani şairin ocak sözünden kastı, bir Türk’ün yuvasıdır. Bunun için bu dizede “mecaz-ı mürsel” (ad aktarması) sanatı vardır. “Tüten ocak” kelime grubunda, “mecaz” sanatı vardır; çünkü bir ocağın tütmesiyle bir evdeki yaşamın devam etmesi kastedilmiştir. Ocak, temel anlamda ateşi karşılamaktadır. Ev ise genellikle üstünden duman çıkan bir hane olarak tasvir edildiği için, ocağın tütmesiyle evin bacasının tütmesi arasında “mecaz” bağlantısı kurulmuştur. Aynı şekilde ocağın sönmesi de yaşamın bitmesine işaret ettiğinden “ocağın sönmesinde” de yine bir “mecaz” bağlantısı kurulmuştur.

Birinci dizedeki “şafak“, denize benzetilmiştir. Bu benzetmede “benzetilen” kullanılmadığı için, burada “kapalı istiare” sanatı vardır. Sancağın “yüzmesi” ile kastedilen şey, bayrağın dalgalanmasıdır. Burada da mecaz sanatı vardır. Aynı şekilde bayrağın “yıldıza” benzetildiği üçüncü dizede, bir “benzetme” (teşbih) sanatı bulunmaktadır. Birinci dizedeki “sancak – ocak – yurt – millet” sözcükleri ile “şafak – yıldız – parlamak – sönmek” sözcükleri arasında anlam yönünden yakınlık bulunduğundan, bu sözcüklerle “tenasüp” sanatı yapılmıştır. “O benim milletimin yıldızı” sözünde, Türk Ulusu’na ait her ferdin içindeki bayrak sevgisi bir yıldız ile hatırlatılmıştır ve burada “telmih” (hatırlatma) sanatı yapılmıştır. “O benim… / o benim…” sözcüklerinin yinelenmesiyle “tekrir” (tekrar) sanatı yapılmıştır.

2. Kıta

Birinci dizedeki “hilâl” sözcüğü, ayın bir hâlini karşılayan bir sözcük iken bayrağın yerine kullanılmıştır. Yani burada “parça – bütün ilişkisi” kurulmuştur ve böylece “ad aktarması” (mecaz-ı mürsel) sanatı yapılmıştır. İkinci dizede “kahraman ırkıma bir gül” sözüyle, bayrak bir insana benzetilmiştir ve burada “kişileştirme” (teşhis) sanatı bulunmaktadır. Son dizede “Hak” adının hem “adalet, doğruluk” hem de “Tanrı, Allah” anlamını karşılamak üzere kullanılması ile bir sözcük iki farklı anlamda kullanılmış ve “tevriye” sanatı yapılmıştır. “Hilal – ırk – istiklal – millet” sözcükleri arasında anlam açısından yakınlık bulunduğu için, burada da “tenasüp” sanatı vardır. Yine “hilâl, çatma, gül, şiddet, celâl” sözcükleri arasında da “tenasüp” sanatı bulunmaktadır.

3. Kıta

Birinci dizedeki “yaşadım, yaşarım” sözcükleri tekrar edilerek kullanıldığı için “tekrir” (tekrar) sanatı yapılmıştır. İkinci dizedeki “çılgın” sözcüğü, “düşmanlar” yerine kullanıldığı için burada benzetme vardır. Burada benzeyen öğe gösterilmediği için “açık istiare” sanatı bulunmaktadır. “Zincir vurmak” deyimi, insanları “hapis etmek, tutsak etmek” anlamında kullanılmıştır. Yani kastedilen anlam farklı olduğundan, burada “mecaz” sanatı vardır. “Kükremiş sel gibiyim…” sözünde Türk milleti, kükremiş bir sele benzetildiğinden burada “benzetme” (teşbih) sanatı vardır. Üçüncü dizedeki “bent” sözcüğü bir engeli karşılamak için kullanılmıştır ve burada “mecaz” sanatı yapılmıştır.

“Yırtarım dağları, enginlere sığmam…” sözleriyle başlayan dizede apaçık bir “abartı” sanatı bulunmaktadır. Ayrıca şairin “yırtarım dağları” sözüyle, Ergenekon Destanı‘na hatırlatma yapılmıştır. Çünkü Türkler, Ergenekon‘dan dağları eritip – yırtarak kurtulmuşlardır. Bunun için burada “hatırlatma” (telmih) sanatı bulunmaktadır. Son olarak “dağ – engin – bent – sel” sözcükleri arasında “tenasüp” sanatı bulunmaktadır.

4. Kıta

“Garbın afâkı” sözcük grubu ile “batı sınırları” kastedildiğinden, burada “mecaz” sanatı vardır. Savaşlarda artık teknolojik yönden güçlü silahların kullanıldığını ifade etmek için “çelik zırhlı duvar” sözünü kullanan şair, burada bir benzetme yapmıştır. Benzetmedeki benzeyen öğe gösterilmediğinden burada “açık istiare” sanatı vardır. “Ulusun!” sözcüğü hem “yücesin” anlamında hem de “bağırsın” anlamında kullanılmıştır. Bunun için bir sözcüğün iki farklı anlamda kullanıldığı bu dizede “tevriye” sanatı yapılmıştır.

“İman” sözcüğü, Türk Ulusu’nun zorluklarla kazandığı sınırlara benzetilmiştir ve düşmanların asla bu sınırları ele geçiremeyeceği belirtilmiştir. Bunun için bu dizede “benzetme” sanatı bulunmaktadır. Son olarak “medeniyet” sözcüğünün tek dişi kalmış canavara benzetildiği dizede “benzetme” (teşbih) sanatı bulunmaktadır.

5. Kıta

Birinci dizedeki “alçaklar” sözcüğü ile yurdu işgal eden “düşmanlar” kastedilmiştir. Bunun için bu dizede “mecaz” sanatı bulunmaktadır. İkinci dizedeki “hayasızca akın” düşman işgaline benzetildiği için bu dizede “benzetme” sanatı yapılmıştır. Kurân’da Tanrı’nın insanlara vaadettiği günlerin yakında geleceğini söyleyen şair, “hatırlatma” (telmih) sanatı yapmıştır. “Akın – siper – yurt – gövde” sözcükleri arasında tenasüp sanatı vardır. Son olarak “kim bilir?” sorusu ile yazar Türk ulusuna soru sorduğu için burada “istihfam” sanatı yapılmıştır.

6. Kıta

İkinci dizedeki “kefensiz yatanlar” şehitlerimize benzetilmiştir. Benzeyen öğe belirtilmediği için burada “açık istiare” sanatı vardır. Son dizede “dünyaları” sözüyle, dünyadaki bütün topraklar kastedilmiştir ve burada “mecaz” sanatı yapılmıştır. “Cennet vatan” sözcük grubunda güzel vatanımız “cennete” benzetilmiştir. Son olarak “toprak – vatan – şehit – cennet” sözcükleri arasındaki anlam yakınlığı nedeniyle bu kıtada “tenasüp” sanatı bulunmaktadır.

7. Kıta

Yazar ilk dizede “Kim feda olmaz?” diyerek Türk Ulusu’na soru soruyor. Bunun için bu dizede “istifham” (soru sorma) sanatı bulunmaktadır. İlk dizede “cennet vatan” tamlamasında vatan cennete benzetildiğinden, burada “benzetme” (teşbih) sanatı bulunmaktadır. “Cennet – şehitler – hüda – vatan” sözcükleri arasında anlam açısından bağlantı olduğundan “tenasüp” sanatı bulunmaktadır. “Şüheda fışkıracak” sözlerinde olması imkânsız bir olay anlatıldığından “abartma” (mübalağa) sanatı vardır. Ayrıca “şüheda” sözcüklerinin ikinci dizenin başında ve sonunda tekrar edilmesiyle “tekrir” (tekrar) sanatı oluşturulmuştur. Son olarak “canı, cananı” gibi sözcüklerde “a” sesinin tekrarı ile “aliterasyon” sanatı yapılmıştır.

8. Kıta

İkinci dizedeki “mabedimin göğsü” tamlamasında, “mabet” kavramına insana ait bir özellik kazandırıldığından, burada “kişileştirme” (teşhis) sanatı bulunmaktadır. “İlahi – mabet – ezan – şehadet – din” sözcükleri arasındaki anlam yakınlığı nedeniyle bu kıtada “tenasüp” sanatı bulunmaktadır.

9. Kıta

İlk dizedeki “taş” sözcüğü “mezar taşına” benzetilmek istenmiştir. Burada benzetilen öğe belirtilmediğinden “kapalı istiare” sanatı bulunmaktadır. “Kanlı yaşım” tamlamasında ise gözyaşı “kana” benzetilmiştir ve benzeyen öğe belirtilmediği için bu dizede de “açık istiare” bulunmaktadır. Taşın secde etmesi, hem insana ait bir özelliğin cansız varlığa verilmesi yönüyle “kişileştirme” (teşhis) sanatına hem de “mübalağa” (abartma) sanatına örnektir. Dörtlüğün ortasında bulunan “ilahi” sözcüğü, seslenme bildirdiği için burada “nida” sanatı bulunmaktadır. Son olarak “ruh, taş ve naaş” sözcükleri arasındaki anlam benzerliği nedeniyle “tenasüp” sanatı bulunmaktadır.

10. Kıta

Ayın “hilâl” şeklini aldığı hâli, şanlı Türk bayrağında bulunduğu için bayrakla özdeşleşmiştir ve burada hilâl bayrak yerine kullanıldığı için “ad aktarması” (mecaz-ı mürsel) sanatı bulunmaktadır. Beşliğin sonunda da bulunan “Hak” sözcüğü, hem “adalet” anlamında hem de “Tanrı, Allah” anlamında kullanıldığı için, burada “tevriye” sanatı bulunmaktadır. Son iki dizede “Hakkıdır…” sözcükleri tekrarlandığı için “tekrir” sanatı bulunmaktadır. “Hilal – izmihlal – hürriyet – istiklal – millet” sözcükleri arasında anlam ilgisi bulunduğundan, “tenasüp” sanatı bulunmaktadır.

Cümle bir duyguyu, bir düşünceyi, bir dileği, bir yargıyı tam olarak anlatan sözcük ya da sözcük öbeğidir. Bir cümlenin her okuyan ya da dinleyen tarafından farklı anlaşılması cümle yorumu demek değildir. Tam tersine bir cümlenin herkes tarafından aynı şekilde anlaşılması gerekir. Cümleyi okuyanın veya dinleyenin kültür düzeyi, düşünce yapısı nedeniyle bir cümleden farklı anlamlar çıkaracağını söylemek anlam bilgisiyle bağdaşmaz.

Bir cümlede göreceli kavramların egemen olduğu bir anlatım varsa bu anlatıma “öznel anlatım” denir. Buna karşılık cümledeki anlatım herkes için geçerli olan değer yargılarını içeriyorsa bu cümlede “nesnel anlatım” vardır.

* Sonbahar insanları olumsuz etkiler(Öznel)
* Sonbaharda yapraklar sararır (nesnel)

Cümle Vurgusu: Türkçede bir cümlenin olmazsa olmazı, yüklemdir. En temel ve gerekli öğe yüklem olduğu için cümle içerisinde vurgulanmak istenen öğe de yüklemin hemen yanında bulunur. Asıl verilmek istenen, yükleme en yakın sözcük veya sözcük öbeği ile verilir. Bunun için eylem (fiil) cümlelerinde vurgu, yüklemin hemen yanındaki sözcüktedir.

* Bu yıl sizi sınava biz hazırlayacağız.
* Bu yıl biz sizi sınava hazırlayacağız.
* Bu yıl biz sınava sizi hazırlayacağız.
* Biz sizi sınava bu yıl hazırlayacağız.

Yukarıdaki cümlelerde koyulaştırılmış sözcükler, cümlenin vurgulanan öğeleridir. Çünkü bunlar yüklemin hemen yanındaki sözcüklerdir.

İsim cümlelerinde ise vurgu yüklemdedir.

* Komşumuz terbiyelidir.
* Bugün hava çok güzeldir.

Yukarıdaki cümlelerde vurgu, yüklemin kendisi olan ek fiil almış isimdedir.

UYARI: Devrik cümlelerde vurguyu bulmak için kurallı duruma getirmek doğru olur. Cümle vurgusunun temeli “sözcük vurgusu” na dayanır. Çok heceli sözcüklerde genellikle son hece vurgulu söylenir, buna sözcük vurgusu denir.
Cümlede Anlam Farklılıkları:

1- Kınama anlamı: Kınama, yapılan işi değer yargıları açısından değerlendirip doğru bulmayarak ayıplamaktır.

* Nasıl olur da küçücük bir çocuğun parasını alırsın.
* Böyle nur yüzlü bir ihtiyara bakılmaz mı hiç.

2- Alay anlamı: Bir kişinin veya bir durumun yetersiz, kusurlu, gülünç yönlerini küçümseyerek eleştirmek, alay etmek demektir.

* O kadar zeki ki liseyi altı yılda bitirdi.
* Dili çok iyi kullanır, ne de olsa sakatatçı çocuğu!
* Ne anlarsın ya resimden!

3- Yergi anlamı: Eksiklerin,sakıncalı durumların küçümsenmesi, eleştirilmesi yergidir.

* Böyle ders çalışırsanız tabii başaramazsınız.
* Baba kendi yapmadığını çocuğundan nasıl ister ki!
* Borcunu ödemez, sözünü tutmaz, nasıl biri bu!

4- Küçümseme anlamı: Bir olayı, durumu veya kişiyi, özellikleri yönünden aşağılamak, onu kibirli bir tutumla küçük görmektir. Önemli görülmeyen, küçük bir şey gibi kabul edilen durumları ifade eder.

* Bu soruyu ilkokul öğrencileri bile çözer.
* Üç yıl bekledin de bu arabayı mı aldın!
* Adam olacak da ailesine bakacak!…

5- Beğenme anlamı: Yapılan bir işin, oluşan bir durumun veya kişinin değerli bulunması, değerlere uygun bulunması beğenmedir.

* Yediğim yemek nefisti.
* Verilen işi mükemmel yapardı.
* Ne giydiyse kendine yakıştırır.

6- Azımsama anlamı: Bir şeyin umulandan az bulunması, yetersiz görülmesi, azımsamadır. Kişinin beklentilerini karşılamayacak kadar az miktarda olan durumlar için kullanılır.

* Üç kez koşmakla koşucu olunmaz.
* Haftada bir saat sporla zayıflayamazsınız.
* Bu paraya asla çalışmam.

7- Yetersizlik, gücü yetmeme, başarısızlık anlamı: Bir kişinin herhangi bir işin üstesinden gelebilecek gücü kendisinde bulamaması ve kendini başarısız olarak nitelemesi durumudur.

* Birkaç soru daha çözebilseydi, sınavı kazanırdı.
* Yağmur yağınca sel baskınlarını önleyemiyor belediye.
* Konu oldukça iyi ama anlatım hiç de başarılı değil.

8- Övgü, övünme anlamı: Kişinin, durumun, nesnenin, kavramın, üstün yönlerini de alıp değerlerini arttırmak, övmektir. Bunu kişi kendisi veya topluluğu için yaparsa övünme olur.

Övme: * Onu bir de bilgisayarın başında gör!
* O boy, o gözler, o burun… sanki taşbebek.
* Böyle uyumlu bir aile görmemişsinizdir.

Övünme: * Biz adamı böyle mat ederiz.
* Ben olmasaydım siz zor çıkardınız buradan.
* Ben sizin yaşınızdayken…

9- Yakınma anlamı: Bir kişinin sözündeki, davranışındaki veya çevresindeki yanlışlıklardan, eksiklerden duyulan rahatsızlığı, kırgınlığı üçüncü bir kişiye yakınarak anlatmak, şikayette bulunmak bir yakınmadır.

* Bir de aldığı borçlarını ödeyebilse.
* Yememiş, içmemiş, söylediklerimi öğretmene yetiştirmiş.
* Benden habersiz akşam yemeğine konuk çağırmış.

10- Sitem anlamı: Bir kişiyle ilgili alınganlık, üzüntü, kızgınlık gibi duyguların biraz da iğneleyici bir dille ortaya konulması sitemdir.

* Parti vermişsiniz de en yakın komşunuzu, bizi, çağırmamışsınız.
* Senin bu sözleri söyleyeceğini hiç sanmazdım.
* Aşkolsun bana da mı böyle davranıyorsun!

11- Uyarma: Bir kişiye yanlış bir iş yapmamasını, yanlış bir davranışta bulunmamasını söylemek, uyarmaktır.

* Biraz daha sessiz olabilir misiniz?
* Derslerinizi günü gününe yapmalısınız.
* Bütün seçenekleri okumadan yanıtınızı işaretlemeyin.

12- Şaşma anlamı: Beklenmedik bir durumla karşılaşıldığında duygu ve düşüncelerin ortaya konması şaşırmadır.

* Nasıl kesebildin bunca odunu!
* Aa! Siz de mi bu sitede oturuyorsunuz!
* Köşeyi dönünce köpekle karşılaşmayayım mı!

13- Tehdit, korkutma anlamı: Birini kaygılandırmak, korkutmak, göz dağı vermek, tehdit etmektir.

* Bir daha seni bu evde görmeyeceğim!
* Hele bir geç kal da!…
* Bunu ne duymuş olayım ne de görmüş!

14- İkilem (tereddüt) anlamı: Kararsızlığın ortaya konulması ikilemdir.

* Biz de sizinle gelsek mi ki!…
* Acaba biz de alsak mı ki bu arabalardan?
* Yarın sinemaya gideyim mi, gitmeyeyim mi!

15- Varsayım anlamı: Bir şeyin kanıtlanmadan geçici olarak benimsenmesi önerisi, tahminde bulunma, öyle kabul etme varsayımdır.

* Diyelim ki enflasyon % 10’a düştü.
* Tut ki ülkedeki işsizlik sona erdi.
* Bizim görmediğimizi say.

16- Yanılgı anlamı: Düşünülen, varsayılan bir durumun gerçekleşmemesi, yanılmayı ortaya çıkarır.

* Seni çok çalışkan biri sanırdım.
* Körfez savaşında kazançlı çıkacağımızı sanmıştık.
* Avrupa her şeyi kolaylıkla kabul edeceğimizi düşünmüş.

17- Aşamalı gelişme: Zaman içinde durumun değişip azalması veya artması aşamalı bir gelişmeyi anlatır.

* Son yıllarda çok daha güzel yaşıyordu.
* Her yıl biraz daha güzelleşiyorsunuz.
* Damlaya damlaya göl olur.

18- Acıma anlamı: Bir kişinin ya da canlının içine düştüğü olumsuz durumdan üzüntü duymak, acımaktır.

* Depremden kurtulanların hali yürekler acısıydı.
* Tanrı kimseyi bu durumlara düşürmesin.
* Zavallı her gün eriyip gidiyordu.

19- Koşul (şart) anlamı: Bir olgunun gerçekleşmesi için bir başka etmenin gerekmesi, koşuldur.

* Derslerinize çalışırsanız kazanırsınız.
* Ekonomik sorunlarımızı çözelim de kalkınmış olalım.
* Düşünen kişiler çoğalırsa demokrasi gelişir.

20- Sebep (neden) anlamı: Bir durum diğer bir durumun oluşmasına yol açıyorsa buna yeni durumun sebebi denir.

* Parası yetmediği için uçakla gelememiş.
* Sözlerinizi dinlemediğinden hata yapıyor.
* Mutluluktan uçacaktı.

21- Amaç anlamı: Bir eylemi hedeflenen bir başka eylem için yapmak amaç gütmektir.

* Yeni bir elbise almak için çok çalışıyor.
* Gelecek kuşaklara güzel bir dünya bırakmak için çalışalım.
* Sınavı kazanayım diye gece gündüz çalışıyor.

|» “Ödev Paylaşımı” Sayfasına Dön! «|

Not: İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…

Varsayım İçeren Cümleler: Varsayım, gerçekte olup olmadığına, olmayacağına bakılmaksızın bir olay ya da durumu bir süre için var kabul etmektir. Varsayım anlamı taşıyan yargılarda genellikle “tutalım ki, diyelim ki, farz edelim, düşün ki” gibi ifadelere yer verilir. Örnek :

– Büyük ikramiye sana çıktı diyelim, bana ne alırsın?
– Tut ki puanın yetmedi ve üniversiteye giremedin.
– Şu anda kapının çalındığını ve oğlunun geldiğini farz edelim.
– Gözlerini kapa ve sımsıcacık bir odada dışarıda yağan karı seyrederek çay içtiğimizi düşün.

Önyargı Bildiren Cümleler: Bir eylem henüz sonuçlanmadan, o eylemin nasıl sonuçlanacağı konusunda fikir yürüten cümlelerdir. Örnek :

– Bizi görür görmez yine bağırıp çağıracak.
– Ben zaten onun suçlu olduğunu baştan biliyordum.
– Göreceksiniz, son şiirlerinde de ayrılık ve ölüm üzerine konuşup bizleri hayal kırıklığına uğratacak.
– Bu çocuğun bir baltaya sap olamayacağı baştan belliydi.

Öneri Bildiren Cümleler: Bir sorunu çözmek, herhangi bir konuda yol gösterip bilgi ve fikir vermek amacıyla, öne sürülen görüşü, düşünceyi ve teklifi içeren cümlelere öneri bildiren cümleler denir. Örnek :

– Kitabın sonuna bir de kaynakça konsa iyi olur.
– Konuyu iyice anlamak istiyorsan, önce tekrar et, sonra da bol bol soru çöz.
– Oyunda günlük yaşamın derinliğine fazlaca girilmeseydi, oyun daha derli toplu olurdu.
– Siyah eteğin üstüne mavi desenli gömleğini giyersen sana daha çok yakışır.

Üslupla ilgili Cümleler: Bir yazar ya da bir eserin dil ve anlatım özelliklerine üslup denir. Üslubun iki boyutu vardır. Biri yazarın tekniği, kurgusuyla; diğeri dil ve anlatım özellikleriyle ilgilidir. Herhangi bir metne yönelttiğimiz “Nasıl anlatılmış?” sorusuna dil ve anlatımla ilgili bir yanıt alırız ve aldığımız bu yanıt, yazarın üslubunu ortaya koyar. Örnek :

– İlk kitabında Halk edebiyatı söyleyişiyle yazdığı küçük şiirler vardı.
– Tasvir bölümlerinde dili iyice ağırlaşmış; yazar söz oyunlarına sık sık başvurarak sıfatlı, mecazlı ve sanatlı bir anlatım kullanmıştır.
– Kısa ve özlü bir anlatım, devrik cümleler, eserine en belirgin özelliğidir.

Olasılık – Olabilirlilik Cümleleri: Olasılık, kesinliği olmaksızın bir olay ya da durumun ortaya çıkmasının beklenilmesidir. Bu tür yargılar kesinlik anlamı taşımaz. Örnek :

– Yarın işe biraz geç gelebilirim.
– Şimdi bizim oralara da bahar gelmiştir.
– Sınav zamanı yaklaştı, herhalde düzenli bir çalışma yapıyordur.
– Durumu çok iyi, bu çocuğa küçük bir yardımda bulunur sanıyorum.

Eşitliğin Söz Konusu Olup Olmadığını Bildiren Cümleler: Kimi cümleler, herhangi bir şeyin ortadan ya da eşit biçimde bölündüğü anlamı taşır. Bu tür yargılarda eşitlik söz konusudur. Ancak kimi cümlelerde herhangi bir şeyin ortadan veya eşit olarak bölünmediği anlamı vardır ya da eşitliğin olduğuna dair herhangi bir ipucu verilmemiştir. Bu tür cümleler de eşitlik söz konusu değildir. Örnek:

– Harçlıklarını kardeş payı yaparak birkaç gün idare ettiler. (Eşitlik Anlamı)
– Bir elmayı yarı yarıya paylaşıp yediler. (Eşitlik Anlamı)
– Kardeşler, mirastan paylarına düşeni alıp, sessizce ayrıldılar. (Eşitlik söz konusu değil)
– Şirketin karını hisseleri oranında paylaştılar. (Eşitlik söz konusu değil)

Gerçekleşmemiş Bir Beklentiyi Dile Getiren Cümleler: Beklenti, bir olgunun sonunda gerçekleşmesi beklenen sonuç, bireyin, belli şart ve durumların alacağı biçimler veya kendisinden beklenenler konusundaki ön görüşü anlamına gelir. Bu tanımlamaya bağlı olarak kimi cümlelerde bir beklentinin gerçekleşmediği yönünde bir anlam ve yargı görülür. Örnek :

– Ankara’ya geldiğinde beni arar sanmıştım.
– Bizi bu sefer daha sıcak karşılayacağını düşünmüştük.
– Yıl boyunca çalışıp didindiğini görünce iyi bir okula gireceğini zannediyordum.
– Bu işten daha çok para kazanacağımızı ummuştuk.

Gerçekte Var Olmayıp Öyle Sanılma Anlamı Taşıyan Cümleler: Kimi cümleler, herhangi bir olgu gerçekte var olmadığı halde, kişinin bu olgunun var olduğunu zannetmesi anlamını taşır. Örnek :

– Ben onun kardeşi değil, düşmanıydım sanki.
– Adama bak, sanki para vermiş de karşılığını bekliyor.
– Arkadaşı soruları çözdükçe, kendisi çözüyor gibi seviniyordu.

Hayıflanma – Üzülme Anlamı Taşıyan Cümleler: Hayıflanma cümleleri bir olay, durum ve kişi karşısında üzülme ya da yerinme anlamlarını taşır. Örnek :

– Kuşlar göç ediyor, ne yazık ki kış geliyor.
– O güzelim kız, birkaç yılda çöküp yaşlandı.
– Yüreğinin acısını, yılların izini taşıyordu yüzündeki derin çizgiler.
– Zavallı adam, çocuklarını yetiştirebilmek için ne acılar çekti.

Sitem – Kızgınlık Anlamı Taşıyan Cümleler: Sözü ya da hareketleriyle, birinin, bir kimseyi kırdığını, üzdüğünü veya gücendirdiğini öfkelenmeden dile getiren cümleler sitem anlatımlı; sözü söyleyenin bir kişiye kızdığını anlatan cümlelerse kızgınlık anlamlı cümlelerdir. Örnek :

– Her hafta sonu toplanıp kıra gidersiniz de beni çağırmazsınız.
– İnsan, kendisine bunca emeği geçen insanı bir kere de olsa arayıp sorar.
– Dediklerimi yapma da göreyim seni!
– Sen kim oluyorsun da bana karşı böyle konuşuyorsun!

Yapıtın Konusuna Değinen Cümleler: Bir anlatımda verilmek istenen öz, düşünce ve duygu bütününe içerik adı verilirken kimi cümleler, herhangi bir yapıtın konusuna ya da özün ne olduğuna yani içeriğine değinir. Örnek :

– Cahit Sıtkı’nın şiirlerinde genel olarak ölüm ve yalnızlık teması ele alınıyor.
– Romanda kent insanlarının bireyci yaşamları ve bunun yarattığı bunalımlar anlatılmış.
– Ömer Seyfettin, kimi öykülerinde çocukluk ve askerlik anılarını işliyor.
– Ziya Osman Saba, yalın ve içten bir anlatımla yoksul yaşamlara karşı duyduğu ezikliği anlatır bu şiirinde.

Aşamalı Bir Durumu Bildiren Cümleler: Aşamalı bir anlam içeren cümlelerde, bir durumun gitgide ilerlemesi anlamı vardır. Örnek :

– Zavallı kadın sürekli zayıflıyor, her geçen gün biraz daha küçülüyordu.
– Uçak önce havalandı, sonra yavaş yavaş bulutların arasında kayboldu.
– Hastamız günden güne iyiye gidiyor.
– Kurşun sırtından girince, asker önce dizlerinin üzerine çöktü, sonra boylu boyunca yere yığıldı.

Beğenme – Takdir Etme Anlamı İçeren Cümleler: Beğenme, takdir etme anlamı içeren cümleler, herhangi bir şeye yönelik beğeniyi, övgüyü dile getiren cümlelerdir. Örnek :

– Aşkolsun delikanlıya, rakibinin sırtını bir hamlede yere getirdi.
– Her türlü rezaletin yaşandığı bu çevrede dürüst ve tertemiz bir insan olarak yetişti.
– Eserlerinde yapaylığa kaçmadan içten ve yalın bir söyleyişle dile getirir duygularını.
– Bozkırın ortasında açılmış sapsarı bir çiçektir bu şiirler.

|» “Ödev Paylaşımı” Sayfasına Dön! «|

Not: İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…

“Milli his ile dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. Dilin milli ve zengin olması milli hissin inkişafında (gelişmesinde) başlıca müessirdir(etkendir). Türk dili, dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki bu dil şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek istiklâlini korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır.”

Diyerek Harf İnklabı yapmış ve ardından da Dil İnkılabı ve Türk Dil Kurumu’nun Kurulması için talimat vermiştir.

Harf İnkılabı

Bu eğitim hamlesinin önemli bir aşaması da harf inkılabıdır. Bu inkılapla, Arap alfabesi terk edilmiş ve Batı medeniyetine açılımı sağlayan Latin harfleri kullanılmaya başlanmıştır.

Arap alfabesi, yüzyıllardır kullanılmasına rağmen, Türk dilinin tam olarak ifade edilmesinde yeterli olmamaktaydı. Örneğin, Türkçede sekiz sesli harf varken bu sayı Arapçada üçtür.

Türkçenin, Latin harfleriyle yazılması için çeşitli girişimler başlatılmışsa da bu çabalar, tepkiler yüzünden yarıda kalmıştır. II. Meşrutiyet’ten sonraki ciddi çalışmalar, Atatürk tarafından esas anlamıyla hayata geçirilmiştir.

Harf devrimine ilk olarak, 1923’teki İzmir İktisat Kongresi’nde temas edilmiş, Mustafa Kemal‘in direktifleriyle 1927 yılından itibaren ciddi bir hazırlık dönemi başlamıştır. Atatürk, 9 Ağustos 1928’de, yeni Türk harflerinin kabul edileceğini açıklamıştır. Bu konuda: “Vatandaşlar, yeni Türk harflerini çabuk öğreniniz… Bütün millete, köylüye, çobana, hamala, sandalcıya öğretiniz. Bunu bir yurtseverlik ve milliyetçilik görevi biliniz” diyen Mustafa Kemal, sözlerine şöyle devam etmiştir:

“Bu vazifeyi yaparken düşününüz ki, bir milletin, bir heyet-i içtimaiyenin yüzde onu, yirmisi okuma yazma bilir, yüzde sekseni, doksanı bilmezse bu ayıptır. Bundan insan olanların utanması lazımdır. Bu millet utanmak için yaratılmış bir millet değildir. İftihar etmek için yaratılmış, tarihini iftiharla doldurmuş bir millettir. Fakat milletin yüzde sekseni okuma yazma bilmiyorsa, bu hata bizim değildir. Türk’ün seciyesini anlamayarak kafasını bir takım zincirlerle saranlarındır.

Artık mazinin hatalarını kökünden temizlemek zamanındayız. Hataları tashih edeceğiz. Bu hataların tashih olunmasında bütün vatandaşların faaliyetini isterim. En nihayet bir sene içinde bütün Türk heyet-i içtimaiyesi yeni harfleri öğrenecektir. Milletimiz yazısıyla, kafasıyla, bütün medeni dünyanın yanında olduğunu gösterecektir.”

Atatürk, harf devrimi konusundaki gelişmeleri görmek için gezilere çıkmış, halkın yeni harfleri öğrenmesi için, bir öğretmen olarak onlara öncülük etmiş ve “Başöğretmen” olarak anılmıştır.

Yeni harflerin kullanımıyla ilgili yasa 3 Kasım 1928’de yürürlüğe girmiş, böylece Türkçe, Latin harfleriyle yazılmaya başlanmıştır. Atatürk, devrimin başarısını şu sözleriyle belirtmiştir:

“Arap harfleriyle hiç yazmak, okumak bilmeyenlerin Türk harfleriyle derhal ünsiyet etmiş olduklarını gördüm…Yüce Türk milletinin hayırlı olduğuna kanaat getirdiği bu yazı meselesinde bu kadar yüksek şuur ve intikal, bilhassa istical göstermekte olduğunu görmek benim için cidden büyük bir saadettir. Az zaman sonra, yeni Türk harfleriyle gözler kamaştırıcı Türk manevi inkişafını vasıl olabileceği kudret ve itibarın beynelmilel seviyesini gözlerini kapayarak şimdiden o kadar parlak görüyorum ki, bu manzara beni kendimden geçiriyor.”

Dil İnkılabı ve Türk Dil Kurumu’nun (T.D.K.) Kuruluşu

Misak-ı Milli’yle belirlenen vatan topraklarında yaşayan Türk Milletini birleştiren unsurlardan birisi de dildir. Dil, milli yapıyı oluşturan ve sağlamlaştıran bir bağdır. Yeni Cumhuriyet’in tam bağımsızlığının sağlanması ve korunması için, dilinin yabancı dillerin etkisinden kurtarılması gerekmektedir.

Türk dili konusunda, Selçuklulardan bu yana sorunlar yaşanmaktaydı. Yazım diliyle, konuşma dili arasında büyük bir fark bulunuyor; bilim dili olarak da Acemce veya Arapça kullanılıyordu. Ayrıca çeşitli etnik gruplar, günlük konuşmada farklı dilleri kullanıyorlardı.

Cumhuriyet kurulduktan sonra, Türk dili konusunda önemli çalışmalar yapılmaya başlandı. Bu amaçla bir kurum oluşturulmasına karar verildi. Atatürk, dil konusunun Türk halkı için ne kadar önemli olduğunu şu sözleriyle belirtmiştir:

“Türk demek dil demektir. Milliyetin çok bariz vasıflarından birisi dildir. Türk Milletindenim diyen insanlar herşeyden evvel ve mutlaka Türkçe konuşmalıdır. Türkçe konuşmayan bir insan Türk harsına, camiasına mensubiyetini iddia ederse buna inanmak doğru olmaz.”

Atatürk, Türk dilini milli benliğine kavuşturmak ve zenginleştirerek, bir kültür dili haline getirmek için, Semih Rıfat, Ruşen Eşref (Ünaydın), Celal Sahir (Erozan), Yakup Kadri (Karaosmanoğlu) ile birlikte 12 Temmuz 1932’de Türk Dili Tetkik Cemiyeti’ni (Türk Dil Kurumu) kurmuştur.

Atatürk, Türk Dili Tetkik Cemiyetini kurduğu 1932 yılında TBMM’nin dördüncü dönem, ikinci toplanma yılının açılış konuşmasında; “Milli kültürün her çığırda açılarak yükselmesini Türk Cumhuriyeti’nin temel dileği olarak temin edeceğiz. Türk dilinin, kendi benliğine, aslındaki güzellik ve zenginliğine kavuşması için, bütün devlet teşkilatımızın, dikkatli, alakalı olmasını isteriz.” , diye konuşmuş, bu konuda devletin de üzerine düşen vazifeleri yerine getireceğini belirterek hassasiyetlerini bildirmiştir.

26 Eylül 1932’de Dolmabahçe Sarayında toplanan Birinci Türk Dil Kurultayı, kurumun çalışma programını kapsayan şu maddeleri tespit etti:

1. Türk dilinin başka dil aileleriyle karşılaştırılması

2. Türk dilinin tarihi ve karşılaştırmalı gramerlerinin yazılması

3. Anadolu ve Rumeli ağızlarından olan kelimelerin derlenmesi, Osmanlıca kelimelere Türkçe karşılıklar bulunması,

4. Türkçe bir sözlük hazırlanması,

5. Kurumun organı olarak bir derginin yayımlanması,

6. Türk dili üstüne yazılmış yerli ve yabancı eserlerin toplanması ve gerekenlerin çevrilmesi,

7. Terimlerin Türkçeleştirilmesi.

| » “Ödev Paylaşımı” Sayfasına Dön! « |

Not: İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…

Birleşik ve sıralı cümlelerde birden çok yargı, önerme bulunur. Genellikle Bu yargılar arasında ya da tek yargılı anlatımlarda değişik amaçlarla değişik anlam ilişkileri kurulabilir. Bağlaçlar, ilgeçler ya da diğer dil birimleriyle kurulan anlam ilişkilerinin başlıcaları şunlardır:

Neden – Sonuç İlişkili Cümleler: Bir cümlede ifade edilen yargılardan birinin neden, diğerinin sonuç olabilecek biçimde kullanılmasıyla ortaya çıkan cümleler, neden sonuç anlamı taşır. Bir cümlede neden sonuç ilişkisi genellikle “için, ile, den dolayı, den ötürü” ilgeçleriyle kurulabileceği gibi “den / dan” eki ya da kimi bağlaç ve sözcüklerle de kurulabilir. Böyle cümlelerde “neden” bildiren kısım başta ya da sonda olabilir.

Örnek:
– Yoğun kar yağışı yüzünden Ankara – İstanbul seferleri iptal edilmiş.
– Elindeki işi bitiremediğinden bir hafta kadar yeni bir iş alamayacağını söyledi.
– Derslere sürekli geç gelmesi ve ödevlerini zamanında yapmaması öğretmenini çok kızdırıyordu.

UYARI: “-den” ekiyle “dolayı” ve “ötürü” ilgeçlerinin birlikte kullanılması genellikle gereksiz sözcük kullanımından kaynaklanan anlatım bozukluğu yaratır. Ancak anlatım bozukluğu olmayan kullanımları da vardır.

Örnek:
– Sizi sevdiğimden dolayı böyle davranıyorum. (“dolayı” ilgeci gereksiz kullanılmış)
– Bundan dolayı akşam size gelemeyiz. (anlatım bozukluğu yok)

Amaç – Sonuç İlişkili Cümleler: Sonuç bildiren bir yargıyla o sonucun hangi amaçla yapıldığını anlatan bir başka yargıdan oluşan cümlelerdir. Bu ilişki “-mek / -mak için, -mek / -mak üzere” ilgeçleri ya da “-e , -a” ekiyle kurulur.

Örnek:
– Biraz hava almak ve dinlenmek için arkadaşlarıyla Pazar günü pikniğe gideceklermiş.
– Onunla bu durumu bütün ayrıntılarıyla değerlendirmek üzere tekrar bir araya geleceğiz.
– Okula onu görmeye gittim.

Açıklama İlişkili Cümleler: Açıklama, bilinmeyeni bilinir kılmaktır. Bir kavram, durum ya da olguyla ilgili bilgi vermek amacıyla kurulan cümleler, açıklama nitelikli cümlelerdir. Açıklama belirten cümlelerde yargılar arasındaki bağlantı bağlaçlarla kurulur.

Örnek:
– Bugün okula gitmeyeceğim; çünkü hastayım.
– Yüzünden düşen bin parça, anlaşılan üzgünsün.

Koşul İlişkili Cümleler: Bir durumun, yargının oluşmasını, gerçekleşmesini, bir diğer yargı ile, anlatılan koşulun olmasına bağlayan cümlelerdir. Bu ilişki genellikle “-se / -sa” dilek koşul kip ekiyle, “ise” ek-eylemi ya da bağlaçlarla sağlanır.

Örnek:
– Annem sana baktıkça gençlik yıllarını anımsadığını söylüyor.
– Sinemaya gideceksin; ancak önce ödevlerini bitir.
– İstediğin her şeyi alırım, yeter ki sınıfını geç.
– Git; ama saat on ikiden önce evde ol.
– Buraya gelirse görüşebiliriz.

Karşılaştırma Cümleleri: Karşılaştırma, birbirleriyle ilişkili iki varlık, iki kavram ya da herhangi iki şeyi, ortak olan ya da olmayan yönleriyle anlatmaktır. Karşılaştırma cümlelerinde; karşılaştırma ilişkisi “gibi, kadar, daha, en…” gibi bağlaç, ilgeç ve belirteçlerle kurulur.

Örnek:

– Haber alma gereksinimini en iyi karşılayan iletişim aracı televizyondur.
– Hiçbirimiz onun kadar duyarlı ve hoşgörülü değildik.
– Kendi yaşıtı insanlardan daha genç ve daha diri bir görünüşü vardı.

Cümle Tamamlama: Kimi zaman bir yargı bütünlüğünden bir sözcük yada sözcük öbeği çıkarılmış olabilir. Yargının anlamsal ve anlatımsal bütünlüğü göz önünde bulundurularak bu eksik tamamlanır.

Tamamlanacak ve tamamlayacak cümleler ya da sözler arasında;
– Anlamsal ilişki doğru kurulmalıdır.
– Zaman ve kişi yönünden uyum olmalıdır.
– Cümleleri anlamca bağlamak için uygun bağlaçlar kullanılmalıdır.

Örnek: İnsanlar bilerek ya da bilmeyerek doğanın dengesini bozuyorlar, sonra aynı doğayı korumak için sempozyumlar düzenleyip, dernekler kuruyorlar; çünkü…

– Doğanın kendileri için yaşamsal değerini biliyorlar.
– Yanlış yaptıklarının bilincindeler.
– Kendilerini affettirmek istiyorlar.
– Doğayı taklit etmek istiyorlar.

|» “Ödev Paylaşımı” Sayfasına Dön! «|

Not:İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…

Türkçede sözcükler, hecelerine göre değil aldıkları eklere göre çözümlenirler. Kelime tahlilinde önce sözcüğün kökü bulunur, daha sonra ise kelimenin sonuna gelen ekler sırasıyla belirlenir. Burada dikkat etmek gereken ikinci bir husus, Türkçe sözcük çekiminde asla çekim ekinden sonra yapım eki gelmeyişidir. Bu aşamada Türkçenin dil bilgisi kurallarına göre adlandırma yapılır.

Aşağıda birkaç sözcüğün çözümlenmesi örnek olarak gösterilmiştir.

Bakışıyoruz: bak-ış-ı-yor-uz
-bak: fiil kökü
-ış: fiilden fiil yapım eki
-ı: yardımcı ses
-yor: şimdiki zaman eki
-uz: birinci çoğul şahıs eki

Dağlardan: dağ-lar-dan
-dağ: isim kökü
-lar: çoğul eki
-dan: isim çekim eki, ayrılma hali
[ad1]
Arasından: ara-sı-n-dan
-ara: isim kökü
-sı: iyelik eki
-n: yardımcı ses
-dan: isim çekim eki, ayrılma hali

Bakarlardı: bak-ar-lar-dı
-bak: fiil kökü
-ar: geniş zaman eki
-lar: çoğul şahıs eki
-dı: hikaye eki
-bakarlardı: geniş zaman hikayesi, üçüncü çoğul şahıs

-duy: fiil kökü
-ul: fiilden fiil yapma eki
-ur: geniş zaman eki, üçüncü tekil şahıs

Türkleştirilmek: Türk-le-ş-tir-il-mek
-Türk: isim kökü
-le: isimden fiil yapma eki
-ş: fiilden fiil yapma eki
-tir: fiilden fiil yapma eki
-il: fiilden fiil yapma eki
-mek: fiilden isim yapma eki

Çocuklarımıza: çocuk-lar-ımız-a
-çocuk: isim kökü
-lar: çoğul eki
-ımız: isim çekim eki, iyelik, birinci çoğul şahıs
-a: isim çekim eki, yönelme hali

Yorgun gözümün halkalarında: yor-gun göz-üm-ün halka-ları-n-da
-yor: fiil kökü
-gun: fiilden isim yapma eki
-göz: isim kökü
-üm: isim çekim eki, iyelik, birinci tekil şahıs
-ün: isim çekim eki, ilgi hali
-halka: isim kökü
-ları: iyelik eki, üçüncü çoğul şahıs
-n: yardımcı ses
-da: isim çekim eki, bulunma hali

İyileşiyor: iyi-le-ş-i-yor
-iyi: isim kökü
-le: isimden fiil yapma eki
-ş: fiilden fiil yapma eki
-i: yardımcı ses
-yor: şimdiki zaman eki, üçüncü tekil şahıs

Geldikçe: gel-dikçe
-gel: fiil kökü
-dikçe: zarf, fiil eki
[m2]
İnceleyerek: ince-le-y-erek
-ince: isim kökü
-le: isimden fiil yapma eki
-y: yardımcı sese
-erek: zarf, fiil eki

Konuşmacıların: konuş-ma-cı-lar-ın
-konuş: fiil kökü
-ma: fiilden isim yapma eki
-cı: isimden isim yapma eki
-lar: çoğul eki
-ın: isim çeki eki, ilgi hali

Bakabilsek: bak-a-bil-se-k
-bak: fiil kökü
-a: zarf, fiil eki
-bil: fiil kökü, yeterlilik fiili
-se: şart eki
-k: birinci çoğul şahıs eki

Kalacaksın: kal-acak-sın
-kal: fiil kökü
-acak: gelecek zaman eki
-sın: ikinci tekil şahıs eki

Yavrucuğum: yavru-cuk-um
-yavru: isim kökü
-cuk: isimden isim yapma eki
-um: iyelik eki, birinci tekil şahıs

Arkadaşlarına: arka-daş-ları-n-a
-arka: isim kökü
-daş: isimden isim yapma eki
-ları: iyelik eki, üçüncü çoğul şahıs
-n: yardımcı ses
-a: isim çekim eki, yönelme hali

|» “Ödev Paylaşımı” Sayfasına Dön! «|

Not:İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…

Ulu Önder Atatürk, kitap okumayı çok seven ve bunu bir “boş zaman geçirme aracı” olarak görmeyen bir kişidir. Gerektiğinde uykularından kısarak kendine ayırdığı vakitlerin çoğunda kitap okur, özellikle dil ve tarih konularında meraklı olduğu kitaplar üzerinde değerlendirmeler yapan bir okurdur. Yaşamı boyunca 4.000’den fazla kitap okuduğu bilinen M. Kemal ATATÜRK‘ün okuduğu yalnızca Fransızca kitaplar bile, Anıtkabir’deki salonun büyük bir cephesini kaplayan kitaplığa sığmamıştır.

Aşağıda Atatürk’ün okumuş olduğu kitapların bir kısmı listelenmiştir. Günümüzde en çok bilinen romanlar içinden Reşat Nuri Güntekin‘in Çalıkuşu adlı romanı, Atatürk’ün çok sevdiği kitaplardan biridir.

Atatürk’ün Kitaplığındaki Türkçe ve Osmanlıca Kitaplardan Bazıları

• Ahmet Vefik Paşa: Lehçe-i Osmani
• Ahmet Vefik Paşa: Lehçe-i Osmani
• Mehmet Salahi: Kamus-u Osmani
• Avram Galanti: Türkçede Arabi ve Latin Harfleri ve İmla Meselesi
• Mehmet Ali: Tahsil-i Lisan-ı Alman
• Nüzhet: Kendi Kendine Almanca
• Ahmet Cevat: Türkçe sarf ve nahif
• Kazım Nami: Türkçe Oku, Türkçe Yaz
• Mithat Sadullah: Latin Harflerinin Türkçeye tatbiki
• İbn Emin Mahmut Esat: Tarih-i Din-i İslam
• Osman Bin Süleyman: Kamus
• Lütfullah Ahmet: Hayat-ı Hazret-i Muhammet
• Abdunnaim Bin Hasan: Ceridetül Evail ve Hamidetül Evahir
• Ahmet Halit: İslam Büyükleri
• Abdurrahmanil Cami: Tercüme-i Nefhatül İnsan
• Mehmet Cemil: Hukuku Düvel
• Katip Çelebi: Cihannuma
• Feridun Bey: Feridun Bey Münşeatı
• Mehmet Bin Sait: Kitabü’l Tabakatü’l-Kebir
• Şemseddin Sami: Kamusu Alam (6 cilt)
• Şemseddin Sami: Kamusu Okyanus
• H.Z. Ülken: Aristo Metafizik
• Süheyl Ünver: İbn-i Sina
• Ahmet Rifat: Lügat-ı Tarihiye ve Osmaniye
• M.Fuat: Amerika’da Tükler ve Gördüklerim
• Rıza Tevfik: Kamus-u Felsefe
• Cemal Paşa: Hatırat (1913 – 1922)
• Mehmet Cemil: Sulhta ve Harpte Hukuku Düvel
• Evliya Çelebi: Seyyahatname
• Suphi: Tekmiletül’l-iber
• Lütfi Simavi: Devr-i İnkılap
• Mustafa Necip: Selimname
• Osmanzade Taib: Hakikatü’l Vüzera
• Ahmet Saip: Vaka-i Sultan Aziz
• Ahmet Hilmi: Tarih-i İslam
• Mazhar Fevzi: Hayr-i Sahil
• Ziya Paşa: Endülüs Tarihi
• Resulzade Mehmet Emin: Azerbaycan Cumhuriyeti
• Ali Reşat: Tarih-i Osmaniye
• Ali Reşat: Kurun-u Cedide Tarihi
• Sebahattin: İttihat ve Terakki Cemiyetine Açık Mektuplar
• Mahmut Esat: Tarih-i Dini İslam
• Ahmet Mithat: İnkılap
• Ahmet Cevdet: Kısas-ı Enbiya ve Tevarih-i Hulefa
• Mustafa Efendi: Tarih-i Selanik
• M. Şemsettin: İslam Tarihi
• Ahmet Rasim: Osmanlı Tarihi
• Necip Asım: Türk Tarihi
• Mustafa Nuri Paşa: Netayic-ül Vukuat
• Mehmet Zihni: Neşahir-ün Nisa
• Mehmet Şemsettin: Mufassal Türk Tarihi
• Ziya Gökalp: Türk Medeniyeti Tarihi

Atatürk’ün Okuduğu Yabancı Kitaplardan Birkaçı

• M. Roux de Rochelle: Etats-Unis D’Amerique
• M. Dubois de Jancigny ve M. Xavier Raymond: Inde
• M. Chopin: Russie
• M. G. L. Domeny de Nenzi: Oceanique
• Bary de St Vinvent: Iles de l’Ocean
• M. Ph. Le Bas: Etats de la Confederation Germanique
• M. Van Hasselt: Belgique et Hollande
• M. Louis Lacrcix: Iles de la Grece
• M. Louis Lacrcix: Chili, Paraguay, Uruguay, Buenos Aires
• Champollion Figeac: Egypte Ancienne
• M. J. J. Marcel: Egypte depuis la conquete des Arabes
• Rozet et Carette: Algerie, Etats Tripolitains, Tunisie
• Lavalle ve Gueroult: Espagne
• M. Ph de Golbery: Histoire et Description de la Suisse et du Tyrol
• M. G. Pauthier: Chine et son Description Historique
• M. Chepin ve A. Ubicini: Provinces Danubiennes et Roumanies
• M. Ph. le Bas: Suede et Norvege
• Ferdinand Denis: Portugal
• Ferdinand Denis: Afrique
• Ferdinand Deniz – M. C. Famin: Bresil, Colombie et Guyane
• M. Larenaudiere ve M. Lacroix: Mexique Guatamala Perou
• M. Davezat: Iles de l’Afrigue
• M. A. Tardieu, M. S. Cherubini: Senegambie et Guinee
• M. N. Desvergers: Nubie, Abyssinie
• Lacroix Yanoski: Italie Ancienne
• M. Le Chscriptier Artaud: Italie Sicile
• Frederic Lacroix: İles Baleres et Pithyuse
• M. Friess De Colonma: Histoires des Antilles
• M. Elias Rensult M. Roux De Rochelle: Villes Anseatiques
• M. Ferdinand Hoeger: Chaldee Assyrie Medie Babylonie
• M. Neel Desverges: Arabie
• S. Munk: Palestine Description Geographique historique et areheologique
• Jean Yanosky ve M. Jules David: Syrie Ancienne et Moderne
• M. Dubeux: Tatarie, Beloutchistan
• M. V. Valmont, M. Xavier Raymond: Boutan et Nepal
• Ernest Lqvi see ve Alfred Rambaud: Histoire Generale du IV e Siecle a nos jours (12 cilt)
• Jean Jaures: Histoire Socialiste de la Revolution Française
• Hilaire de Barenton: Le Mystere des pyramides

Atatürk’ün Dil Devrimi Sırasında Çalıştığı Kitaplardan Birkaçı

• H. F. Kuergic: Psychologie de Quelgues Elements des Langues Turques
• Vilhelm Thomson: Inscriptions de l’Orkhon
• M. Guizot: Dictionnaire Universel des Synonymes
• M. Brasseur de Bourburg: La Langue Maya
• Hilaire de Barenton: L’Origine des langues des Religions et des Peuples

|» “Ödev Paylaşımı” Sayfasına Dön! «|

Not: İçerik, internetten alıntılanarak derlenmiştir…