Orta Asya’nın bozkurtları olan Türkler, M.Ö. 234 yılına geldiklerinde Tanrı tarafından Oğuz (Mete) adında bir kişi oğlu ile ödüllendirilmişlerdi. Çin’in kendisini mutlak egemen olarak bildiği ve çevresindeki uluslar üzerinde baskı kurmaya çalıştığı bir dönemde, Orta Asya çok büyük olayların yaşanacağı bir döneme adım atıyordu. Bir cihan imparatorluğu kuracak olan Oğuz Kağan acuna gelmiş ve daha gözlerini açtığı andan itibaren mucizeleriyle kutluluğunu ortaya koymaya başlamıştı…

Türk tarihinin kuşkusuz en büyük kağanlarından biri olan Oğuz Kağan, gerek yazılı kaynaklarda, gerekse de sözlü edebiyatta süregelen Oğuz Destanı‘nda anlatıldığı üzere, yaşamı mucizelerle dolu olan bir Türk yiğididir. Doğduğu gün onun Tanrı’nın kutuna sahip olduğu anlaşılmış ve mucizeleri görülmeye başlamıştır. Yalnızca doğduğu gün annesinden süt emmiş, daha sonra bir daha süt emmemiştir. Çok kısa sürede büyümüş ve bir yaşına girmeden konuşmaya başlamıştır. Yaşını doldurmadan okunu ve yayını alıp ava gittiği ve tüm Türk elinde ününün hızla yayıldığı, yine mitolojik ögeleri de barındıran Türk destanlarında belirtilmektedir.

Oğuz Kağan’ın adı, doğduktan bir süre sonra konulmuştur. Çünkü Türklerde ad verme geleneği böyledir. Gök sakallı ve ay yüzlü bir bilge (bu bazen de çocuğun babası – annesi olur) çocuğun özelliklerine bakarak, ona uygun bir ad verir.¹ Hatta bir rivayete göre, Oğuz Kağan kendisine “Oğuz” adının verilmesini kendisi istemiştir. Burada belirtilmesi gereken başka bir konu da, Oğuz Kağan ile Mete Han‘ın aynı kişi olduklarıdır. Oğuz adı, babası Teoman tarafından verilen addır. Mete ise, Çin kaynaklarında Oğuz Kağan’ı belirtmek için kullanılan addır. Orta Asya Türk tarihi hakkında, Türkler tarafından yazılmış yazılı kaynaklar olmadığı veya henüz bulunamadığı için, Türklerin çevresindeki ulusların tarihi kaynaklarına bakarak bilgi edinilir. Bu kaynaklar içinde kuşkusuz en önemli olanları, Çin kaynaklarıdır. Çin kaynaklarında Oğuz Kağan için “Mao-tun” (Mete) diye seslendirilen bir ad kullanılmıştır. Bu sesletim, bugünkü Çinceye göre yapılmaktadır. Eski Çinceye göre sesletim yapılacak olursa, “Bak-tut” biçiminde bir ad karşımıza çıkar. Bu adın da, Eski Türkçedeki “Bağatur” adını karşıladığı düşünülmektedir. Bu bilgiler göz önünde bulundurulursa, Oğuz Kağan’ın adının Bahadır’dan başka bir ad olmadığı da söylenebilir. Fakat Türklerce yaygın olarak kullanılan ve benimsenenler Oğuz ve Mete adlarıdır.

Mete Han‘ın acuna gelişi, Oğuz Destanı‘nda şöyle dile getirilir:

[…] Aydın oldu gözleri, renklendi, ışık doldu,
Ay Kağan’ın o gündü, bir erkek oğlu oldu.
Gömgök, gök mavisiydi, bu oğlanın yüz rengi,
Kıpkızıl ağzıyla, ateş gibiydi benzi.
Al al idi gözleri, saçları da kapkara!
Perilerden de güzel, kaşları var ne kara!
Geldi ana göğsünde, aldı emdi sütünü,
İstemedi bir daha, içmek kendi sütünü.
Pişmemiş etler ister, aş, yemek ister oldu.
Etraftan şarap ister, eğlenmek ister oldu.
Ansızın dile geldi, söyler konuşur oldu.
Kırk gün geçtikten sonra, yürür oynaşır oldu. […] ²

Oğuz Kağan’ın betimlemelerinden hareketle çizilen farklı resimler:

Oğuz Kağan’ın babası, Teoman’dır.³ Bu ad da Çin kaynaklarından alınmıştır. Teoman adı, bu hâliyle yabancı kökenli bir sözcük gibi durmaktadır. Fakat bu adın aslı, Eski Türkçedeki “Tuman” (duman) adıdır. O dönemde Tuman, Türkler arasında sıkça kullanılan bir addır. Mete’nin babası olan Tuman’ın iki oğlu vardır. Teoman’ın büyük oğlu olan Mete Han, küçük yaşta kahraman bir savaşçı gibi ava gitmeye başlamıştır. Yine Oğuzname’de geçen bir olay şöyledir: ⁴ Türk yurdunda Türk budununa musallat olan; koyunları, geyikleri ve insanları yiyen bir gergedana kimsenin gücü yetmiyormuş. Oğuz Kağan resimlerde tek boynuzlu, gergedana benzeyen bu hayvanla yiğitçe mücadele etmiş ve sonunda onu öldürmüştür. Bu olaydan sonra Mete’nin kahramanlığı tüm Türk eline yayılmaya başlamıştır.

Mete büyüyünce, babası ile arası açılmıştır. Bunun için iki rivayet vardır: Birincisine göre Oğuz (Mete), atalarının inancına ters düşünceleri benimsemiştir. Eski Türk inancında var olan Ongunlara ve kutsal sayılan nesnelere karşı çıkmıştır. Bu da tüm budun (ulus) tarafından kötü karşılanmıştır. Babası, Oğuz ile evlenmesini istediği gelinlerini yanına çağırır ve onlara, neden onlarla değil de kendi seçtiği kişiyle evlendiğini sorar. Kızlar ise, Oğuz‘un farklı bir dini benimsediğini ve evlenmek için kendilerinin de o dini benimsemesini şart koştuğunu söylerler. Yalnızca son kız bu dileği kabul ettiği için, onunla evlendiğini belirtirler. Bunun üzerine Teoman, kutsal değerlere ihanet eden oğlunun öldürülmesi gerektiğini söyler ve ordusuyla birlikte harekete geçer. Oğuz’un karısı hemen bir kadınla Mete’ye haber gönderir. Mete Han, babasının kendisini ortadan kaldırmayı düşündüğünü öğrenince Türk eline bir elçi gönderip “Babamdan yana olanlar orada kalsın, benden yana olanlar ise benimle gelsin.” demiştir. Mete’nin din değiştirdiğini düşünen Türk budunu, çoğunlukla Teoman’ın (Kara Han’ın) yanında kalmış, bir kısım ise Mete’nin yanına gitmiştir. Bunun üzerine iki taraf da hazırlıklara başlamış ve Mete’nin ordusu ile Mete’nin babası olan Kara Han’ın ordusu vuruşmaya başlamıştır. Bu vuruşmada Kara Han ölmüş ve Mete M.Ö. 209’da tüm Türk iline kağanlığını duyurmuştur.⁵

İkinci rivayete göre ise Teoman, tahtını küçük oğluna bırakmak istediği için, Mete’yi ortadan kaldırmayı düşünmektedir. Bunun için Mete’yi, Tanrı Dağları’nın kuzeybatısında yerleşmiş bir topluluk olan Yüe-çi’lerin yanına göndermiştir. Bir süre sonra da nedensiz olarak Yüe-çi’lere akın başlatmıştır. Bunun üzerine Yüe-çi’ler Mete’yi öldürmek veya tutsak etmek için yakalamak istemişler; fakat Mete Han, atı hızlı koştuğu için kaçmayı başarmıştır. Mete’nin gösterdiği bu yiğitlik üzerine Teoman, Mete’yi ödüllendirmiş ve 10.000 kişilik bir tümeni oğluna armağan etmiştir.

Mete Han, babasının armağan ettiği 10 bin çerilik orduyu kendi yöntemine göre eğitmiş ve tarihin en disiplinli ordularından birini kurmuştur. Askeri dehası ile onluk sistemi kurmuş ve vızlayan okları icat etmiştir.⁶ Kemik okların ucuna açılan deliklerin vızıldaması ile gittiği yere işaret eden bu oklar, Mete’nin çerilerini (askerlerini) eğitmesinde çokça işe yaramıştır. Çerilerini çok disiplinli olarak yetiştirmek isteyen Mete Han, buyruklarını yerine getirmeyen çerilerinin başını kesmiştir. Çerilere, nereye ok atarsa bütün erlerin oraya ok yağdırmasını emretmiştir. Dağın eteğindeki bir taşa ok atan Mete’nin tüm askerleri, taşı ok yağmuruna tutmuşlardır. Daha sonra okunu, üzerindeki atın gövdesine doğru atan Mete’nin çerilerinin bir kısmı, Mete’nin atına ok atmaktan çekinince, ok atmayanların başını kesmiştir. Hatta bir gün Mete, sevgilisine ok atmış, bunun üzerine Hatun’a ok atmaya cesaret edemeyenlerin yine başını kestirmiştir.⁷

Mete Han‘ın Türklerin büyük kağanı oluşu, Oğuzname‘de şöyle anlatılmaktadır:

Emir verdi Oğuz Han, kendinin iç iline,
Toplandı halk, sözleşti, koştu onun eline,
Oğuz kırk masa ile, sıra dizdirmiş idi,
Türlü şaraplar ile, aşlar pişirtmiş idi.
Halk oturdu sofraya, ne kımızlar içtiler,
Ne şaraplar içildi, ne tatlılar yediler.
Toy bitince Oğuz Han, verdi şu buyruğunu:
Ey benim beğlerimle, ilimin ey budunu!
Sizlerin başınıza, ben oldum artık kağan.
Elimizden düşmesin, ne yayımız ne kalkan!
Damgamız olsun bize, yol gösteren bir buyan.
Alpler olun savaşta, Bozkurt gibi uluyan! […]
Yurdumuz ırmaklarla denizler ile dolsun.
Gökteki güneş ise, yurdun bayrağı olsun!
İlimizin çadırı, yukardaki gök olsun,
Dünya devletim olsun, halkımız da çok olsun!

Büyük Hun İmparatorluğu, Teoman‘dan sonra en parlak devrini Oğuz Kağan (Mete Han) zamanında yaşamıştır. Mete Han, kağanlığı elde ettikten sonra dört yöne akınlar düzenlemiştir. Bugünkü İran, Suriye, Moğolistan, Hindistan, Çin ve Rusya topraklarında egemenlik kurmuştur. Batıda Japon Denizi’ne; güneyde Hint Okyanusu’na; kuzeyde Sibirya Ovası’na ve doğuda Anadolu’ya kadar uzanan geniş bir coğrafyada kurduğu büyük imparatorlukta, acunun en köklü ve güçlü uluslarına baş eğdirmiştir. Mete Han’dan önce Çin, kendisini yenilmez güç olarak görüyordu. Fakat Oğuz Han, Çin’e yaptığı seferler sonucunda Çin’in tamamını egemenliği altına almıştır. Hatta Hun akınlarından korkan Çinlilerin, Çin Seddi‘ni yaptıkları meşhurdur. Bu başarılarla bir cihan imparatorluğu kuran Mete, Türk tarihinin en büyük komutanlarından ve kağanlarından biri olmayı başarmıştır.

Mete Han ile babasının arasının açılmasına neden olan ikinci rivayette belirtildiği üzere, Oğuz Kağan eski Türk inancında bulunan bazı kutsal değerlere karşı çıkmıştır. O dönemde Türkler, Gök Tanrı dinini benimsemişlerdi. Bu dinde, tek Tanrı bulunuyordu. Fakat yeri, göğü ve tüm evreni yaratan Gök Tanrı‘nın yardımcıları sayılabilecek Ongunlar ve Çalaplar da bulunmaktaydı.⁸ Oğuz, bu düşünceye karşı çıkmış ve bunu yanlış bulmuştur. Ona göre acunun tek yaratıcısı ve yöneticisi vardır, o da Gök Tanrı‘dır. İşte bu baş kaldırış, Türkler arasında çok Tanrılı bir dine karşı, tek Tanrı’nın varlığını ispata benzeyen bir durum almıştır. Oğuz, çevresindeki herkesi kendi düşüncesine çekmeye çalışmıştır. Önce annesinden ve sevgilisinden başlamıştır. Kuşkusuz Oğuz Kağan’ın bu düşünceleri, sıradan insanların inançlarından değildir. O, güçlü düşünme ve sezgi yeteneğiyle Tanrısal bir görevi yerine getiriyordu ve kutsal ülküsü (inancı) uğruna savaşan bir alperendi.

Acundaki her ulusa bir peygamber gönderilmiştir. Mete’nin yaşadığı döneme kadar Türklere gönderilen peygamber hakkında kesin bir bilgi yoktur.⁹ Oğuz Kağan’ın büyük bir komutan ve lider olmasının yanında, Tanrı’nın elçisi olduğu da söylenir. Oğuzname’nin (Oğuz Destanı‘nın) birçok bölümünde, Oğuz Kağan‘ın mucizelerle dolu yaşamında Tanrısal bir gücü olduğuna da dikkat çekilir. Ayrıca Eski Türkçenin Orhun Yazıtları‘ndan sonra yazılan bazı kaynaklarda, “peygamber” anlamına gelen “yalavaç” sözcüğü bulunmaktadır. Bir ulus, bilmediği – tanımadığı bir nesne veya varlığa ad vermeyeceğine göre, Türklere o zamana kadar bir elçi gönderildiği düşünülebilir.¹⁰ Bu bilgilere dayanarak, Oğuz Kağan’ın Gök Tanrı dinini sistemleştiren bir yalavaç (peygamber) olduğu söylenebilir.

Oğuz Kağan, yaşamı boyunca iki kız ile evlenmiştir. Bunların birisini, bir gün Tanrı’ya yakarışta bulunurken tanımıştır. Bir anda karanlık çökmüş ve gökten bir ışık ile bir kız inmiştir. Oğuz bu kıza aşık olmuş ve onunla evlenmiştir. Oğuz’un bu evliliğinden üç tane oğlu olmuştur. Bunların adları Gök, Dağ ve Deniz’dir. İkinci evliliği ise, ava gittiği bir gün gölün ortasındaki bir adada, ağacın kovuğunda oturan bir kız ile yapmıştır. Bu evlilikten de Gün, Ay ve Yıldız adında üç oğlu olmuştur. Oğuz Ata’nın bu altı oğlunun da, dörder oğlu olmuş ve bugünkü 24 Oğuz Boyu, böylece oluşmuştur. Oğuz Kağan‘a göre ilk evliliğini “göğün kızı“; ikinci evliliğini ise “yerin kızı” ile yapmıştı. Gök Tanrı inancında “yer” ve “gök” kutluydu; fakat acunun yüce Gök Tanrı’sı, gökte bulunduğu için ilk evliliği daha kutsaldı. Ondan olan üç çocuk da, son evliliğinden olan üç çocuğa göre daha kutlu ve üstündü.

Hun devletine altın çağını yaşatan Oğuz Kağan, artık kendisinden sonra devletin başına geçecek kişiyi belirleme zamanının geldiğini düşündüğü için, bir gün çocuklarını ava göndermiştir. Gök, Dağ ve Deniz Han’ı bir yöne; Gün, Ay ve Yıldız Han’ı da öteki yöne göndermiştir. Göğün kızından olan üç oğlu, avlanıp da dönerken bir altın yay bulmuştur. Yerin kızından olan üç oğlu ise yine avlanıp dönerken üç altın ok bulmuştur. Bunları babalarına getirince, Oğuz Kağan şöyle buyurmuştur: “Kutlu altın yayı bulan Gök, Dağ ve Deniz Han oğullarım, bu yayı aranızda bölüşünüz.” Bunun üzerine yayı üç parçaya ayırarak –‘boz’arak– böldükleri için bu üç oğluna “Boz-Ok” adını vermiştir. Üç tane altın ok bulan oğullarına ise, “Sizler de o okları paylaşınız.” demiş ve yerin kızından olan üç oğluna “Üç-Ok” adını vermiştir. Oğuz’un altı oğlu, böylece Boz-Ok ve Üç-Ok olarak iki kola ayrılmıştır. Oğuz Kağan, çocukları içinde en büyüğü ve kutlusu olarak kabul ettiği Gök Han’a da, kendisinden sonra tahta geçmesini buyurmuştur.

Acundaki görevini başarıyla yaptığını düşünen Oğuz Ata, son akınından ordusu ve çocuklarıyla birlikte sağ ve esen döndüğü için, büyük bir toy (şölen) hazırlatmak için çerilerine emir vermiştir. Kağan için, direkleri altından kaplı, bir saray kadar büyük otağ yapılmıştır. Otağ’ın çevresi yakut, safir, zümrüt ve firuze gibi değerli taşlarla süslenmiştir. Dokuz yüz tane yılkı (at) ile dokuz bin tane koyun kesilmiş; doksan dokuz tane havuz içine kımız doldurulmuştur. Toy sırasında oğullarına yararlı bilgiler öğretmiş, öğütlerde bulunmuştur. Bazı illeri oğulları arasında paylaştırmış ve Büyük Hun İmparatorluğu‘nun kendisinden sonra da aynı güçte kalması için oğullarına uyarılarda bulunmuştur. Bu hâlde M.Ö. 174 yılında uçmağa varmıştır.

Yavuz TANYERİ

1. Dede Korkut, Boğaç Han’ın bir boğa ile mücadele edip, onu boğduğunu görünce o yiğide “Boğaç” adını vermiştir.
2. Oğuz’un yüzüne “gök mavisi“, gözlerine ise “al al” betimlemelerinin yapılması, şöyle açıklanabilir: Gök adı, o zamanlar hem Tanrı’yı, hem gök maviliğini hem de gün görmüşlüğü, bilgeliği ifade etmektedir. Burada Oğuz’un yüzüne “gök” benzetmesinin yapılmasının amacı, onun Tanrı kutuyla acuna geldiğini belirtmektir. Yani burada Oğuz’un bilgeliği dile getirilmiştir. Gözlerinin “al al” oluşu ise, Türk mitolojisine ait bir durumdur. Türk destan ve efsanelerinde, gözlerinden ışık – alev saçan olağanüstü kişiler hep var olmuştur. Oğuz Kağan da, insan üstü bir kişi olarak görüldüğü için, bu şekilde betimlenmiştir.
3. Teoman’ın kaynaklarda geçen diğer adı, “Kara Han“dır. Uygur kaynaklarında ise Kara Han, “Ay Kağan” olarak geçmektedir. Uygurların benimsediği Mani inancına göre, “Ay” kutludur. Gök Tanrı inancına göre ise, Gök ve Güneş kutlu iki nesnedir. Uygurların Kara Han’a “Ay Kağan” demelerinin nedeni de, işte bu inancın etkisidir.
4. ÖGEL, Bahaeddin, “Türk Mitolojisi”, 1. Cilt, s. 115, TTK Yay., Ankara, 2003
5. Mete’nin tahta geçtiği tarih olan M.Ö. 209, Kara Kuvvetleri Komutanlığı’nın kuruluş tarihi olarak kabul edilmektedir. Bunda, Mete’nin onluk sistemle ilk büyük sistemli Türk kara ordusunu kurmuş olması etkili olmuştur.
6. Bu oklar, Osmanlı döneminde bile “çavuş oku” adıyla kullanılmıştır.
7. Bu olayın şu biçimi de vardır: Mete askerlerinin karşısına sevgililerini koymuştur. Hepsine birden, sevgililerine ok atmalarını emretmiştir. Ok atmayanlar, Kağan buyruğuna uymadığı için oklanarak öldürülmüşlerdir. Bu konu, büyük Türkçü Nihal ATSIZ‘ın romanlarında da işlenmiştir.
8. Ulusların kendisinden türediği düşünüldüğü için kutsal saydığı hayvan, ağaç veya türlü nesnelere “ongun” denilmektedir. Türkler, bozkurdu ongun olarak kabul etmiştir. Çalap ise, Türklerde Tanrı karşılığı kullanılan bir addır. Fakat bu adın bazen, belli ongun veya totemlerin yerine de kullanıldığı görülmektedir.
9. Nuh peygamberin Türk soyundan olduğu ve Nuh’un oğlu Yafes’in Türk adlı oğlunun, Türklerin atası olabileceği düşünülmektedir. Fakat bu bilgi, Tevrat kaynaklı olup, kesin değildir.
10. Yalavaç adının, farklı bir ulustan alınmış olduğu düşünülebilir; fakat bu ad, Gök Tanrı inancı içinde var olan ve komşu uluslarda olmayan bir addır. Kaldı ki o dönemde Türklerin komşusu olan Çin, İran ve Hindistan’dan etkilenilseydi, yine de “peygamber” (yalavaç) kavramına ulaşılamazdı.

Uğur güne yine şiddetli baş ağrılarıyla uyandı. Kendini çok yorgun hissediyordu. Sanki bütün gece uyumamış da ağır bir işte çalışmış gibiydi. Yatağından güçlükle doğruldu. Dün gece gördüğü rüyayı hatırlamaya çalıştı. Biraz düşündükten sonra rüyasında bir yerin yandığını hatırladı. rüyanın çok saçma olduğunu düşündü;çünkü dün geceden hatırladığı tek şey yangındı. ama bu ilk değildi. Uğur son bir haftadır ya hatırlayamadığı,ya da çok az bir kısmını hatırladığı saçma sapan rüyalar görüyordu. Üstelik yatak tan yorgun kalkmalarda son bir haftadır oluyordu. Yorganı üzerinden attı ve tam doğrulacakken dün geceki rüyayı en ince ayrıntısına kadar hatırlamaya başladı. Rüyasında,okuduğu lisenin yanındaki büfenin yandığını ve o yangını da kendisinin çıkardığını hatırladı. İşin ilginç tarafı,uğur o büfenin sahibi Ahmet beyi hiç sevmez ve onun büfesini yakmayı hayal ederdi. Çünkü Ahmet bey çalışmaya ihtiyacı olmayan,sırf liseli kızlara daha yakın olmak için baba parasıyla o büfeyi açan sapık ruhlu bir insandı. Bu yüzden ondan nefret ederdi. Bir anda ondan nefret ettiği için bunun bilinç altına yerleştiğini,bu şekilde rüyalarına girdiğini düşündü. Peki son bir haftadır gördüğü saçma rüyalar ne anlama geliyordu. Uykudan yorgun bir halde uyanmasının bu rüyalarla bir alakası var mıydı. Bir anda saate baktı. Okula geç kalmak üzereydi. Baş ucunda duran gömleğini ve pantolonunu giydi. Hızlı bir şekilde odadan çıktı. Annesi kahvaltıyı hazırlamıştı. Oğlunun mutfağa geldiğini gördü.

“Günaydın oğlum. ”
“Günaydın anne. ”
“Oğlum bu ne telaş. ”
“Okula geç kaldım anne. ”
Annesi saate baktı ve saatin epey geçtiğini gördü. Üzgün bir şekilde uğura dönerek:
“Çok üzgünüm oğlum zamanın farkında değilim. Nasıl oldu anlamadım. Allah kahretsin bu günlerde unutkanlığım üzerimde. ”
“Önemli değil anne. Okula yetişmem fazla uzun sürmez. ”
Annesi uğurun gözlerinin kızarmış olduğunu gördü ve oma dönüp:
“Oğlum ne oldu ? Gözlerin şarap çanağına dönmüş. ”
“Bilmiyorum anne,kalktığımda böyleydi;ama merak etme. Bir iki saate düzelir. ”

Uğur annesinin hazırladığı sofradan bir iki parça bir şeyler alıp dışarı çıktı. Okula doğru yürümeye başladı. Allahtan fazla uzak değildi. Yürürken bir yandan da dün gece ki rüyayı ve son zamanlarda uykundan yorgun uyanmalarını düşündü. Bu olayları kendi psikolojik durumuyla ilişkilendirdi. ÖSS ye üç ay gibi kısa bir zamanın kalması,son zamanlarda derslere aşırı derecede çalışmaya zorlamıştı onu. . Bu tempoda çalışmak da onun psikolojisini bozmuş olmalıydı. Okula iyice yaklaştı ve uzaktan bir kalabalık gördü. Biraz daha yaklaşınca kalabalığın,Ahmet beyin büfesinin önünde toplandığını gördü. Biraz daha yaklaştı ve gördüğü manzara karşısında neye uğradığını şaşırdı. Büfe tamamen yanmış ve içinde hiçbir şey kalmamıştı. Ahmet bey sinirli bir şekilde etrafa küfürler savuruyordu. :

“Söyleyin lan,kim yaptı bu şerefsizliği bana ,konuşun lan!Biliyorum hiç kimse sevmiyordu beni bu semtte. Hiç kimse çekemiyordu beni. Biliyorum mutlaka sizden biri yaptı bunu. ” Ahmet söylediklerinde haklıydı. Çünkü sadece uğur değil,diğer öğrenciler ve çevredeki esnafta Ahmet i sevmiyordu. Mutlaka onlardan biri yapmış olmalıydı. Kaza veya ihmal olamazdı.

Uğur manzarayı gördüğü ilk andan beri çok şaşırmıştı. Dün gece rüyasında gördüğü şeylerin gerçekten yaşandığını düşünmek onun tüylerini diken diken ediyordu. Nasıl olmuştu da rüyasında gördüğü şey gerçek hayatta da olmuştu. Ya da gerçek hayatta yaşanan bir olay rüyasına girmişti. Uğur o kadar şaşkındı ki ne düşüneceğine bile karar veremiyordu. Bir anda içini,nedenini bilmediği bir suçluluk duygusu kapladı. O kalabalıktan biran önce ayrılmak istedi. Yavaş yavaş uzaklaşarak Oradan ayrıldı. İleride gördüğü bir bankın üzerine oturup düşünmeye başladı. Yoksa dün gece gördüğü rüya gerçek miydi?O büfeyi gerçekten kendisi mi yakmıştı?Uykudan yorgun bir şekilde uyandığını bilmek onu daha da şüphelendirdi. Bir müddet daha düşünüp orayı kendisinin yaktığına karar verdi. Çünkü kendisi uyurgezerdi ve bir çok gece evdeki eşyalara zarar vermişti. Ama evin dışına hiç çıkmazdı. Bunu düşünmek kendisini biraz rahatlattı. ”

Daha öncede uykumda geziyordum;ama evden dışarı çıkmazdım. Dün gece nasıl oldu da dışarı çıktım ve o kadar yol gidip büfeyi yaktım. Bütün bunları yapmama imkan yok. gördüğüm rüyada altıncı his gibi bir şey olmalı. Çünkü hislerim baya kuvvetlidir. Daha öncede bazı olayları önceden tahmin ettiğim olmuştu. Tabi canım tabi. Kesinlikle ben yapmış olamam. Boşu boşuna bu kadar dert ettim kendime. ”diye düşündü kendi kendine. Artık büfeyi kendisinin yakmadığına inanıyordu. Üzerindeki suçluluk duygusu gitmişti. Kalkıp okula gitmeyi düşündü;ama saat epey geç olmuştu. Şimdiden sonra okula gidemezdi. Eve erken giderse de annesi bir ton soru soracaktı. en iyisi burada oturup okulun dağılma saatinin gelmesini beklemekti. Uğur bir müddet daha orda oturdu. Okul dağılınca sanki tüm gün okuldaymış gibi eve gitti. Anne ve babasına renk vermedi. Onlarda uğurdan şüphelenmediler zaten. Akşam yemeğini ailesiyle birlikte yedikten ve biraz televizyon seyrettikten sonra odasına çekildi. Bütün gün yaşadığı şeyleri düşündü. Her ne kadar Ahmet beyi sevmese ve her zaman onun büfesini yakmayı hayal etse de,büfenin ve Ahmet’in halini gördükten sonra olanlara üzülmüştü. Daha sonra büfenin nasıl yanmış olabileceğini düşündü. Türkçenin Tarihi, Orhun Abideleri, Anlatım Bozuklukları, Cümlenin Öğeleri, Yazım ve Noktalama, Türkoloji Makaleleri, Edebiyat Nedir?, Alfabelerimiz, Atasözleri, Bulmacalar, Edebi Sanatlar, Sınav Soruları, Kpss, Oks, Öss, Bunları Biliyor musunuz?, Özlü Sözler, Güzel Sözler, Türkçe, Edebiyat, Masallar, Destanlar, Astroloji, Roman Özetleri, Öss Soruları, Geçmiş Yılların Öss Oks Kpss Soruları

Muhtemelen elektrik kontağından veya Ahmet’in unuttuğu bir sigaran olmalıydı. Peki ya bunları kendini avutmak için söylüyorsa. gerçekten gördüğü rüya ve bu olanlar arasında bir bağlantı varsa. O anda beyninde bir şimşek belirdi. Gerçekten uzun süreden beri Ahmet’in büfesini yakmayı hayal ediyordu. Ve dün gece rüyasında büfenin yandığını gördü. Aynı anda büfe gerçekten yandı. Aklına bir deneme yapmak geldi. O gece bir şeyi çok düşünerek bilinç altına itmeyi sağlayacak ve gerçekten dün geceki yangını kendisi çıkarmışsa düşündüğü şeyin bu gecede gerçekleştiğini görecekti. Hemen düşünmeye başladı. Yan komşuları Mesut bey geldi aklına. Onu da hiç sevmezdi. Çünkü mesut bey mendebur suratlı,ihtiyar bunağın tekiydi . hiç kimseyle geçinemezdi. Uğurun aklına gelen ilk şey Mesut beyin 76 anadol marka arabası oldu. Bu tarih öncesinden kalma araba her sabahın köründe çok büyük bir gürültüyle çalışıyor ve sahibinin sevilmezliğini bir kat daha arttırıyordu. Mesut bey araba yı kullanmasa bile her sabah çalıştırıyor ve Uğuru rahatsız ediyordu. Uğur bu arabanın lastiklerini patlattığını hayal etti ve bu düşünceyle uykuya daldı. sabah altı civarı uykudan uyandı. Yatağından doğruldu. Kendini,bir şeyleri unutmuş gibi hissediyordu. Dün geceki düşünceleri geldi aklına. Ve rüya görüp görmediğini hatırlamaya çalıştı. Yavaş yavaş bir şeyler anımsamaya başladı. Rüyasında Mesut beyin arabasının lastiklerini patlattığını,camlarını kırdığını ve arabayı ters çevirdiğini hatırladı. Bu kadarda olmaz,dedi kendi kendine. Saçmaladığını düşündü ve tekrar yatağa uzandı. O gün cumartesi olduğu için iki saat daha uyudu. Saat sekiz gibi bağrışmalarla yatağından fırladı. Mesut beyin sesini duydu. Mesut bey çok büyük bir sinirle bağırıyordu:
“Hangi alçak yaptı bunu. Şu arabanın size ne zararı vardı. Allah rızası için biri polis çağırsın. ”

Uğur kafasını camdan çıkardı ve dehşete kapıldı. Araba tıpkı dün gece hayal ettiği gibi lastikleri patlatılmıştı. bu kadar da değil. Tıpkı rüyasında gördüğü gibi,araba aynı zaman da ters çevrilmiş ve camları da kırılmıştı. Uğurun tüyleri diken diken oldu. Öylece kalakaldı. yarım saat boyunca hiçbir tepki vermeden bir noktaya baktı. Demek geçen geceki yangınında sorumlu kendisiydi. gerçekten hayal ettiği şeyler iki gecedir gerçekleşiyordu. Peki ya arabayı nasıl ters çevirmişti. Koskoca arabayı çevirmeye kesinlikle gücü yetmezdi. ne yapacağını şaşırmıştı. Hemen telefona sarıldı. En yakın arkadaşı ali yi aradı. Derhal kendilerine gelmesini söyledi. Yarım saat sonra Ali geldi. Evin zilini çaldı. Kapıyı Uğurun annesi açtı:

“Günaydın Leman teyze. ”
“Günaydın Ali. hayrola bu saatte. ”
“Uğurla görüşmem lazım da nerde kendisi?”
“Odasında. Uyuyor galiba. ”

Ali odaya,Uğurun yanına geldiğinde Uğurun rengi atmıştı. Uğur aliyi gördüğüne hiçbir tepki vermemişti. Ali Uğurun bu halini görünce çok şaşırdı. Hafif bir sertlikle:
“Ne oldu oğlum sabah sabah?Ne bu halin hayalet görmüş gibisin. Niye çağırdın beni?Konuşsana Uğur. ”
Ali uğura,kendine gelmesi için bir iki tokat patlattı. Uğur zor bela kafasını çevirip ”geldin mi?”dedi. Ali Uğuru yatağa oturtturdu.
“Uğur sen iyi misin,ne oldu sana,niye sabahın köründe aradın beni?”
Uğur üzerindeki şaşkınlığı atmış gibiydi.
“Çok tuhaf şeyler oluyor son bir haftadır. Gerçekten tuhaf şeyler oluyor.

“Anlatsana uğur,dün niye gelmedin okula,bu gün de bu halde buldum seni;ne oluyor son bir haftadır?”
Uğur son bir haftadır gördüğü rüyaları ve uykudan yorgun uyanmaları Aliye anlattı. Daha sonra Ahmet beyin büfesinin yandığından haberi olup olmadığını sordu Ali ye. Ali de bildiğini söyledi. Uğur aliye “o büfeyi ben yaktım” dedi. Ali “nasıl olur” diye tepki verdi. Uğur başladı anlatmaya:

“Son bir haftadır saçma sapan rüyalar görüyordum. Sokaklarda salak salak gezdiğimi,Oradan oraya koştuğumu,evleri arabaları tekmelediğimi,bazen de uçtuğumu görüyordum. Sabahları da inanılmaz bir yorgunlukla uyanıyordum. Sanki bu gördüklerimin hepsini yaşamışım gibi. en son Ahmet in büfesini yaktığımı gördüm rüyamda. Tabi yine çok yorgun uyandım uykudan. Okula giderken büfenin gerçekten yandığını gördüm. Acaba gerçekten ben mi yaptım diye düşündüm. Denemek için dün gece de komşumuz Mesut beyin arabasının lastiklerini patlattığımı düşünerek uykuya daldım. Sabah leyinde Mesut beyin bağırışlarıyla uyandım. Gerçekten de arabasının lastikleri patlatılmıştı. Bu kadar da değil. camları da kırılmış ve en önemlisi araba ters çevrilmişti. Tamam,belki camları kırmış ve lastikleri patlatmış olabilirim. Peki ya arabayı nasıl ters çevirdim akıl sır erdiremiyorum. ”

Ali Uğur un uyurgezer olduğunu biliyordu ama bu kadarının olacağını da tahmin etmiyordu. O da bir müddet düşündükten sonra ”Emin misin. gerçekten sen mi yaptın. ”
“Kesinlikle ben yaptım. Yaşanan bunca şey tesadüf olamaz. Ama arabayı nasıl ters çevirdim bir türlü anlam veremiyorum. ”

Ali Uğuru o kadar çok severdi ki,söylediklerinden en ufak bir tereddüt bile duymadı;hemen inandı. Uğuru da tüm bu olanlardan emin olmak istedi. Acaba nasıl çıkmıştı dışarı?evlerinden gece on birden sonra alarm sistemi devreye giriyordu. Kapıdan çıkmış olamazdı ailesine gözükmeden. Kendi odasının camından da çıkmış olamazdı. Çünkü odası ikinci kattaydı. Aliyle beraber tüm gün bunları düşündü. Uğur alinin o gece kendisiyle kalmasını istedi. Ali uzun uğraşlar sonucunda ailesinden izin alabildi. Akşam yemeğinden sonra Uğurun odasına çekilip ne yapacaklarını düşündüler. Alinin aklına ilginç bir fikir geldi. Ali o gece uyumayacak ve Uğurun ne yaptığına bakacaktı. Bu fikri Uğur da beğendi. Uğur hemen uyumak istedi ama bir türlü uyuyamadı. Ali Uğurun daha önce rüyasında uçtuğunu söylediğini hatırladı. Ondan uçmayı hayal etmesini söyledi. Uğur gözlerini kapadı. Bir kuş gibi uçtuğunu hayal etti. Yirmi dakika sonra uykuya daldı. Aradan bir saat geçmesine rağmen Uğur’da hiçbir hareket yoktu. Ali pür dikkat Uğuru seyrediyordu. Çok uykusu gelmişti. Tam dalacak gibi olmuşken Uğurun doğrulduğunu gördü. Uğur ayağa kalktı ve cama doğru yürüdü. Ali merakla Uğurun ne yapacağını bekliyordu. Uğur camı açtı ve bir anda kendini boşluğa bıraktı. Ali arkasından koştu ve aşağıya baktı. Gördüğü manzara karşısında şok oldu. Uğur boşlukta duruyor ve bir sağa bir sola gidiyordu. Daha sonra gökyüzüne doğru yükselmeye başladı. Ali korkudan ne yapacağını bilemedi ve olduğu yere yığıldı.

Ali sabaha karşı gözlerini açtı. Anlamsızca sağa sola baktı. Birden gece yaşananlar aklına geldi. Arkasını dönüp baktığında uğurun yatakta uyuduğunu gördü. Hemen yanına gidip uyandırmaya çalıştı.
“Uğur kalk oğlum kalk!Uğur kalksana ulan,kime diyorum. ”

“Ne var oğlum sabahın köründe. Ne oldu?”
Ali dün gece yaşananları nasıl anlatacağını bulamıyordu. çok heyecanlıydı. Şaşkın bir ifadeyle:
“Dün gece olanları hatırlıyor musun?”
“Hayır,ne oldu ki dün gece?”
“Gerçekten hatırlamıyor musun?”
Uğur anlamsız bakışlarla Alinin ne anlatacağını bekliyordu. Ali:
“Yahu dün gece ben senin başında bekledim ya,senin uyku sırasında ne yapacağını görmek için. ”
Uğur yavaş yavaş dün geceyi hatırlamaya başladı.
“Tabi yaa!EEE ne oldu dün gece. ?”

Ali olanları heyecanlı bir şekilde anlatmaya başladı:
“Sen yattıktan sonra,ben gözlerimi senden ayırmadım. Birden doğruldun ve cama doğru ilerledin. Camı açıp aşağıya atladın. Hemen arkandan koştum. Aşağıya baktım ve senin uçtuğunu gördüm. Daha sonra yükselerek uzaklaştın. Ondan sonra ben bayılmışım. Uyandığımda sen yatakta yatıyordun. Yani gerçekten düşündüğünü uykunda gerçekleştirdin. Peki rüyanda ne gördün?
Uğur ilk başta bir şey hatırlamadığını söyledi. Bir müddet daha düşündü ve:
“Evet,hatırlıyorum. Rüyamda uçtuğumu görüyordum. Şehrin parlak ışıkları hâlâ gözümün önünde. ”
Ali meraklı bir tavırla:

“ Peki bütün bunlar ne anlama geliyor. Bunları kendi isteğinle mi yapıyorsun ,yoksa istem dışı mı?”
Uğur da bütün bu olanlara bir anlam veremiyordu. Acaba bu kendisine verilmiş bir yetenek miydi?
Yoksa psikolojik bir problemi mi vardı. Uğur bir ay önce bisikletiyle kaza yapıp beyin travması geçirmişti. Acaba bu olanların o kaza ile bir bağlantısı var mıydı?Uğur henüz bu sorulara cevap bulamamışken bambaşka bir soru ile daha karşılaştı. Acaba uyanıkken de bütün bunları yapabilir miydi?Yani uyanıkken de iki tonluk bir arabayı ters çevirebilir miydi?Kuşlar gibi uçabilir miydi?Artık Uğurun tek bir amacı vardı. tüm bu sorulara cevap bulmak ve bu yeteneğini istediği gibi kullanabilmek…

|» “Sizden Gelenler” Sayfasına Dön! « |